Isang quick? (quick ba ung 5 mins.? ) vLog. Dumaldal lang ako at sinubukan ko ung Youtube “Record from Webcam” feature. Unedited yan, isang take. ^^, Gamit ko rin ung mic nung headset ko, dahil for some reason, ayaw magwork nung mic nitong webcam. Weird. Oh well, ayan. Hehe.
Tatlong araw na lang. Oh yeah.
P.S.
Baby, pagaling ka na ha. :) Love you!
Nanaginip ako kagabi,
Na lumilipad daw ang mga tao, at sa kanyang nais ay naiaangat niya ang kanyang katawan mula sa sahig papunta sa kalawakan. Nanaginip ako kagabi, na sa mundong ating tinitirhan ay walang sulok na hindi makakayanang maabot; na ang dito at sa kahit na ano pang maisip mong doon ay matatahak nang walang kahirap-hirap.
Nanaginip ako kagabi, na walang layong hindi mararating; at sa dalawang magkaibang lugar ay oras lang ang siyang namamagitan.
Na mapupuntahan ang kahit na ano pa mang bansa, lalawigan o bayan kung nanaisin mo lamang; Walang balakid na bundok, burol, lawa o karagatan sa paglalakbay. Nanaginip ako kagabi,
sa aking kahilingang makasama kang muli.
At sa unang pagkakatao’y nadama kong humihiwalay ang mga paa ko mula sa lupang aking kinatatayuan, sa mundong kinukulong tayo sa magkahiwalay at magkalayong lugar. Nanaginip akong lumilipad akong nakapikit, dahil gusto kong mamulat ako sa mukha mong nakangiting sumasalubong sa aking pagdating. Nanaginip ako kagabi,
at ngayong paggising ko’y tutuparin mo na ang aking panaginip.
Siguro nagtataka kayo kung bakit araw-araw kaming may post dito sa Kundiman. Parang nung huling ginawa namin ito eh nung Pasko 2008. Tagal na din. Napagdisisyunan kasi namin ni Arvin na magcountdown sa nalalapit kong paguwi. Araw-araw mula nung Linggo hanggang sa Sabado (Feb. 28-March 6), salit-salitan kaming magpopost dito, tapos sa Sabado, may big reveal. Abangan nyo. Hehe.
Ang haba ng intro. Mas mahaba pa sa mismong post. Hehe.
Para sa aking pang “huling limang araw” na post..
Isa lang ito sa napakadami naming webcam screenshots. Dahil sa ilang milya ang layo namin, hindi naman kasi pwedeng magpicture na lang kami na magkasama diba, kaya ayan, gumagawa na lang ng paraan. :)
Nakakatuwa lang, dahil 5 days from now, ang susunod na litrato namin ay hindi na lang isang simpleng screenshot. :)
E ‘ kayo? Sa’n kayo unang nagkita ni nanay?
Ang sumunod na tanong ko matapos sagutin ng tatay ko kung saan nakilala ng aking lolo ang aking lola, na hindi rin siya talaga sigurado kung paano. Minsan kasi ay magtataka ka kuong paano magkakakilala ang dalawang taong pinanganak sa magkaibang probinsya nung mga panahong bihira lang ang mga sasakyan, hindi lahat ng lugar ay may kalsada, at wala ring mga cellphone at text messages.
Pero nagkita pa rin sila kahit na malayo ang mga pinanggalingan. Paano nga kaya ano.
Traysikel drayber ako nun. Ang nanay mo naman e mananahi ng damit at lagi akong napapadaan sa pwesto nila sa palengke.
Parang nanay ko lang ang nagkwento, at buti’t pareho sila ng version. Panigurado’y halos araw-araw nilang nakikita ang isa’t-isa. ‘Di man kilala sa pangalan nung una’y siguro’y kilala naman sa mukha. Paano nga kaya sila unang nag-usap? Hindi ko natanong, baka naaalala pa nila.
Kaiba sa mga lolo ko, ang sa nanay at tatay ko nama’y ilang baranggay lang ang namagitan, iilang kalsada, iilang kanto, iilang sakay lang ng traysikel o dyip.
E kayo, saan kayo nagkita ni carme?
Hinde, hindi yan tinanong ng tatay ko, dahil alam naman nila kung saan. Pero ilang beses na rin akong natanong ng ganyan, sa work, sa iskul, sa ym, twitter, facebook, at formspring ata.
Sa internet.
Internet. Isang lugar kung saan hindi nasusukat ang layo sa mga metro, sa halaga ng pamasahe, sa ilang sakay, at sa ilang beses na ulit ang mula dito hanggang kanto, kundi sa bilis ng connection ng ISP mo, at pati na rin ng pagtype mo; sa linaw ng boses mo at sa pagkausap nang hindi nakikita ang mata, galaw ng mga kamay, at ngiti at simangot sa mukha; ang nakikita nang hindi naririnig ang boses niyang sinasambit; ang pagkausap ng hindi ngayon din ang tugon ngunit sa sumunod na araw pa; na hindi magiging tama sa inyo pareho ang pagsasabi ng goodmorning at goodnight.
Sa kabilang bahay, kabilang kanto, kabilang bayan o probinsya, kabilang bansa o kaibang lenggwahe; sa kabilang tribo o lahi, kaibang kulay ng mata o ng balat, ng relihiyon o paniniwala; o kaya’y sa pagkakaiba ng ugali, sa uri ng trabaho at interes; sa paggamit ng kutsara imbes ng tinidor, kung clockwise o counter-clockwise ang pag-ikot sa spaghetti, kung kapuso o kapamilya, kung jollibee o McDo.
Ang layo ay hindi lang nasusukat sa mga hakbang ng mga paa.
Kundi sa kung gaano karaming mga bagay ang kaya mong balewalain sa inyong pagkakaiba, o sa dami ng balakid sa inyong dalawa ang iyong makakaya.
