kundiman[dot]net

pagsalita mo’y pumuputol sa mga sinasabi ko
pagkita sa yo’y nagpapatigil sa utak sa pagtakbo
puso ko’y humihina sa pagtibok nito
sa tuwing nakikita kita, ulirat ko’y naglalaho.

hininga ko’y nasasakal, loob ko’y di mapalagay
ang sarili ko’y unti-unting namamatay
pagkat sa aki’y ikaw ang siyang nabubuhay.

Paano ko naman maipapakita na may gusto ako sa iyo kung minsan lang sa isang linggo kita makita? At ang minsan pa na yu’y hindi pa kita nakakausap. Sana masabi ko sa iyo, na ikaw ang gusto kong mahalin.

i imagine you

at a rural bus stop
wearing your usual jeans
and some faded striped blouse
with a large handkerchief around your neck
and your next to dusty hands
holding a botle of water.

i imagine you

carrying a backpack
wearing a pair of sandals
the sun shining on your face
and your hair, struggling with the wind

i imagine you
best of all, with me.

NOTE:
pangit pero nai-imagine talaga kitang kasama ko sa isang out-of-town adventure, probably a mountain trek. Us waiting in a bus stop with all the dust and heat, with you looking great with the outdoor look.

Mga mata nati’y nakikipagmoro-moro,
nakikiramdam, lumalapit, naglalaro
at sabay tatalikwas sa iilang sandali
bago pa man ang mga titig nati’y magtagpo.

mahirap tayain ang mga paglingon mo,
habang nag-iingat akong mahuli
ang mga pagtitig ko sa iyo.

Hinahanap kita kahit hindi nagtatago,
At makita ma’y hindi pong ang sasabihin ko
kundi mga katagang sana nga’y naririnig mo.

hinahabol kitang kahit hindi ka tumatakbo,
inaabot ang kamay mong hindi umiiwas
hinuhuli ko ang kilos mo,
hinuhulaan ang sunod na galaw mo,

at sana ay hindi lang ako
nag-iisa sa larong ito.

isang text..

Carme, ok sbihin ko kay .edong. Thnks 4 loving him & giving d much needed inspiration. T2

Sender: +63918xxxxxxx

Sent:
09:10:50am
15-11-2006

haba ng hair ko.. grabe.. inspiration daw….

thank you po Tito….

1 week na tong sakit ko.. dalawang araw na rin akong uma-absent sa trabaho.. ang sabi sa akin magpahinga.. pero heto ako ngayon, naka-online at nagdownload pa ng mIRC.. makulit! sobrang kulit ko nga.. pero ayoko namang matulog na naman dahil lalong sumasakit ang ulo ko.. lalo ko lang nararamdaman ang pagkakaroon ko ng sakit.. kaya rin siguro ako nag-download ng mIRC, para may makausap.. para makalimutan ko na may sakit ako…

pagka-download na pagka-download ng IRC sa aking PC, sinubukan ko na ito agad.. bumungad sa akin ang screen na kabisadong-kabisado ko pa rin kahit na 3 taon na akong di nagcha-chat.. nag-isip ng magandang nick.. dapat eh ung madaming makakapansin.. pero la akong maisip kaya, _karmi_ na lang ang naisip kong ilagay.. pumili ng server.. ang default eh Undernet, ayoko nun, gusto ko DALnet.. bakit? dahil dun ako nasanay na server.. sa aking chatting experience, mas marami akong matinong nakakausap sa DaLnet.. matapos umisip ng nick at piliin ang server na gusto, kinlick ko na ung Connet button.. ang bilis ng connection.. connected na ako agad sa server.. wow! di tulad noong nagaaral pa lang ako, ang bagal ng connection sa mga rentals sa may PUP.. kakaaliw ito!

nasa loob na ako ng server, pasok naman ako sa chatrooms/channels.. iniisip ko ulit kung san-san ba akong channels sumasali noon.. #ateneo, #ust, #manila, #qc, #dlsu.. tinry ko rin ang #pup_online, kung san moderator ako.. kaso walang tao.. panay eskwelahan ang pinipili kong channel noon para kapag may EB (eye ball) eh malapit lang.. tinype ko ang /join (name of room).. hanggang ngayon eh alam ko pa rin ang pasikot-sikot ng IRC.. ngayong nasa loob na ako ng room, oras na para mapansin.. wala pa akong ilang minuto sa IRC eh may nag-PM na sa akin.. di ko na lang ilalagay ung nick nya at baka mapadpad pa sya sa blog ko.. nagtanungan ng asl, ung mga basic info na kailangang malaman kung nakikipag-chat ka.. syempre, nung tinanong ang location ko, malamang sinabi ko na wala ako sa pinas.. ok naman ung paguusap namin.. madami agad kwento.. parang close na kami.. di lang isa ang nakausap ko, may 5 pa atang nag-PM sa akin, kaso nung nalaman nila na wala ako sa pinas, bigla na lang silang nawala.. malamang dahil di naman nila ako makaka-EB kaya ganon.. nawala na rin ung kausap ko kaya dinisconnect ko na ung IRC ko..

ultimate chatter ako dati.. ang daming nakaka-EB, ang daming nami-mit.. nakagawa na nga ako ng entry tungkol dito eh, kinuwento ko na dati kung gaano ako ka-addict sa pagcha-chat.. may nanligaw pa nga sa aking ka-chatmate, pero la ring nangyari.. nanligaw din nga pala sya sa barkada ko.. buhay ko dati ang chatting.. ang ngayon, sinubukan ko ulit balikan ang buhay ko na un.. kung ganon pa rin ba ang feeling.. kung malululong ba ako ulit.. chatter ako dati.. dati na pala un.. masaya sa umpisa pero nagsawa na rin ako.. kaya naman i-uninstall ko na ung mIRC sa PC ko.. di na ako tulad ng dati..

ang pagiging certified chatter ko eh parte na ng aking nakaraan pero paminsan-minsan eh nagnanais na lumabas.. inuninstall ko nga ngayon ang mIRC pero madali namang i-install ulit.. :)