“Nagpapanggap ka pala eh.”
“Huh, ako ba?”
“Henyo ka pala, bakit di mo sinasabi?”
kelan lang nang na-realized ko na parehong may naasar sa aking titser noong elementary at highschool ako. Pareho silang naasar pero magkaiba ng naging reaksyon at iba rin ang kinahinatnan.
HeKaSi, heograpiya, kasaysayan at sining. Maingay ang klase. Halos lahat ay may kakwentuhan. Tapos nang magdasal at nakatayo na lang ang guro sa harap at naghihintay. Ewan ko ba pero parang nawala siya sa matinong pag-iisip dahil hindi niya malaman kung paano kokontrolin ang sobrang ingay. Maingay sa klase, halos lahat ay may kakwentuhan maliban sa akin na tahimik sa upuan at pinaglalaruan ang dalawang prince ballpen. Magkaiba ng kulay, blue at red, mahaba ang clip kaya pinagdugtong at pinaiikot na para bang laruan. Grade six ako nun. Naiingayan din ako sa katabi ko pero hindi ko naman masabihan. Nandyan naman yung titser, trabaho niya yun, naisip ko. Natuwa kasi lumapit yung titser, akala ko magpapatahimik. Nagulat ako, sobra, hindi ako nakaimik nang hablutin ng titser ko at halos lamutakin sa harap ko yung ballpen at sabay sabi ng, ang ballpen, hindi pinaglalaruan!.
Maingay parin ang klase, wala yatang nagawa yung pagkuha niya sa kawawa kong ballpen. Ngayon lang ako nakakita ng ballpen na na-confiscate, at sa akin pa nangyari. Ano na kaya ang kinabukasan ng mga mag-aaral? Pero kala mo ba hanggang dun lang yon? Mas malala pa ang sumunod na mga pangyayari.
Hindi ko alam kung pinatawag niya ako o kusa akong pumunta sa faculty room. Ah, tama, pagkatapos ng klase sabi niya sa akin na kunin ko yung ballpen sa faculty room sa hapon. Siguro naisip niya na wala naman siyang gagawin doon. Ewan ko pero parang pinlano niya ang lahat, walang tao sa loob. (wala namang nanyaring masama. Nasabi ko na ba na bakla yung titser?) Mas nagulat ako kaysa kanina. Nagsimula siyang mag-monologue.
“Alam mo ba, kayang-kaya ko na alisin ka sa honor roll.”
“Malapit pa naman ang graduation kaya wag mong gagawing biro ang subject ko..”
“Kayang-kaya kitang alisin sa pagiging honor”
Umaalingawngaw ang mga salita niya sa tenga ko, kaya kitang alisin kaya kitang alisin, tandaan mo yan Pero ito ang talagang ikinagulat ko, hindi pa siya nagsasalita ay nagsimula na siyang umiyak. Isang lalaking titser ang nasa harapan ko at umiiyak, naiisip mo ba? Sa sobrang drama niya ay muntik na rin akong lumuha. Nakikita kong tumatagaktak ang luha niya habang sinasabi niya sa akin yon. Muntik ko nang makalimutan na isang simpleng ballpen lang ang pinagmulan ng lahat. Traumatic experience. Halos hindi ako makatulog kinagabihan dahil sumasakit ang tiyan ko kakatawa kapag naiisip ko ang mga sinabi niya, lalo na kapag naaalala ko ang mukha niyang pilit na ginagawang kaawa-awa. Hehe =).
Honorable Mention ako nung elem. grad, di ko alam ang rank kasi alphabetical.
Si Mister Emeterio Constantino, titser ko. (nasa mis ng mister yung emphasis)
Asar ng nakabangga kong titser nung highschool. Music teacher, walang drama-drama, binigyan kaagad niya ako ng grade below 85, 81 to be exact. Noon lang ako nagkaroon ng ganung marka. 1st grading period pa lang pero alam ko nang hindi na ko pwedeng ma-honor sa graduation kahit pang-valedictorian pa ang average ko (na alam kong hindi rin mangyayari).
Graduation na, nakaupo sa harapan ang lahat ng sasabitan. Kita ko pa naman sila, nandun ako sa may gitna. Kasama ko yung mga nakaayos ayon sa apelido. Sasabitan din naman ako, medal para sa arts club. Ayos na sa kin yun. Kung grado rin lang ang pagbabasehan, abot naman dun yung average ko, pero may below 85 kasi dati. Nakita ko yung music teacher sa may gilid na nakangiti.
Ilang projects na rin ang hindi ko pinasa. Hindi ako nagpapasa kapag alam kong wala naman kwenta yung pinapagawang project. Lalo na kapag alam kong walang kwenta yung titser. Dinadaan lang lahat sa gimmick para maitago yung kawalang kwenta niya. Parang nung nangyari sa music teacher ko. Gara kasi niya. Di katulad ng titser ko sa English na dalawang projects ang hindi ko pinasa pero wala lang, mataas pari ang grado ko. Yun nga lang, sinumbong yata ako sa adviser namin kaya kinausap ako sa guidance.
“May problema ka bang bumabagabag sa ?yo?..”
“..Ok lang ba ang kalagayan ng pamilya nyo?”
(joke lang yung pangalawa, hehe=)
Buti na lang at nasama ako sa arts club. Halos kalahati kasi ng mga boring lectures at discussion ang na-miss ko dahil dito. Parang delinquent students na umaalis na lang basta sa klase para gumawa ng mga decorations, mostly sa backdrop ng stage. Sarap kapag maraming sunud-sunod na activities. Wala kaming klase lagi. Sarap magpuyat sa school. Ibang experience ang mag-stay sa school kapag gabi. Pinakamaganda yung overnight para sa prom. Makikita kung sino yung arts club kasi nakayuko sa mesa dahil hindi natulog magdamag sa kakaayos ng quadrangle. Muntik ko na ngang hindi maisayaw ung crush ko dahil doon.
“Pwede ka bang maisayaw?..”
“Ako? Ah.. sakit ng ulo ko eh.. mamya”
“Ah mamya?.. Sige ok”
return 0;
}
/*end*/
