kundiman[dot]net

ipaalala mo sa akin ang nakaraan
at ngayo’y iyo itong palitan
nang akin itong makalimutan
at ikaw ang matanim sa isipan.

banggitin mong muli ang mga salita
na minsa’y sa kanya nagmula.
hayaan mo akong muling makapagsimula
buksan mo ngayon ang isang bagong kabanata.

punan mo ang puwang na kanyang nilikha
dito sa pusong patuloy na lumuluha
simula ng oras ng kanyang pagkawala.

sa iyong mga mata, siya ang aking nakikita.
sa mga titig mo’y siya ang naaalala.
ngunit ang himig na sa kanya nag-umpisa,
ipagpatuloy mo’t gawin mong sariling kanta.