sa pagmulat lang
ng iyong mga mata
mo ako makikita.
sa pagtikom lang
ng iyong bibig
mo ako maririnig.
sa paglapit lang
ng iyong mga kamay
mo ako madarama.
sa paglaya lang
ng iyong puso
ka muling iibig.
“aybin, uulan! uulan!”
“ha?”
Nasa harap ako ng computer, isang umaga, at bigla na lang pumasok sa aming bahay ang anak ng pinsan ko na siguro ay wala pang limang taong gulang. Medyo hindi ko pa nga maintindihan ang sinasabi niya.
“uuyan, uulan!”
Iniisip ko ay kauulan lang kaya hindi ko alam kung bakit niya sinasabi sa aking uulan raw. At bigla na lang akong tinamaan ng ideyang kaya pala niya ko sinasabihan na uulan ay dahil kanina pa ako kumakanta.
naasar ako kagad, hehe.
pinapalabas ko siya ng bahay kasi nga asar ako pero pumasok pa rin siya hanggang sa tabi ko at kung anu-ano na ang sinasabi. Nagtanong tungkol sa litrato ng kasal ng nanay at tatay ko na nakasabit sa may dingding, hindi daw kamukha ng nanay ko. Syempre dahil matagal na yung litrato.
“uwi ka na”
At buti naman at lumabas na rin siya ng bahay namin pero bago pa man siya mawala sa aking paningin ay inulit na naman niya ang paalala niya sa akin kanina.
“uulan!”
walang hiyang bata, naisip ko.
naramdaman mo na ba na parang minsan sobra na ung pagmamahal na binibigay mo? ung parang ikaw na lang ang laging nagbibigay? na wala nang natitira sau.. na kulang na lang eh ialay mo ang mga planeta sa taong mahal mo? pero wala ka namang nakukuhang kapalit? meron naman pero panay sakit lang sa ulo ang nakukuha mo.. naramdaman mo na ba na parang nata-take for granted ka na? na tinatanong mo na sa sarili mo kung mahal ka ba talaga nya?
bakit nga kaya may mga taong ganon? isang araw ramdam mo na sobrang mahal ka nya, tapos matapos ang sobrang sweetness, bigla na lang maglalaho na parang bula.. ano un, may expiration ba ang sweetness ng isang tao? at bakit ganon ang nangyayari? diba dapat hindi ito nawawala, kundi habang tumatagal dapat ay lalong lumalalim ang pagmamahal sa isa’t-isa?
minsan gusto ko nang sumuko, mag-giveup pero sa tuwing dumarating ang mga panahon na yon, iniisip ko na lang ang pinagsamahan namin.. sayang kasi, saka ayoko nang maghanap ng iba.. nakakapagod.. kasi bakit naman ganon, minsan parang ok lang sa kanya na di kami magusap.. parang ok lang na di ako magparamdam.. kaya nya na di kami naguusap kahit isang linggo,… eh ako?! gudluck! isang araw pa lang na di sya magparamdam, napapraning na ko.. waaaaaaa….
ayoko syang mawala sa akin.. pero di kasi maiiwasan ang magexpect.. kapag sumingit na ang expectations, patay na.. lalo na kapag di nami-meet ang mga expectations na un.. gulo na.. hay.. kumplikado talaga ang pag-ibig.. pero kahit na ganito ang mga nangyayari, mahal ko pa rin sya.. mahal na mahal…
Eto na..Mechanics:
1. Nagsulat si Dyosa ng isang kwento, galing sa fairyland nya.
2. Itutuloy ko at kailangang hindi isulat ang naunang kwento.
3. Mag-tag ng iba pang bloggers para madugtungan ang kwento.
4. Sa mga na-tag, dudugtungan ang kwento base lamang sa sinulat ng nag-tag sa kanila.
5. Bawal hanapin at basahin ang mga naunang kwento.
CHAPTER 10
“PANCHO, pano mo ko nasundan? wala akong utang sayo. wala!” sambit ni Pan-doy.
