Pito
Matalino ako… dati. Consistent honor student ako nung elementary at highschool. Ako ang pinagtatanungan ng mga kaklase ko dahil ako ang isa sa mga mas nakakaintindi, sa math, science, drafting, atbp.. Pero yun nga, hanggang sa alaala na lamang ang lahat ng ito, dahil nang tumuntong ako ng kolehiyo ay parang nagbago ang lahat, este baka ako lang. Nabobo na ako nang hindi ko man lang alam kung paano at bakit. Nabobo ako lalong-lalo na sa math. [ayoko talaga ng math] Sa programming lang ata ako medyo pinalad.
Magaling akong kumanta… nang sintunado. Ayoko ng mp3 players masyado, dahil kapag nakikinig ako ng mga paborito kong kanta ay hindi ko mapigilang makisabay ng kanta at hindi ko naman magagawa yun in public places syempre dahil kapag kumakanta ako sa bahay, malakas, todo-bigay, at minsan at may halong emote pa kapag malungkot na kantang punk o rock ang tugtog. [uulan sabi e] Paborito ko ngayon ay ang silent sanctuary, go listen to their songs=) at hindi nga pala ako sintunado masyado, gusto mo marinig?
Lumaki akong malakas… ang asthma. Pinanganak akong mas maaga sa inaasahan kayat nilagay pa ako sa incubator ng halos tatlong linggo. Nung bata ako’y pabalik-balik ako sa doktor dahil maglaro lang ng tumbang preso o pitik-bulag, maglakad sa annual foundation day parade, maiyak lang ng todo o kahit uminom lang ng malapot na concentrated sunny orange juice ay hindi na ako makahinga dahil sa sumpung ng hiiiika. Pero nung elementary lang naman yun dahil nawala na ata ang hika ko pagtuntong ng haskul, kayat nakasali na rin ako sa mga sports event tulad ng kadang-kadang, pukpok-palayok at games of the generals. Sa wakas ay naranasan ko ring magcamping=)
Mabilis akong matuto… ng mga simpleng bagay. Pero ang totoo, mabilis akong matuto kung maayos na naipaliwanag ang isang bagay. Nagbasa lang nga ako ng libro tungkol php at mysql then built komski.blogista.com after two months (mabilis ba yun?). Naging hustler(ewan pero term namin para sa sobrang galing) din ako sa nintendo family computer(famicom) dati. Mabilis akong magsawa sa mga old computer games dahil mabilis kong natatapos, hehe. Next, I learn through concepts and ideas, hindi details. Parang mas madali sa akin na tandaan yung big picture rather than the minute details. Next, I remember faces not names, visual din kasi ako plus medyo malakas ang aking imahinasyon. Tapos, mahilig lang talaga ako mag-isip, ng kung anu-ano, basta kaya ko isipin, iniisip ko. Kapag may ginagawa ako, madalas may iniisip akong iba, kaya nga mahirap magfocus minsan. Last, mahilig akong mag-analogy dahil ganun ako mag-isip, comparisons. Plus, nakakatuwa minsan. At malakas din ang aking random selective memory.
Nakakatuwa ako… kasi korni. Basta, mababaw lang naman ag kaligayahan at hindi naman talaga ako ganun ka-humorous. Pero nakakatawa naman ang mga hirit ko paminsan-minsan, tsumatsamba kumbaga. [korni korn korn] What’s the difference between conclusion and opinion? — Conclusion, hindi opinion.
Maayos akong tao… ‘pag pumuti na ang uwak. Magulo ako pagdating sa gamit. Iniiwan kung saan binitawan, ganun. Pero sa paliwanag nga ng titser ko dati, hindi naman talaga yun pagiging burara. Dahil kahit magulo ang mga gamit ay natatandaan pa rin naman namin kung nasaan ang alin. Kahit magulong tignan ay maayos pa rin ito sa isipan namin. Kaya nga kapag inayos ng nanay ko ang gamit ko ay naasar ako dahil, ang totoo, ginulo niya ito. Iniba na niya ang pagkakalugar-lugar na nakatatak na sa utak ko. Para kasi sa aming mga burara sa tingin ng iba, we could find sense in all these chaos. Kaya naming makita ang isang bagay kahit magulo ang paligid, di tulad ng iba na kailangan ay maayos ang lahat para lang makapamuhay ng maayos, di ba? Pero hindi sa lahat ng pagkakataon ay ganito siyempre, hehe=) programming forcefully taught me to be neat. Learn it and know how.
Ang awkward ata i-explain yung panghuli na gusto ko sabihin. Siguro magbasa ka na lang ng iba ko pang entries at makikita mo ang revolving theme na nakapaloob sa mga ito. Tsaka nga pala, sa pagbabasa, think of generalities, and avoid if not never narrow down to something concrete like one person or one thing. Oo na, i got tagged at kahit ayoko talaga ng mga forward, sinulat ko pa rin ito para lang may maisulat ako.





conclusion, di opinion. korni ka nga tol. :P
ayoko rin ng ginugulo ng nanay ko ang mga gamit ko. lalong nawawala ang mga gamit ko.
dumami na talaga ang nasa archives mo! sa wakas, nakapaglipat ka nang talaga.. :D
teka, parang naisulat mo na ata ito dati. hahaha.. :P
oo nga.. lol, ngayon ko lang napansin.