kundiman[dot]net

Nakilala ko ang babae sa aking panaginip, ngunit hindi ko naaninag ang kanyang mukha. Narinig ko ang kanyang tinig na sinasambit ang aking ngalan, hinila niya ang aking kamay at tinungo namin ang liwanag.

Lumipad kami sa itaas ng alapaap, sa bughaw na kalangitan kami’y naglaro sa mga ulap. Nagtampisaw kami sa karagatan sa ibabaw ng mundo’t namulot ng mga bituin sa dalampasigan ng kalawakan.

Binagtas namin ang kahabaan ng bahaghari at nagpadausdos pababa nito’t patungo sa isang kaban ng kayamanan. Humiga kami sa mga ginto’t pilak na salapi, mga kwintas na perlas, sedang damit at samu’t-saring dyamante.

Ito ang aming sariling mundo, kung saan ako ang prinsipe’t siya ang prinsesa ng aking panaginip.