“Alam kong hinahanap mo si Eden, pano kung sabihin ko sayong alam ko kung nasan sya, magbabayad ka na ba?” sabi ni Pancho na kamuha ni Paquito Diaz. Nagisip ng mabuti si Pan-doy. Matagal na rin nyang hinahanap si Eden. Baka nga matulungan sya ni Pancho. Pero pano kung niloloko lang pala sya nito. Mahirap na.
“Pano naman ako nakasisiguro na totoo yang sinasabi mo? Alam mo talaga kung nasan si Eden?”
Kinalabit ni Digna si Pan-doy. “Fafa, alis na muna ako dito at pupunta muna ako dun sa beauty parlor. Hiring daw kasi eh, matagal ko nang pangarap na maging kasing-galing ni Fanny Serrano. Pwede bang pakawalan mo na ko. Sakit na ng leeg ko eh.”
Binitiwan ni Pandoy si Digna. Sobrang namumutla na sya sa pagkakasakal sa kanya. “Salamat fafa. Pwede pa-kiss?” request ni Digna.
“Wag na. Baka masapak lang kita. Sorry, di ako pumapatol sa bakla eh. Goodluck na lang sa iyong karir. Pag nagpunta ako dyan para magpagupit, libre ha!” hirit ni Pan-doy. Malay mo nga naman makalibre pa.
“Hmmmp! Kung di ka lang gwapo. Sige na nga. Babay Fafa.” sabay takbo ni Digna na parang mahinhin na dalaga.
“O ano Pan-doy payag ka na ba?” alok ni Pancho.
“Sige payag ako, basta ba isasama nyo ako sa paghahanap kay Eden. Naninigurado lang. Mahirap na, baka niloloko nyo lang ako.” paninigurado ni Pan-doy. “Pangako, babayaran ko na ang utang ko sa inyo, makasama ko lamang si Eden.”
Sumama sa paghahanap si Pan-doy sa grupo nila Pancho. Hinanap nila sa kung saan-saan. Nagpunta sila sa mga lugar na dati’y tambayan nina Pan-doy at Eden, mga restawran, pasyalan, mall at sa paborito nilang puntahan ang mga TV stations. Pero wala. Wala ni isang nakakakilala kay Eden. Nawawalan na ng pag-asa si Pan-doy ng biglang….
“Pan-doy, Pan-doy! Gumising ka!” sigaw ng taong nasa labas.
“MMMMMMMM! ano kaaaa bbaaaa… inaaaaantok pa ko eh….” sabi ni Pan-doy sabay kusot sa mata.
“Manood ka ng TV. Parang kamukha ni Eden. Kumakanta sya.”
“Ha?” dali-daling binuksan ni Pan-doy ang TV.. Search for the Pinoy Pop Idol ang palabas. Guest nga ang “look-a-like” ni Eden. Maganda ang boses kaya naman, positibong si Eden un, naisip ni Pan-doy.
“Puntahan natin yang TV station na yan. Gusto ko syang makita ng personal. Gising na ba sina Pancho? Gisingin mo na.” pagmamadaling-sabi ni Pan-doy. Na-excite sya kaya naman di na sya nakaligo. Nagbihis na lamang sya ng damit na suot pa ata nya kahapon pero ok lang. Gusto lang nyang makita ang mahal nyang si Eden. Gustong-Gusto.
Pumasok sila sa ABS-GMA. Di naman masyadong madaming tao kaya naman nakita nya agad ang look-a-like ni Eden.
“Eden!” sigaw ni Pan-doy sabay lapit nito.
“Eden! Ikaw nga.” sabay yakap kay Eden. “Ang tagal na kitang hinanap. Dito lang pala kita makikita. Ang ganda pa rin ng boses mo. Miss na miss na kita.” Niyakap ulit ni Pan-doy si Eden. Bakas sa mukha ni Pan-doy ang pagkatuwa, subalit naguguluhan naman ata ang look-a-like ni Eden.
“Teka, di kita kilala.” sagot ni Lavinia. “Hindi ako si Eden. Lavinia ang pangalan ko. Sino ka ba?”
“Lavinia? Nasan si Dorina este, ikaw si Eden. Kamukha mo kasi sya eh. Ikaw un.. ikaw un!”
