Math 54: 2:30p - 3:45p
lesson:

sitting arrangement:
[kaklase1] [ako] [bag] [kaklase2]

dialogue:

kaklase1: jr… jr..
kaklase2: .. ( nakatingin sa blackboard )

kaklase1: jr. kunin natin yung exam natin.. jr..
kaklase2: . .. . ( nakatingin pa rin sa blackboard )

sa sandaling ito ay nakatingin na rin ako kay kaklase2. inaabangan ko kung papansinin na niya si kaklase1.

kaklase1: jr. uy. JR!
kaklase2: … .. . . . ( lumingon ng dahan-dahan kay kaklase1 pero tahimik pa rin )

parang naging slowmo, nagkatinginan pa sila ng point 3333333 bar second

kaklase1: uy. jr kunin natin yung exam
kaklase2: .. ha? ( parang natauhan )
naisip ko, baka nakalimutan niya ang pangalan niya, habang nakikinig sa prof kung paano kuni ang suma total ng isang walang hanggang serye ng isang binomial series.

sinusumpa ko sina Taylor at MacLaurin

test namin sa math mamya at eto ako ngayon at nagbablog pa. At naaasar ako kung bakit ako bumabagsak sa naturang subject

parang may iba, tila may nagbago
ngunit hindi ko matukoy kung ano
nang bigla na lang napatingin
sa kakaiba mong tenga,
hindi ko napansin, nakahikaw ka pala.

pero sigurado naman akong
di mo yan suot kanina.
siguro kaya ka nandun sa alahera
tama, hikaw pala?y bumili ka.

at ano naman kaya ang dahilan
magsuot ng hikaw, iyong natipuhan
ikaw ba?y may pupuntahan
o kaya?y makikipagtagpuan.

pero hanggang tanghali?y ika?y nadyan
nakataas pa ang paa mo sa may duyan
bakit ka naghikaw? wala lang?
gusto ko sana ng ?sang matinong dahilan.

dahil alam kong hindi mo ito gagawin
kung hindi mo muna nanaisin
at kung minsa?y paulit-ulit pang iisipin
tsaka pa lang plano?y iyong tutuparin

kaya?t ang gusto kong malaman
ang tunay na dahilan,
pagkakataon ay pinagbigyan
na makita ka sa ?yong kagandahan.