kundiman[dot]net

ayokong mag-pari, wala lang.

sabi kasi ng retreat master namin dati na magpari na lang ako kasi nga dahil dun sa nangyari sa rest in the spirit. kasalanan ko bang ganun yung maramdaman ko?

pero ayoko namang magpari. kahit na iniisip ko na baka dun ako pulutin, sa seminaryo.

siguro kasi i want to speak out to poeple yung mga pagkukulang nila, pagkakamali, kasalanan at kung paano nila magagawan ng paraan yung mga yun. ganda siguro kung makikinig ang isang tao sa sermon mo ng walang reklamo, kasi nga pari ka. siyempre kasi madali kong makita (ewan ko sa iba) kung ano ang problema ng isang tao, dapat siguro nasa psychology ako o kaya behavioral sciences.

sarap pagsabihan yung mga tao sa paligid mo kaya lang gara nga. baka magalit sila pero kung ok lang, sana.

ang malaking pinagkaiba ng lalake sa babae na napansin ko sa pakikisalamuha sa pang-araw-araw na buhay ay ,

pinipilit ng lalake ang isang bagay na gawin kahit alam niya baka hindi niya makaya. tumitigil lang siya kung nagawa na niya ito o kaya ay sinasabihan na siya ng mga tao sa paligid niya na tumigil na.

ang babae naman, (yung mga nakilala ko na dati but not in general), sinasabi nila kaagad na hindi nila kaya kahit kaya naman nila. ginagawa lang nila ang isang bagay kapag wala na silang makitang ibang tao na gagawa ng bagay na iyon para sa kanila.

hindi naman parehong maganda pero hindi rin parehong masama. ang kailangang gawin ay dapat isipin ng isang tao kung kailangang niyang gawin ang isang bagay o hindi. isa rin sa pinakamahalagang bagay na dapat malaman ng isang indibidual ay ang kanyang kakayahan. alam mo dapat kung ano ang kaya mo sa hindi. kung ano nag kakayanin mo hindi, kung gaano mo katagal makakaya ang isang bagay dapat alam mo rin.

hainaku
sarap mangaral sa ibang tao
ayokong maging pari

so lately, been wondr?ng, who will be there

Hindi na ako nagsawa sa kantang paulit-ulit na pinatutugtog sa media player. On repeat, nag-iisa kasing wma file na medyo bago-bago at mas ok pakinggan kaysa sa mga oldies. Masaya ako ngayon kahit wala pa rin akong nakikitang linaw sa kahihinatnan ng pag-aaral ko.

.and maybe, I?ll find out a way to make it back someday

Nakakatuwa ang isang tao. Nakakatuwang isipin kung ano ang maaaring maisip, sabihin at ikilos ng isang kaibigan, kaklase, kabarkada, kapamilya o kaya kapuso. Interesanteng malaman kung ano ang nilalaman ng utak ng katabi mo sa bus, kasunod sa walang hanggang pila sa jeep o kasabay sa pagkuha ng bagsak na exam sa math.

…in your heart, in your mind, I?ll stay with you for all of time..”

Makakanta ko na ito kahit nakapikit ako, paborito talaga. Gayang-gaya na rin yung boses at accent nung singer. Naririnig ko sa labas ng kwarto ang sigaw ni lorelie dahil sa tumubong mukha sa likod ng ulo niya, hehe. Galing niyang umarte, theater arts kasi.

Nakakatuwa talaga ang araw na ito. Una, maysakit yung math teacher ko, edi walang klase. Tapos, ok yung discussion sa english, walang kwenta, as always. Wala ring pasok sa philo na hindi ko alam kung magkakaklase pa kami dahil simula nung june ay nakakatatlong discussion pa lang kami. Pasado rin ako sa bowling namin, 80, hindi man highest ay mataas na rin yon kahit paano. Masaya talaga ang araw na ito.

If I could, then I would, I?ll go wherever you will go

Kapag mayroon kang isang kakilala na maganda ang pakikitungo sa iyo, lagi kang inaalala, lagi mo siyang pwedeng lapitan at pinasasaya ka niya, dapat ay malaman mo kung ano ang talagang dahilan niya at parang mahalaga ikaw para sa kanya.

Maaring wala naman talagang kaibahan ang pakikitungo niya sa iyo kumpara sa lahat ng mga kakilala niya. Mabait lang talaga siya at normal lang ang inaasal kapag ikaw ang kaharap niya. Importante ka sa kanya kagaya ng alaga niyang isda sa aquarium. Kaya dapat ay wag mo na lang pag-ukulan ng pansin ang ugali niya, matuwa ka na lang dahil meron kang kaibigan tulad niya.

Maaari rin naman na kaya siya ganoon ay dahil malaki ang pakinabang mo sa kanya. Ewan ko sa iyo, meron ba siyang nakukuha sa iyo? Kung meron, ano ba ang inaasal niya kapag hindi niya ito nakukuha mula sa iyo? Hindi malalim ang nararamdaman niya para sa iyo, siguro malalim pero hindi para sa ikabubuti mo kundi sa kanya. Tignan mo kung magbabago siya kapag hindi mo siya pagbigyan sa susunod.

Sa lahat ba ng kakilala niya, ikaw lang ang hindi niya binabatukan, hindi niya minumura, hindi inaalaska, at ikaw lang ang kinakausap niya nang nakatingin sa mata? Naku, ibang usapan na yan. Alam mo na siguro ang iniisip ko kaya hindi ko na papalawakin pa.