kundiman[dot]net

naipong lahat sa isipan
mga salitang hindi mabitawan
nanatiling tikom sa iyong harapan
animo’y naging tuod sa kinatatayuan

hindi talaga malaman-laman
kung bakit nagsisimulang maguluhan
kapag nakita ka na’y biglang nahihirapan
pagtingin sa mukha mo’y natitigilan

natutulala sa kariktan
ng mga mata mong pinagmamasdan
walang kapares sa kagandahan
bawat galaw nito’y aking sinusundan

hindi ko maiwas-iwasan
habang patuloy kang nasisilayan
lalong humihirap na pigilan
na mahulog ang loob nang tuluyan

iniisip ngayon kung kailan
masasabi sa iyo ang nararamdaman
na sa puso’y ikaw ang siyang nilalaman?