Papalayo na ang dyip na binabaan ko, pero nakasunod pa rin ang tingin ko sa iyo. Mga mata mong nakatingin rin sa direksyon ko ang huli kong nakita sa dilaw na dyip na papalayo na.
Minsan, mawiwirduhan ka talaga sa biyahe ng dyip mula up campus papuntang sm at pabalik. Medyo nakakatuwa kasi yung mga babaan na sasabahin mo sa drayber kapag nagbayad ka ng pamasahe.
“Tatlo ngang bumbero.”
Narinig ko na lang habang binabaybay ang agham road. Pati ang nagsabi nito ay medyo naguluihan rin ng konti. Pagkatapos magbayad ay pinag-usapan pa nila kung bakit ba bumbero ang tawag sa bababaan nila. Inisip pa kug ano ang tawag sa gusali ng mga bumbero. Firemen house daw.
“Yung singkwenta po isang visayas, isang mindanao tsaka isang sm.”
Buti na nga lang daw hindi sa luzon ave. bababa yung papuntang sm, kundi para na rin nilang kinakatawan ang tatlong bituin ng bandila ng Pilipinas.
“Yung bente po isang dar, tsaka isang sugar, pareho pong estudyante.”
Ang totoo, pwede mo ring umorder ng rice, coconut, mines, at kung ano-ano pang departamento at bureau ng pamahalaan ng republikang ito. Para ka na ring umoorder ng super combo meal sa angel?s goto heaven ni ka anghel.
Ewan ko kung talagang wala na akong pera pero kung bakit kahit sale sa sm ay wala pa rin akong nabili na kahit na ano. Napagod lang ako sa pakikisiksik sa tambakan ng mga damit. Iba talaga kapag sale, higit pa sa doble ang dami ng tao, at higit pa sa triple ang binibili nila. Sa ilang sandali ay maiisip mo na walang problema sa pera ang Pilipinas.
Nakita ko rin sa wakas ang sinasabi ng ate ko na bus na papuntang baliuag pero nagbababa rin ng pasahero sa bocaue, kaya sumakay kaagad ako dahil wala pa ring del carmen, at marami-rami na ang nagkukumpulang mga taga-sta. maria sa may antayan ng bus sa sm annex.
Pero bukod sa komportable akong nakaupo at muntik nang makatulog sa biyahe ay walang nang ibang magandang dulot ang pagsakay ko sa bus na ito. Mas mahal ng sampung piso ang pamasahe, binaba pa kami malayo sa paanan ng bocaue exit dahil trapik, kaya malayo rin ang nilakad namin, nakakapagod. Hindi na ulit ako sasakay dun, kahit parang lata ng sardinas ang del carmen kapag rush hour, buti na lang, walang kasamang tomato sauce.
