kundiman

karmi. komski. parehong 20-something. frustrated writer. rockstar wannabe. madrama. naruto fanatic. mahilig kumanta. cam-whore. charmed addict. loves twitter. writer kuno. isip-bata. idol si BO. mastermind ng komski quotebox. makulit. computer geeks. pero mas geek pa din si komski. mababaw ang kaligayahan. 14.

Chat with Us

Plugoo: karmi | komski: 1, 2
Y! Messenger: karmi | komski

  • glesy the great: ahehe… kaw naman.. di naman ineng… basta ba may nakakacarry pang magbasa ng post mo okay...
  • joshmarie: isan-libo at isang tears i mean 3 tears para sa Lamentations of a Withered Tin Can ni ron. :) hindi pwede...
  • joshmarie: 3 tears for longing by ice :) hindi pwede na dalawang entry ang bigyan ng 3 tears.
  • dzerom: 2 tears for enday…
  • rio: 3 tears for yods 2 tears for teresa 1 tear for ice gudluck sa lahat ng sumali=)
  • andeng: i vote for enday =) vote counted.

Thank you!

Subscribe to my feed




June 7th, 2006 | Uncategorized

dire-diretso ko papuntang admin office ng math department at dire-diretso rin sa hindi ko maikakailang kakilala.

nasa hagdan pa lamang ay napansin at namukhaan ko na ang horizontally-striped blue shirt niya.

“siya… si ano”

ang nasabi ko. at hindi pa man nakakailang sandali ay sunod na napansin ang kasama niya, isang lalaki. pero hindi naman masyadong nabigla dahil madalas naman talaga siyang kasamang lalaki.

pero iba ito, kung tama ang napapansin ko.

wala lang. medyo hindi ko lang inaasahan na ganun ang mangyayari, na sa ganun mapupunta ang sitwasyon. magkakaboyfriend na ata siya.

hindi ko lang talaga inaasahan pero nangiti na lang ako nang makita siya. hindi niya ako ngayon binati ng nakasanayan niyang itawag sa akin.

pero napansin kong napansin niya ako sa kanilang likuran. pero wala lang naman talaga.

hindi na ulit makikita pa

sa isang mahabang panahon
ng walang humpay na paghihintay
at malungkot na pag-iisa

hindi na kita makakapiling pa

sa bawat araw na darating at lilipas
may halaga pa bang mabuhay
kung kamatayan na lang ang aabangan

naglaho na ako sa iyong alaala

at tuluyang ipinagkait ang ligaya
ang walang kapantay na ligayang madarama
kung makakasama’t mamahalin ka

sana’y maging masaya ka

sa piling niya, aking sinisinta
dahil wala naman rin lang hihilingin pa
kundi makitang nakangiti ang iyong mga labi
at maging mahimbing ang tulog sa gabi

hindi man ako ang kayakap sa iyong paghimbing

mananatili ka sa aking mga panaginip
at lilipas ang magdamag na may tuwa
na mabubura’t maglalaho sa pagdilat
ng mga matang hindi ikaw ang masisilayan

mangangarap akong wala ka

at hindi na magbabago pa
ang bawat umagang hindi kita nakakasama

June 7th, 2006 | homesickness

enjoy!