habang ginagawa ko ito ay nagpi-prito ako ng manok, nakikinig ng radyo at nagbabasa ng libro ni Bob Ong.. kung pano ko ito nagawa ay di ko rin alam kaya’t wag mo nang itanong..
.. yan malapit nang matapos ang niluluto ko.. isang batch na lang ng manok pwede nang kumain.. kung bakit ako ang nagpiprito eh dahil na rin wala ang mga magulang ko ngayon dito. naglilipat pa kasi kami ng gamit eh. kahit na sinabi ng nanay ko na sya na lang daw ang magpiprito pagdating nya, naisipan ko pa ring ako na lang ang gumawa.. tutal bored na ko dito sa bahay at para naman magkasilbi ako..
habang tumutugtog ang spongecola sa background at naririnig ko ang tilamsik ng mantika, bigla kong naisip, handa na kaya akong mag-asawa? kaya ko na kaya? di ko pa rin masasabi ngayon.. syempre naman, sooner or later, maga-asawa ako (sana!), iniisip ko kung pano kaya akong maybahay? kayanin ko kaya ang ginagawa ng nanay ko na may trabaho tapos paguwi eh, magluluto, maglalaba at kukulitin pa ng kanyang apat na anak at asawa?
nakakapagod siguro un pero dahil na rin sa pagmamahal nya sa amin eh nakakayanan nya.. ako kaya? madalas akong tanungin kung may balak na raw ba akong lumagay sa tahimik.. ang sagot ko lagi.. “kung sarili ko nga di ko pa maalagaan, un pa kayang mga anak at asawa ko?”
bata pa naman ako kung tutuusin.. di pa ako dapat nagiisip ng mga ganitong bagay pero di na rin ako bumabata.. 2-3 years from now, nasa “marrying stage” na rin ako.. kelan pa ko matututo ng mga dapat gawin kapag may pamilya na ko? ngayon na diba? … siguro start na itong pagluluto ko ngayon.. tama!!!
…. pero sana lang hindi masunong ung piniprito ko… hehehehe..
