Kanina ko pa sinusubukang i-send ang message na naglalaman ng aking nadarama para sa yo. “Minamahal kita, sana malaman mo” ang sabi ko, tas sunod-sunod kong pipindutin ang options… send… search… 5… down… down… down… down… ok… ok. sending message….
check operator services.
Ewan ko ba bakit kung kailan wala na akong load tsaka ko pa sinusubukang i-send ang ganitong mensahe, lagi na lang. Siguro ay ayaw ko rin namang matanggap mo ito galing sa akin dahil hindi ko rin naman alam kung anong mangyayari kung sakali ngang malaman mo.
Ang makapagsend kapag walang load, imposible di ba? Pero kasing-imposible rin kaya ito ng pagmamahal ko sa iyo? Mararanasan ko ring bang makatanggap ng parehong text message mula sa iyo?
Imposible rin.
Magkataon mang magsend ang text message kahit wala akong load ay hindi nangangahulugang mamahalin mo na rin ako.
When you finally find your ‘everything’, I know, by then I would be ‘nothing’, to you. But I hope that you’d remember that as soon as you lose ‘everything’, you’ll be left with, what else but ‘nothing’.
Makaapat na beses ko nang binuksan ang pc ko dahil gusto kong magsulat tungkol sa nararamdaman ko, iniisip kita. Hindi na nga kita maialis sa isipan ko. Ni hindi nga ako makapagsulat nang maayos ngayon dahil natutulala na lang ako bigla, iniisip ka.
Wala akong nagawa ngayong araw dahil dito.
