ok.. hmmm.. 10:40 na ng gabi, dapat natutulog na ko kaso gusto ko lang talaga tong matapos! =) ang dami ko kasing gustong ikwento.. sobrang dami! mula nung pumunta kami dito sa san antonio.. mga experiences, mga kalokohan.. masaya lang ako dahil sa wakas nagkaroon na ako ng sarili kong computer! after how many months na walang internet eh sa wakas! salamat nga pala sa pare ko, na syang nagche-check ng email ko!
ok, ang daming bago mula nung nandito na kami.. una, aminado ako na di talaga ako magaling mag-english, hello! kaya nga ayokong magcall-center, kaso dito, parang laging nasa call center! gudluck diba! pero ngayon, aus na! hehehe, naiintindihan ko na sila.. pangalawa, sa ugali ng tao.. well, sobrang bait naman nila.. as in sobra! to the point na kahit di ka nila kakilala eh babatiin ka nila! di tulad sa pinas.. hehehe.. saka nagtatrabaho rin kasi ako sa isang restaurant kaya dapat mabait at friendly ka.. pangatlo, sa layo ng mga lugar.. dapat may kotse ka eh.. hay naku, kung aasa ka sa bus, eh ihanda mo na ang sarili mong ma-late! every 1 hour na nga ang dating ng bus eh late pa.. di tulad sa pinas, maya’t maya may bus! sobrang miss ko na rin kasi mga kaibigan ko.. ang dami ko nang pwdeng puntahan dito kaso la naman akong kasama.. la pa nga akong barkadang matatawag eh.. *lungkot mode* gusto ko nang umuwi!!!!
well, masaya din naman dito.. nabibili mo kasi lahat ng gusto mo.. ung tipong computer, damit, at pagkain eh pare-pareho lang halos ng presyo.. kaw na bahalang mamili ng kung anong bibilhin mo.. taray diba! hehehe..
lalaki.. hmmm.. ang daming gwapo! hehehe.. kaso, naiwan ko kasi ung mahal ko dyan sa pinas.. hay, long-distance relationship ito! masaya naman kami.. bahala na kung anong magyari,, basta still be here pare..
miss na miss ko na ang pinas.. sobra!! uuwi na ko.. baka next year…
