kundiman

karmi. komski. parehong 20-something. frustrated writer. rockstar wannabe. madrama. naruto fanatic. mahilig kumanta. cam-whore. charmed addict. loves twitter. writer kuno. isip-bata. idol si BO. mastermind ng komski quotebox. makulit. computer geeks. pero mas geek pa din si komski. mababaw ang kaligayahan. 14.

Chat with: karmi | komski | komski
*plugoo chat (opens in new window)

  • Aira Bongco: Wow cute contest. Very nice idea. May questions po ako. Kailangan po ba matagal na yung blog? And also,...
  • enday: waaah… haba ng mechanics.. gusto kong sumali… haha.. hanap nga ako ng problema para madrama...
  • LJ: parang masaya ito! at parang ang galing mo ring mag-market :)) EMO nga ‘tas masaya hahaha. Pero oo, masaya...
  • jeniffer: ang sweet.. malayo man.. mararating din.. parang globe lang.. piniktyur pa talaga hehehe.. :) adik nga raw...
  • pmonchet: Ito na ang pagpapakalat ng contest. ang problema lang baka walang magbasa ng blog ko....
  • Rob: hindi man ako madrama, sadyang malungkot ang buhay ko. hindi nakakapagtaka na sa edad kong ito, hindi ko pa alam...

Subscribe to my feed




September 16th, 2007 | LSS, inlove

para sayo ‘to..

sana lang di naka-loud speaker yang computer mo para naman di mabulabog mga tao dyan sa inyo…

aylabyu…

September 16th, 2007 | Uncategorized

komski kuno - Tuyot Na'ng Damdamin (Silent Sanctuary cover)

Rocker

Hinde, wala namang matinong tao na kukuha sa 'kin para kumanta dahil ako lang naman ang makakaatim na makarinig sa aking boses. Pero ang totoo, mahilig lang talaga ako kumanta, kahit sablay-sablay ang tono. Gustung-gusto kong sabayan ang bawat pagbigkas ng mga paborito kong banda sa lyrics ng kanilang mga kanta.

Mahilig ako sa musika. Ewan, basta pagkagising ko sa umaga'y binubuksan ko kaagad ang aking computer para makapagpatugtog. Nakahiligan ko ang tunog ng gitara, ang pintig ng drums, at ang emosyon na nililikha ng himig, ritmo at lyrics. Naging paborito ko ang malulungkot ng mga kantang inaawit ng mga bandang may pagka-rock o punk na impluwensya dahil para bang umiiyak ang electric guitar sa bawat kalabit sa strings. Kumakabog ang dibdib ko sa tuwing papaluin ang drums na para bang pinapatibok nito ang aking puso. Haay, sarap sigurong magkaroon ng isang banda.

Kapag nakakarinig ako ng kantang gusto ko ay nangangati ang dila kong sambitin at sabayan ang mga parteng alam ko ang salita. Dahil parang kulang ang pakikinig, at mas madarama mo ang awit kung ito'y iyo ring kakantahin.

Kaya nga parang hindi ko rin gustong  magkaroon ng portable mp3 player dahil maaasar lang ako kapag gusto kong kumanta ngunit nakakahiya, lalo na kung ako'y nasa bus o dyip. Dahil kapag nasa bahay ay malakas akong kumanta. At wala akong pakialam, hehe. Madalas nga akong napagsasabihan na hinaan ko ang volume ng pagpapatugtog ko at pagkanta na rin=)