kundiman[dot]net

Participate in National Wear Red DayGo Red For Women … on National Wear Red Day

On National Wear Red Day, Go Red in your own fashion to show your support for women and the fight against heart disease.

Let your heart shine … and help save women’s lives.

Go Red For Women is a nationwide movement to empower women to love—and save—their hearts through lifestyle choices and actions. By joining together with hundreds of other companies and organizations across America on National Wear Red Day, you’ll help the American Heart Association support the ongoing research and education about women and heart disease.

National Wear Red Day for Women, February 3, 2006, has its own dress code. On this day, you’re free to Go Red in your own fashion. Wear your favorite red clothes or accessory—a red blouse, a red dress pin, red lipstick—carry a fabulous red handbag or sport a red tie and red socks … and show some heart for heart disease prevention.

Too few people realize that heart disease is the No. 1 killer of women—and of men—but the good news is that heart disease can largely be prevented. Spreading the Go Red For Women message—Love your heart—raises awareness of heart disease and empowers women to reduce their risk. And as you encourage everyone in your organization to wear red on Wear Red Day, you’ll be sharing with them the tools and information they need to protect themselves and their loved ones.

National Wear Red Day is a simple, powerful way to raise awareness of heart disease and improve women’s heart health. It’s easy to participate. Everyone (men too!) can support the fight against heart disease and stroke by wearing red on Wear Red Day. Companies can offer an additional incentive for employees to participate by allowing them to wear red and jeans to work on Wear Red Day in exchange for a $5 donation to the American Heart Association. Participants also may wear a red dress sticker (the symbol for women’s heart health—available on this Web site) to show the world that they “take heart” in women’s health.

Put your hand on your own heart … and make your own promise to be heart healthy. Make red the color of a pulsing, vibrant life. That’s the message for Wear Red Day. If everyone can make a promise to be heart healthy, we can wipe out heart disease.

visit the site here..

sa kauna-unahang pagkakataon, ako ay nanalo sa isang promo ng coca-cola product.. ung pwede kang manalo ng kahit ano, kung ano man ang nakalagay sa ilalim ng cap.. ung tipong 1 of 12 wins.. haha! :) di man lang ako nanalo ng ganon sa pinas.. kailangan ko pa palang magpunta dito sa tate para lang manalo.. taray! anyways, nanalo ako ng 1 liter coke… sabi ko, aus to sa mga kapatid ko.. sakto.. may Coke na naman kami! so aun, umuwi ako at sinabi sa kanilang samahan ako sa isang tindahan kung saan pwede naming i-claim ung 1 liter coke.. sa Shell kami nagpunta, ung parang 7-11 nila.. so, tinanong ni Carlo kung san makukuha ung 1 liter Coke.. tinuro sya nung cashier sa dulo daw.. dun sa may mga softdrinks (malamang!).. ako, si Carlo at si Mina ang naghanap pero di namin makita.. tapos, si Mina nakita na rin.. gudluck! kaya naman pala di namin makita dahil di namin expected na ganon ang itsura ng 1 liter Coke.. siguro, hinahanap namin ung isang litro ng pinas.. at ito ung 1 liter coke dito sa America…

bitin! ano to, 20 oz.? eh kayang-kaya kong tunggain to eh! tsk..tsk..tsk.. kaya naman pala di namin makita.. sabi ko tenbits to sa aming magkakapatid kaya naman bumili ako ng 2 liters na Pepsi.. libre nga.. tenbits naman.. unang beses nga, disappointed naman.. oh, well.. aus na rin, sabi nga ni Carlo, libre naman eh.. sa bagay.. bihira itong mangyari..

+ + + + + + + + +

nagtrip ako sa Microsoft Picture It! syempre, piktyur ko.. :P

gudluck, lang pagbabago.. well, tinry ko ung Filter na Chalk.. teka, lalong nawala ung ilong ko!! haha! dapat pala sharpen!

