i guess im down to my last cry….
this past few days, feeling ko lagi na lang akong pagod kahit na wala naman akong ginagawa.. nakakapagod pala ang gumawa ng wala.. mas nakakapagod ang sobrang pagiisip sa kung ano na ba ang dapat gawin.. feeling ko nangangayayat na ako kakaisip.. lagi rin akong iritable di dahil sa ‘meron ako’, mataray, at laging naninigaw.. halata tuloy sa bahay na may problema ako.. ako?! may problema? ako pa!
nakakapagod magisip, nakakapagod magalala.. siguro dumating na rin ako sa point na tama na.. tigilan na muna.. pahinga na muna ako.. hahayaan ko na lang muna sya kung san sya masaya.. sobra na ang pagiisip ko tungkol sa kanya.. feeling ko sobra na.. this time, ako naman.. its ‘me time’.. hahanapin ko muna ang sarili ko.. mamahalin ko ulit ang sarili ko.. di ko naman sya iiwan ng tuluyan.. di ko rin sya ginive-up.. mahal ko pa rin sya, oo, pero ayokong tuluyang mapagod at mawala na ang pagmamahal ko para sa kanya..
di ko alam kung kakayanin ko ba tong desisyon ko.. pero kailangan ko rin kasi to.. aja!
