kundiman[dot]net

i guess im down to my last cry….

this past few days, feeling ko lagi na lang akong pagod kahit na wala naman akong ginagawa.. nakakapagod pala ang gumawa ng wala.. mas nakakapagod ang sobrang pagiisip sa kung ano na ba ang dapat gawin.. feeling ko nangangayayat na ako kakaisip.. lagi rin akong iritable di dahil sa ‘meron ako’, mataray, at laging naninigaw.. halata tuloy sa bahay na may problema ako.. ako?! may problema? ako pa!

nakakapagod magisip, nakakapagod magalala.. siguro dumating na rin ako sa point na tama na.. tigilan na muna.. pahinga na muna ako.. hahayaan ko na lang muna sya kung san sya masaya.. sobra na ang pagiisip ko tungkol sa kanya.. feeling ko sobra na.. this time, ako naman.. its ‘me time’.. hahanapin ko muna ang sarili ko.. mamahalin ko ulit ang sarili ko.. di ko naman sya iiwan ng tuluyan.. di ko rin sya ginive-up.. mahal ko pa rin sya, oo, pero ayokong tuluyang mapagod at mawala na ang pagmamahal ko para sa kanya..

di ko alam kung kakayanin ko ba tong desisyon ko.. pero kailangan ko rin kasi to.. aja!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Umagang Kay Ganda – Bamboo

Halika na pumikit limutin ang problema
Hihintayin ang umaga
Magpahinga, panaginip ang ikaliligaya
Darating din ang umaga
.
[Chorus]
Basta’t tayo’y magkasama
Laging mayroong umagang kay ganda
Pagsikat ng araw
May dalang liwanag
Sa ating pangarap, ooh
Haharapin natin

Simple lang, kasama ka naman
Kung ayaw nila sa akin, ok lang
Kung di mo makuha sa tingin
Idaan mo sa taas, kung ayaw pa rin

Gumising na (gumising na)
Araw ng pag-asa’y narito na
Dumating din, haharapin natin

Haharapin natin

darating din ang umagang kay ganda….. makakasama rin kita…..

Hindi ko alam kung bakit kita iniisip, gayong hindi naman kita kilala. Bakit paggising ko kahapo’y naging laman ka kaagad ng aking isipan gayong ang nalalaman ko lang ay ang iyong pangalan? Pangalang hindi ko man lang alam kung tunay, ngunit, ito’y sa iyo’y aking naiuugnay.

Hindi ako sigurado kung bakit ako nangangarap ng isang araw na kasama ka, gayong hindi man lang kita kakilala. Bakit ko iniisip ang mga lugar na pwede nating mapuntahang dalawa? Bakit ako nangingiti sa tuwing nakikinita ko ang sayang idudulot sa akin ng mukha mong nakatawa? Isang mukhang kahit hindi ko pa nasisilaya’y sigurado akong kaaya-aya.

Hindi ko alam kung bakit ako nakararamdam nang ganito, gayong hindi kita kilala. Bakit ako nalulungkot sa iyong pagkawala, gayong, nung una pa lamang ay wala ka na talaga?

Hindi ko alam kung bakit kita iniisip, pinapangarap, sinisinta, gayong hindi naman kita kilala. Bakit ako nagkakaganito, gayong wala naman akong nalalaman sa iyong mahalaga? Pero ano ba talaga ang dapat na aking ipinagtataka, ang lahat ng mga bagay na sa aki’y iyong ipinadarama gayong hindi naman kita kilala?

O kung bakit hindi kita kakilala?

i’ve loved, fell out of love and loved again.. and im still in love up until now.. i read a lot of books about love and heartaches but i never really had a favorite quote about loving somebody.. but now, i think i found one…

Loving someone requires a leap of faith, and a soft landing is NEVER guaranteed….

true.. so true….

…a soft landing is never guaranteed….

if you have time, try reading “This Lullaby” by Sarah Dessen… :)

idol ko sina avril lavigne, michelle branch, kitchie nadal, barbie almalbis at yeng constatino.. paborito at idol ko sila dahil magaling silang lahat mag-gitara at gumawa ng kanta.. naalala ko nga nung highschool ako, nagpumilit talaga akong mag-aral maggitara.. tinuruan ako ng aking kapatid na lalaki ng mga chords at nag-aral ng mga kantang madaling gitarahin pero sa huli, Leaving on a Jetplane lang ang mejo matino kong natutugtog.. kinaiinggitan ko ang aking mga pinsang babae dahil sa tuwing magkikita-kita kami, halinhinan sila sa paggigitara, samantalang ako’y audience lamang o kaya nakikikanta rin.. sabi ko, ang galing nila.. pano nila nagagawa un.. di ko kasi mapagsabay ang pagtipa ng chords at pag-strum ng string.. magaling akong magmulti-task pero di ko talaga kinaya un… dumaan ang ilang taon, nawalan na ako ng interest sa pag-aaral ng gitara.. siguro nga di lahat ng tao may angking kagalingan sa pagtugtog ng kahit anong instrumento… o baka naman ibang inrtrumento ang kaya kong tugtugin… baka nga naman….

pa-graduate na ako ng highschool nang mahilig akong gumawa ng tula.. sabi nila lapatan mo lang daw ng melody o tono ang tula na iyong ginawa, instant kanta na.. muling bumalik ang aking pagkagustong matutong mag-gitara.. gusto kong gumawa ng kanta.. gusto kong ilabas ang aking nararamdaman sa pamamagitan ng awit.. pero di pala ganon kadali.. nalaman ko ring di sapat ang self-study na ginagawa ko, inborn gift o kaya nama’y mula pagkabata pa lang eh dapat mahilig na ako sa pagtugtog.. eh ang kaso, di ako nahilig sa musika noon.. muli kong iniwan ang pangarap na maging musikero.. patuloy akong humanga sa mga bagong talent na isinasakatuparan ang aking pangarap.. pero ayos lang sa akin.. dahil sa ibang paraan na lang ako nagpapahayag ng damdamin.. :)

kanina nagpunta kami ng kapatid ko sa Game Stop, bibili sana ng bagong bala para sa PSP ko.. may nakita ako, Galaga.. :) nice, gustong-gusto ko ung larong un.. may nakita na ring game ung kapatid ko.. kaso di namin nabili.. iba ang binili namin….

Read the rest of this entry »