“Di nga ako un, bakit ba ang kulit mo? lumingon si Lavinia sa kanyang ina. “Ma! Tumawag ka nga ng security. May fan dito na makulit.” Humarap ulit si Lavinia kay Pan-doy, “Umalis ka nga dyan.” sabay irap ni Lavinia.
Naiwan si Pan-doy na umiiyak. Akala nya’y nakita na nya si Eden pero di pa pala.. Kamukha lang pala nya ito. Kahit na nangyari ito kay Pan-doy, di pa rin sya sumuko. Hinanap pa rin nya si Eden. Napadalas ang pagtambay nya sa ABS-GMA dahil baka nagpupunta rin dun si Eden.
Sumikat na si Lavinia. Nandun pa rin si Pan-doy. Naging fan na nga ata sya ni Lavinia. Eh sa araw-araw ba namang nandun sya eh la na syang magagawa kundi manood ng live. Nagperform si Lavinia sa isang noontime show at syempre, nandun si Pan-doy. Natapos ang pagkanta ni Lavinia, nang may ipakilalang baguhang singer.
“Ladies and Gentlemen, introducing the new star Ms. Eden Pineda”
Palakpakan ang mga tao. Si Pan-doy nama’y nahulog sa kanyang kinauupuan. “Eden?” sambit nya. “Eden! Eden! Ako to, si Pan-doy.”
Lumingon-lingon si Eden habang kumakanta. Hinahanap ang pamilyar na boses. “Si Pan-doy un.” sabi sa sarili. Nakita nya ang mukha ni Pan-doy. Ngumiti sya. Di sya makapaniwalang makikita pa nya ang kanyang mahal matapos ang 5 mahahabang taon.
Natapos ang performance ni Eden. Pinalakpakan sya ng mga tao. Mas malakas pa kesa sa noong si Lavinia ang nagperform. Di iyon kinatuwa ni Lavinia. Ayaw nya ng may aagaw sa kanyang trono. Kaya naman sa backstage…
“Eden” sabi ni Lavinia habang may hawak itong baso ng tubig.
“Lavinia, idol. Nagustuhan mo ba? Alay ko sayo ang kanta kong iyon.” tuwang sambit ni Eden sabay yakap kay Lavinia.
Tinitigan lang ni Lavinia si Eden. “You’re nothing but a second rate, trying hard copycat” galit na sabi ni Lavinia. Nang tatapunan na nya si Eden. Biglang dumating si Pan-doy.
“Wag na wag mong babasain ang mahal ko. Wala syang ginagawang masama, mas magaling lang sya sayong kumanta. Tanggapin mo na un! Wag kang sore loser” sabi ni Pan-doy.
Nagulat si Lavinia sa sinabing iyon ni Pan-doy. “Bading ka ata kasi pumapatol ka sa babae eh. waaaaaaaa… mommy!!!!” umiiyak na sabi ni Lavinia, dahil sa napahiya, tumakbo na lang sya papunta sa kanyang dressing room.
“Pan-doy aking mahal. Akala ko’y di na kita makikita muli.” sabi ni Eden sabay yakap kay Pan-doy.
“Ako rin mahal pero ako’y may tiwala sa ating pagiibigan. Tunay at wagas ang aking nadarama para sayo. Ikaw na ang gusto kong makasama habambuhay…” sambit ni Pan-doy.
Dumating sina Pancho. “Ayan, Pandoy. Nakita mo na si Eden. Siguro nama’y mababayaran mo na ako.”
“Maraming salamat Pancho. OO naman babayaran na kita.” Dinukot ni Pan-doy sa pantalon ang isang gintong kwintas. “Heto, iyo na ang medalyon. Di ko na kailangan yan. Nakita ko na ang aking mahal.”
Natuwa si Pancho. Sa sobrang katuwaan nahalikan nya si Pan-doy. Masaya na rin sina Pan-doy at Eden. Sa wakas, matutuloy na ang naudlot nilang honeymoon. At anong nangyari kay Digna? Sya na ngayon ang personal alalay at beautician ni Eden. Watch out Fanny Serrano!
