isang.blogista.com

This is my biggest yet. Isang online community kuno ang susubukan kong itayo sa isang.blogista.com. ang tagline, ikaw ba ay isang.blogista.com? maki-isa sa isang.blogista.com. ayus.

Ito ang naging dulot ng librong kabibili ko lang. Yung 800-peso book na ang nilalaman ay lahat ng kailangang malaman mula sa web servers, server-side at client-side scripts, database usage in webpages at pati na rin dynamic html and xml.

I?ve learned at some extent how to use php. As of this writing, inaantay ko na lang magkaroon ng internet connection ?tong computer shop para ma-try yung mga pages na ginawa ko sa bahay kung gagana sa blogista webserver.

Tinambalan ko kasi ng mysql ang php, kaya sa gagawing kong website kuno, marami nang pwedeng magawa kung talagang magaling ako. Mula sa online polls, forums, messageboards hanggang sa sarili kong blogsite o kaya friendster.

Pwede akong mang-aya ng walang kamalay-malay na tao para maging miyembro ng site ko at pwede na silang magblog ng mga entries.

Ang kaso, may 15MB space capacity limit ang membership ko sa blogista, hehe. Ibig sa bihin, kung magtatayo ako ng epektibong blogsite, baka kaya lang nitong sumuporta ng hindi lalagpas sa sampong miyembro, baka nga hindi pa umabot sa pito.

Kaya kung hindi ako makakahanap ng mas malaking webspace, baka hindi na lang ako gumawa ng blogsite.

Kung gagawa naman ako ng isang online community, sino namang gago ang sasali sa akin? Konting kakilala? Siguradong hindi ito aabot ng ilang buwan at mapipilitan na akong isara kasi hindi naman produktibo.

Eto ang huli kong naging plano pagkatapos ng ilang minutong pagmumuni-muni kahapon. Isang online service provider. Parang bravenet or c-box or tag-board.com. Pero imbis na counters or tagboards ang iseserve ko, magiging medyo religious ako ng konti.

Kung meron kang website, would you even think of putting the daily Gospel on one of your pages?

Seryoso, I?ll provide webmasters, authors ang even bloggers a script placing the daily Gospel on their pages.

Yun ay kung papayagan ako ng the new american bible na ilagay sa isang online database ang mga Gospel accounts nina Matthew, Mark, Luke and John. At yun ang iniisip ko ngayon. Copyrighted ba ang Bibliya? Meron kasi akong nakitang program na nagdidisplay ng mga Bible verses sa screen ng computer, at nakasulat sa isa sa mga files ng program na yun na they have permission to use these verses para sa program na galing sa the new american Bible.

Siguro naman papayagan nila ako kasi di ba It?s like spreading the good news, parang ganun. Wala rin kasi akong nakikita pa na ganung klase ng service on the web.

Ito na siguro ang magiging kabayaran sa lahat ng hindi ko pinorward na religious mail sa yahoo. Pwede na ba yun.

If it would push through, medyo mahihirapan din ako kasi kailangan kong I-transfer yung Bible text sa database ko. That would mean typing the whole thing then placing it inside a script that would save it to the database.

I would give myself a month to do all of that.

At medyo pinag-iisipan ko pa kung paano ko malalagay yung Gospel sa webpages ng mga clients, pero may mga ideya na ako. Problema na lang ay kung gagawin ko talaga to.

Sana may tumulong kahit dun sa pag-type lang ng gospel, hehe.

Napatunayan ko na magulo talaga ang mundo.

Nag-aantay ako sa titser namin sa math, nakaupo sa may likuran ng klasrum. Siyempre walang ginagawa. Lingon dito, buklat ng notebook, hihikab ng konti at kung anu-ano pang normal gestures kapag nag-aantay. Nang biglang may pumasok na isang estudyante na hindi naman namin kaklse.

Naghanap siya ng mauupuan at huminto pa sa harap ng nakaupo sa may harapan ko dahil kakilala pala niya ito. Ngayon ko lang siya nakita, hindi ko natatandaan na nakasalubong ko na siya kahit minsan.

Napayuko ako at pagtingin ko ulit sa harap, nakita ko siya. Tama, nakita ko siya, si shuwarmz, kung yun nga yung pangalan niya talaga. Medyo natigilan ako ng konti habang iniisip kung bakit siya narito.

Yun pala, kasama niya yung naunang pumasok, isang kaibigan. Pero bakit sila nandun sa klase ko.

Naisip ko na galing sila sa earlier class ni maan at dahil sa kung anong sumupot na activity ay kinailangan nilang lumiban sa klase at naisip nila na sa later class na lang umattend. Sana ganun nga pero hindi.

Bago pa man pumasko ang guro sa loob ay lumabas na siya kaagad.

Una ay naisip ko pa na baka pupunta lang sa cr pero hindi, hindi na siya bumalik.
Gara talaga, hindi ko man lang siya natingnan ng medyo matagl-tagl dahil akala ko ay uupo sa don sa buong isang oras naklase. Gara talaga.

Pero the weird thing about it is, napatingin siya sa akin bago siya lumabas sa pinto.

At pagkatpos nun ay inisip ko kung sadya ba yun o hindi. Ok lang siguro kung nasa tabi ako ng pinto pero hindi eh, pang-apat ako na silya mula sa pinto, at mara makita ako mula sa kinatatayuan niya nung tumungin siya sa akin, kailangan pa niyang lumingon.

Pero bakita naman niya gagawin yun?

Tuloy nabuo ang aking pangalawang tanong. Namumukaan kaya niya ako? Naaalala ko kasi na naipakita ko sa kanya ang litrato ko sa friendster, yung annual picture ko na colored. Medyo nagkausap kami ng konti, pero mababaw lang, at ano naman ang aasahan mo sa ganun.

Baka mamya ay naalala pa niya ako pero malamang ay hindi na. Siguro. At lahat ng nabanggit ko kanina ay likha lamang ng magulo kong imahinasyon.

Pero sana, may bigla ulit sumulpot na kung anong activity at kailangan nilang lumiban sa klase at naisip na para magawan ng paraan ay umattend na lang sa later class.

Sana nga.

pumasok na sa utak ko ang web programming. bumili ako kahapon ng isang 800php na libro. sobrang kapal, may kasama pang cd. author nga pala sina deitel, si deitel tsaka nieto.

deitel and deitel din yung libro ko sa c at java.

nasakop na niya ata lahat ng gusto kong malaman sa paggawa sa web. from macromedia flash, cgi, php,mysql, perl, python pati xml, wml at kung anu-ano pang mark-up language meron.

may kasama pang apache web server kaya lang ewan ko kung na-install ko nang tama.

i’ll give myself till the end of this year to understand the whole book.

kaya ko ‘to.