pang-apat na post ko na ito ngayong araw na ito.. haha! halatang walang magawa! anyways, umuwi ako ng bahay during may lunch break.. ok naman.. kumain kami ng nanay ko.. tapos sympre, nakabukas ang TV.. Sineskwela ang palabas.. nung matapos kaming kumain, nilipat ko ang channel.. S-files ang palabas, tanghaling-tapat eh tsismis agad ang hanap ko.. guest nila si Camille Pratts.. di ko nasimulan ang interview, pero pinanood ko pa rin.. naisip ko, ano kaya ang intriga kay Camille since lumipat na ata sya sa Channel 7.. tapos, bilang may slideshow na pinakita.. ung tipong, iniinterview nila ung guest tapos biglang may mga litratong lumalabas sa screen.. si Camille pala ang cover girl ngayong month ng FHM.. what! grabe.. nagbago na ang itsura ni Camille.. kaya naman, pagdating ko dito sa trabaho, chineck ko agad ung site.. at oo nga, sya ang cover girl.. in fairness, ang ganda nya.. bagay sa kanya.. di masyadong bastos ang pagkakakuha.. siguro magiging mabenta ang issue na ito.. eh kasi naman from Ang TV days, Sarah, ang Munting Prinsesa, G-MIK eh talagang big move ang ginawang ito ni Camille.. ito pa nga ung nasa site ng FHM..

“It’s okay, boys. You can let go of your Princess Sarah memories now!”

bilib ako! kasi, ok sa kanya ang ginawa nyang medyo sexy image.. you can truly say na the baby is now lady..

eh ako kaya. kelan magmamature?!!!!??? gudluck, matagal pa un!

*image from http://www.fhm.com.ph/

nandito ako ngyon sa trabaho pero la naman akong magawa kundi ang isipin ka.. ikaw na lang palagi ang laman ng isip ko.. di naman sa nagrereklamo ako, pero, ikaw na naman! haha! nakakatawa nga eh.. dapat nagtatrabaho ako, pero heto ako, tumitipa sa aking keyboard at ang dahilan ay ikaw.. siguro dahil sobrang miss na kita.. lalo na ung mga pinagsamahan natin.. sana nga makita na kita ulit.. sana..

naalala ko lang kahapon, nasa simbahan ako pero di ako nakikinig sa sermon ng pari.. ang sama ko, alam ko.. pero kasi, sa tuwing nakikita ko ang aking mga kamay, lagi kong naiisip na hawak mo ito.. nagsimba rin kasi tayong 2 diba? at nong hinawakan mo ang aking kamay dahil sa Our Father, may iba akong naramdaman.. kahit na walang malisya ang paghahawak ng ating kamay, masaya na rin ako..akala ko hanggang dun na lang ang paghahawak natin ng kamay.. di pa pala.. (buti naman!)

naulit iyon nung magkasama tayo.. feeling ko mahal mo na ko nun.. pakipot ka lang! di ko na maalala masyado ang mga pangyayari, naging blangko ang aking isip.. naramdaman ko na lang na hawak mo na ang aking mga kamay.. di ko maipinta ang aking mukha dahil sa sobrang kasiyahan.. madali ko namang naitago ang sobrang kasiyahan dahil parang wala lang ito sa akin.. habang pinaglalaruan mo ang aking mga daliri, naisip ko na pwede na akong mamatay.. hay, ang saya ko talaga!

dahil sa hawak mo ang aking mga kamay, la na akong takot na naramdaman.. feeling ko kaya mo na akong protektahan.. na wala nang mangyayaring masama.. na mahal mo nga ako.. ayoko nang matapos ang mga sandaling ito..

at ngayong nasa malayo ako, tanging gusto ko lamang ay mahawakan ulit ang iyong mga kamay.. at makasama ka.. sana nga magkita na tayo ulit.. sana talaga..

matutulog na naman ako.. katabi ang cellphone ko.. pero parang may kulang.. katabi ko nga ang cellphone kaso wala naman itong ingay na ginagawa… walang tunog.. parang himbing na himbing sa pagtulog habng naka-charge..

ang laki ng pagkakaiba.. tiningnan ko ang aking phonebook, kakaunti lamang ang mga numerong nandon.. di tulad dati, na halos maubos na ang memory.. wala ring mensahe at kownts.. wala..

*message sent*

nagtext ako ulit, kaso alam ko namang walang reply akong matatanggap dahil mahal kapag nagreply sa akin.. pero naghihintay pa rin ako, baka sakaling may magreply..

tik tak tik tak…

ilang minuto na rin, ayoko nanag umasa.. pero sana bukas ng umaga paggising ko.. sana may magkamaling magreply sa text ko..