nakatingin akong hindi mo nalalaman
hindi mo man ako napapansi’y
nagmamasid ako mula sa kalayuan.
kahit hindi kita naririnig ay
pilit pa rin akong nakikiramdam.
wala man akong oras ay
sumusunod pa rin sa ‘yong nilalakaran.
buong buhay ko’y akin sa iyo’y laan
paghanga sa iyo ang tanging aking dahilan.
natutuwa akong ako’y lingid sa iyong kaalaman
lumapit man ako sa iyo’y wala kang pakialam.
mababaw mang ituring itong aking pagmamahal,
pakiramdam ko’y hindi ko napipigilan
nais kitang makita, ika’y aking kailangan.
araw at gabi kitang napapanaginipan
kailan kaya kita makakausap, di kaya’y mahahagkan?
paglagi sa anino mo’y hindi ko maiwan-iwan.
ang hindi mo ko kailanman makilala
dulot sa aki’y matinding kalungkutan.
ang manatili sa mundong kaiba
sa matagal mo nang ginagalawan,
isang sumpa sa aking katauhan.
sa iyo’y tunay akong nagmamahal
kahit isipin mo pang ito’y isang kabaliwan.
