kundiman[dot]net

ang misteryong bumabalot sa iyo’y
nakadaragdag sa iyong kagandahan,
sa pananabik sa mukha mong
walang anumang kasiguraduhan.

ang itsurang hindi mabatid ninuman
ay tanging sa panaginip pinupunan.

sa lahat ng aking mga katanugan,
sino, saan, paano, kailan?
ilaan mo sana ang kasagutan
dahil sa aking mga pinapangarap,
ikaw ang siyang lubos na katuparan.

ang mga mata mong hindi nasisilayan
ay nagniningning rin bang parang
mga tala sa kalangitan?

ang boses mong hindi napakikinggan
siguro’y parang pagtawag ng kanyang ina
sa isang anak na naliligaw.

na marinig lang ang pagsambit mo
sa aking pangalan,
lahat ng aking kinakatakutan
nawawala, naglalaho, lumilisan.

haplos mo ba’y yakap sa kalungkutan?
ngiti ba’y liwanag sa kadiliman?
halik mo ba’y kasing sarap ng tubig
sa katawang bilad na naaarawan?

maisasalba mo ba ang pusong nalulunod
sa karagatan ng kagandahan mong hatid
sa isang sa ilog lang naranasang lumangoy?

hahayaan mo ba akong tangayin ng iyong alon
at sa iyong kalaliman ako’y malamon?
o magtatampisaw na lamang
sa laan mong dalampasigan na bukana lang
ng tunay na taglay mong kaligayahan?