kundiman[dot]netdahil ang tanging panalangin ko ay ikaw.
it is on the news…
we have shortage of nurses here at University Hospital.. solution: either for me to study nursing or get all the Nursing grads/students from the Philippines!!! i think the latter is a better idea.. ^_^ 8:40am. grabe, pagod na pagod na ko, antok pa.. gusto ko nang umuwi.. buti na lang on-time ung mga kapalitan ko sa trabaho, kaya on-time din akong makakaalis.. walang OT kaya di ka rin masyadong magaantay sa akin.. alam ko kasing maaga kang umaalis ng bahay para lang sunduin ako.. paglabas ko ng ospital, tama nga ang hinala ako.. andun ka na, nagaabang, nagbabasa ng dyaryo.. nakita kita agad kahit sa malayo pa lang.. sino ba naman kasi ang hindi makakapansin sayo, eh ikaw lang ata ung laging nakaupo dun sa bench na un.. parang nilagyan mo na nga ng pangalan dahil tayong 2 lang talaga ung nakakatambay dun.. tumingin ka sa relos mo sabay angat ang ulo patungo sa direksyon ko.. ngumiti ka sa akin.. tumayo, nilapitan ako at hinalikan ang aking pisngi.. sabi mo uwi na tayo.. ngumiti lamang ako at hinawakan ang iyong kamay.. tanggal ang pagod at antok ko, dahil kasama na kita.. mejo matagal ung bus, pero ok lang.. kwentuhan galore naman ang nangyari sa atin.. mga nangyari noon, mga plano sa hinaharap, mga pangarap nating pareho para sa isa’t-isa.. sabi mo magsoundtrip tayo, kaya nilabas ko ang aking PSP.. kaw ang pumili ng kanta.. maya-maya lang ay naririnig na nating kumakanta si Ebe…
habang kumakanta ang Sugarfree, tiningnan mo ako sa aking mga mata.. hinawakan ang aking mga kamay, di naman mahigpit, ung tama lang.. sabay bulong ng “Di kita bibitawan”.. kahit na malakas ang patugtog natin, rinig na rinig ko ang mga salitang sinabi mo.. di mo ko bibitawan.. di mo ako pababayaan… gusto kong umiyak ng mga sandaling iyon.. niyakap kita ng mahigpit at sabay sabing “Di rin ako papayag na bitawan mo ako…” di ako papayag… 9:00am. ilang minuto na lang nandito na ung bus.. tapos na rin ung kanta.. ..di kita bibitawan… parang totoo.. parang ikaw nga talaga ang nagbulong nito sa akin.. tiningnan ko ang aking mga kamay, parang hawak mo nga ito.. pakiramdam ko rin ay may isang pares ng mga matang nakatingin lang sa akin, nagbabantay.. ramdam ko na nasa tabi lang kita.. di man tayo magkasama ngayon, alam kong nandyan ka lang.. alam kong di mo ko hahayaang masaktan.. naniniwala naman akong di mo ako bibitawan…
mae yao guan xi.. ibig sabihin? doesn’t matter.. wala na akong pakialam.. kaya mahirap rin ung sobrang attached ang isang tao sa emotions nya… madaling maloko, madaling mapapaniwala.. at aminado akong emotional ako.. pero ngayon, hindi na.. sabihin na nating, natuto na kasi ako sa mga nangyari dati at pinoprotektahan ko lang naman ang sarili kong masaktan ulit.. kaya mas pinili ko na lang na di na masyadong gamitin ang puso ko.. kung ano na lang ung tama, un na ako.. pilitin ko mang maging mabait, nakakasawa na rin kasi.. masyado na akong mapagbigay, laging iniisip ung ibang tao, bago ang sarili ko.. ano ang end result? ako ang dehado.. ako rin ang naiiwan.. kamusta naman un? pilitin ko mang magmaldita, di ko rin kaya.. nako-konsensya rin ako.. malay mo nga naman may dahilan kung bakit ganon ang nangyari.. siguro nga, pero dapat bang may masaktang ibang tao sa mga desisyon na ginagawa natin? wala naman dapat eh.. pero, kung iniisip lang kasi ang sarili, malamang wala ka nang iintindihing ibang bagay.. basta lang makuha mo ung gusto mo… selfish… eh kung magtinda ka na lang kaya ng isda sa palengke…. hay… badtrip ako oo.. pero alam kong mawawala rin to… Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser. What Might Have Been I’m watching you Sunlight touching your hair And I remember Somehow, we said that we would never stray But somehow we lost our way Promises too often spoken Are easily broken apart I’m ready this time Trace of forever lingering I’m ready this time I want you to know mejo walang connect ung title sa post ko ngayon… :P di ako Harry Potter fan.. ok naman si Harry para sa akin, pero wala lang talaga akong tyagang magbasa ng 900+ pages na libro tungkol sa buhay nya sa loob at labas ng Hogwarts.. napanood ko ung unang 2 movie, naintindihan ko naman pero di pa rin ako nagka-interest panoorin lahat ng movies hanggang sa Order of the Phoenix.. ngayon, released na ang Book 7, ito na raw ung pinakahuling installment ng Harry Potter series.. natapos na rin ang libro, pero may 2 pelikula pang ipapalabas.. ngayong kumpleto na ang series, isa lang ang tanong ko, san kaya ako makakakuha ng mga e-books ng lahat ng Harry Potter books? hehehe.. nagpunta kami ng Walmart nang i-release ung Book 7.. ang daming tao, ang dami ring libro.. kahit san ka ata magpunta ng araw na un, may hawak-hawak silang makapal na libro.. may nakita akong libro na pakalat-kalat sa toy section.. kinuha ko ito at binasa ung last page nung libro.. may tsismis kasi na mamamatay daw si Harry.. ung last line ng libro, “All’s Well”… mukhang di naman namatay si Harry.. aus, happy ending naman pala.. :) balita ko nga nagkapamilya pa sya at may 3 pa syang anak… wow, feeling ko, another series ito!!! :D bilib talaga ako kay J.K. Rowling.. biruin mo, ang galing nyang gumawa ng kwento.. ang galing nyang magisip ng mga character, lugar at kung pano ung flow ng istorya.. san kaya nya nahuhugot un? i mean, san nanggagaling ung mga naisulat nya… natutulog pa kaya sya? baka pati sa panaginip, nakikipagusap pa rin sya kay Harry… 7 books ung nagawa nya, lahat eh hindi bababa ng 500+ pages.. ilang araw/buwan kaya nyang ginawa ang isang libro? buti pa sya, constantly eh nakakapagisip at may idea.. di tulad ko, itong simpleng post nga lang, umaabot pa ng isang linggo bago magkaroon ng idea… :( dahil kay J.K. Rowling, may nakilala tayong batang wizard na ang pangalan ay Harry Potter.. sinubaybayan natin ang buhay nya.. 7 years din un ng buhay nya.. mula pagkabata hanggang sa mejo matanda na sya.. dahil kay Ms. Rowling, di na lang isang batang wizrd si Harry, part na sya ng history.. he already became part of history that will be passed on from generations to generations.. dumarami na rin ang mga librong may kaparehong tema ng Harry Potter.. i think Harry Potter will be part of our lives til whenever.. :) hehehe.. matapos kong magawa tong post ko, may isa na lang akong tanong…
pwede na ba akong Harry Potter clone o pwede nang ipalit kay Betty La Fea? :P hehehehe… 
Blog communities |
