naramdaman mo na ba na parang minsan sobra na ung pagmamahal na binibigay mo? ung parang ikaw na lang ang laging nagbibigay? na wala nang natitira sau.. na kulang na lang eh ialay mo ang mga planeta sa taong mahal mo? pero wala ka namang nakukuhang kapalit? meron naman pero panay sakit lang sa ulo ang nakukuha mo.. naramdaman mo na ba na parang nata-take for granted ka na? na tinatanong mo na sa sarili mo kung mahal ka ba talaga nya?
bakit nga kaya may mga taong ganon? isang araw ramdam mo na sobrang mahal ka nya, tapos matapos ang sobrang sweetness, bigla na lang maglalaho na parang bula.. ano un, may expiration ba ang sweetness ng isang tao? at bakit ganon ang nangyayari? diba dapat hindi ito nawawala, kundi habang tumatagal dapat ay lalong lumalalim ang pagmamahal sa isa’t-isa?
minsan gusto ko nang sumuko, mag-giveup pero sa tuwing dumarating ang mga panahon na yon, iniisip ko na lang ang pinagsamahan namin.. sayang kasi, saka ayoko nang maghanap ng iba.. nakakapagod.. kasi bakit naman ganon, minsan parang ok lang sa kanya na di kami magusap.. parang ok lang na di ako magparamdam.. kaya nya na di kami naguusap kahit isang linggo,… eh ako?! gudluck! isang araw pa lang na di sya magparamdam, napapraning na ko.. waaaaaaa….
ayoko syang mawala sa akin.. pero di kasi maiiwasan ang magexpect.. kapag sumingit na ang expectations, patay na.. lalo na kapag di nami-meet ang mga expectations na un.. gulo na.. hay.. kumplikado talaga ang pag-ibig.. pero kahit na ganito ang mga nangyayari, mahal ko pa rin sya.. mahal na mahal…
