Sabi ko na nga ba’t may mangyayaring hindi ko magugustuhan. Pero ang hindi ko inaasahan, ay sobra-sobra palang hindi ko magugustuhan ang mga nangyari, dahil sobrang hindi talaga naging maganda. Asar, sobra. Naaasar ako nang sobra kung bakit ko hinayaang maging ganun. Asar, langya. Mula iskul hanggang ngayo’y binabanggit ko pa rin sa sarili ko na “Asar..”. Asar talaga ko, at lahat nang ito ay nagsimula sa kanyang text message,
Sa’n court kyo? Sa likod ng SC?
Oo, bkit ppunta k?
Gusto kta mkita=) Bka malasin k kpg nanood ako=) kya dpat tlga pumunta ko.
Seryoso ka tlaga?
Ok lng b n pmunta ko?
Natagalan bago ako nakasagot, dahil hindi talaga ako sigurado kung ok lang na puntahan niya ako sa aking tennis class. Ok lang para kanino? Dahil siguradong hindi para sa akin. Kaya pinag-isipan kong mabuti. Kung sasabihin kong hindi, ay paniguradong magtatampo siya. Siya, tama siya,
Ang girlfriend ko dati na ngayon ay ayaw na sa akin, na hindi ko maintindihan dahil sabi niya’y she likes me, that she feels affection but not love at kung ano-ano pang ingles na salita na hindi ko naman malaman ang pinagkaiba-iba. Sinubukan ko dating makipagbalikan sa kanya dati pero yun ang mga pinagsasasabi niya sa akin.
At ano naman ang idadahilan ko kung bakit hindi niya ako pwedeng puntahan? Alangan namang sabihin ko ang tungkol sa mga makakakita sa kanya na baka isipin na may girlfriend na ako? Alangan namang sabihin ko ang tungkol sa kapartner ko at kay Kim? Alangan namang sabihin ko ang tungkol kay Kim at ang pagnanais kong maging malapit sa kanya? Alangan namang sabihin ko sa kanya ang totoo?
Alam kong malulungkot siya at ayoko naman nun. Pero paano naman ako?
May movie quote na matagal ko nang napag-iisipan. Sino ba ang nakapaood sa “My Sassy Girl”? Meron kasing sinabi ro’n sa may bandang huli na, “Fate is building a bridge for your love”. At ang hindi ko matanto ay kung alin sa dalawa ang tinutukoy nito.
Na ang tadhana o fate ay lumilikha ng tulay mula sa iyo patungo sa isang tao na maaari mong mahalin ngunit sa iyo pa rin nakasalalay kung tatawirin mo ang tulay na ito o hindi. Dito ko gustong maniwala, na tunay ang sinasabi nilang tadhana. Pero ang isa pang interpretasyon ay,
Na ang tadhana o fate ay ang paggawa mo ng tulay para sa iyong pag-ibig. Na ikaw ang gumagawa ng sarili mong tadhana. Na ikaw ang gumagawa ng paraan upang mapalapit ka sa iyong minamahal. Alin ba sa dalawang ito ang totoo? Pareho?
Paano kung pareho kayong naghihintay na may mabuong tulay para mamagitan sa inyong dalawa? Buti kung ang isa ang naghihintay at ang isa ay ang gumagawa nito. Pero mas maganda kung pinagtutulungan niyong dalawa ang iisang tulay na mag-uugnay sa inyong mga puso [ang korni nun ah, hehe].
Ikaw ang lumilikha ng sarili mong katotohanan.
