kundiman

karmi. komski. parehong 20-something. frustrated writer. rockstar wannabe. madrama. naruto fanatic. mahilig kumanta. cam-whore. charmed addict. loves twitter. writer kuno. isip-bata. idol si BO. mastermind ng komski quotebox. makulit. computer geeks. pero mas geek pa din si komski. mababaw ang kaligayahan. 14.

Chat with: karmi | komski | komski
*plugoo chat (opens in new window)

  • Aira Bongco: Wow cute contest. Very nice idea. May questions po ako. Kailangan po ba matagal na yung blog? And also,...
  • enday: waaah… haba ng mechanics.. gusto kong sumali… haha.. hanap nga ako ng problema para madrama...
  • LJ: parang masaya ito! at parang ang galing mo ring mag-market :)) EMO nga ‘tas masaya hahaha. Pero oo, masaya...
  • jeniffer: ang sweet.. malayo man.. mararating din.. parang globe lang.. piniktyur pa talaga hehehe.. :) adik nga raw...
  • pmonchet: Ito na ang pagpapakalat ng contest. ang problema lang baka walang magbasa ng blog ko....
  • Rob: hindi man ako madrama, sadyang malungkot ang buhay ko. hindi nakakapagtaka na sa edad kong ito, hindi ko pa alam...

Subscribe to my feed




February 4th, 2007 | Uncategorized

Kapag magka-camping, isa sa mga pangunahing alalahanin ay kung paano makakapagluto ng pagkain. At ang mabisang solusyon dito ay ang magsiga, lalo na kapag walang nakapagdala ng outdoor stove. At marami ka ring mapagpipilian sa kung ano ang gagamitin mo para makagawa ng apoy.

Papel. Eto na siguro ang pinakamabilis na masindihan. Kahit posporo ang gamitin ay agad-agad kang makagagawa ng apoy. Ngunit ang init na dulot nito ay panandalian lamang. Kung anong bilis nitong magliyab ay ganoon din kabilis itong matupok. Kaya kahit na gaano kadami ang papel na iyong gamitin, kahit paulit-ulit ang paglagay mo ng papel pagkatapos maubos nung naunang inilagay ay wala ka pa ring mararating. Hindi maluluto ang iyong ulam o sinaing.

Uling. Ginawa ang uling para talaga sa nais mong mangyari, ang makapagluto, ngunit hindi ka makakakita nito kung saan-saan lang. Mas mahirap itong pagliyabin kaysa sa papel ngunit kapag nagawa mo na ay siguradong makakaluto ka. Mahirap hanapin ang uling, kailangan mo pa ngang bilin, madalas, kaya huwag mo itong sayangin. Hindi ka lang naman isang beses lang kakain di ba?

Kahoy. Kung wala kang makitang uling, marahil ay naisip mo na kahoy na lang, galing naman sa kahoy ang uling di ba? At paniguradong marami kang makikitang kahoy sa paligid (gubat naman siguro ang campsite niyo). Ngunit hindi lang basta-basta kahit na anong kahoy ang gagamitin mo, maghahanap ka, mamimili, dahil hindi naman ang kahoy ang lalapit sa iyo. Pwedeng mong suriin ang lahat ng makikita mo para makahanap kaagad pero ang gusto ng iba ay yung maglalakad lang at aantaying may matsempuhan na madadaan na magandang kahoy. Pero meron ding kinukuha na lang ang kahit anong abot ng kanyang kamay.

Mas mahirap gumawa ng apoy gamit ang kahoy kaysa sa uling dahil kailangan mo talagang maghirap para dito. Matagal, mangangawit ang kamay mo kakapapay, kakaihip ngunit walang kapantay ang sayang dulot ng pagpapaliyab sa kahoy dahil hindi ka talaga sigurado nung una pa lang kung pwede. Makakapagluto ka na sa wakas.

Nakakita na ako ng uling ngunit binuhusan ko ng tubig ang alab nito. Mapagliliyab ko pa kaya ang init ng pagmamahal niya sa akin?