kahapon, Sabado, nagpunta kaming magkakapatid sa mall.. nakabili naman ako ng sapatos na pampasok sa trabaho.. nung nasa cashier na ako para magbayad, ito ung naging pag-uusap namin ng cashier..
cashier: good morning. did you find everything OK?
ako: yes, ma’am.
(scan dun sa binili kong sapatos)
cashier: do you want to donate a dollar for the Diabetes patients?
(isip-isip… one dollar lang naman.. sige na, para may good deed for the day na ako…)
ako: OK
cashier: that’s great. and for your dollar, you can have one of these: water, coke or dr. pepper
ako: (tingin sa kapatid ko) tol, anong gusto mo?
kapatid ko: kahit ano ate
ako: ok, i’ll get a coke.
paglabas ng mall..
ako: yan, nakapagdonate ako ng $1 para sa mga Diabetes patients, may coke pa ako..
kapatid ko: o nga, nagdonate ka nga para sa may mga diabetes, ikaw naman magkaka-diabetes nyan…
ako: ….. sana pala tubig na lang ang kinuha ko…
paguwi ng bahay, ipinatong ko lang ung coke sa table namin.. di ko ito ininom.. nagdi-diet kasi ako eh… ^_^
hmmmmm, diet coke in exchange for remembering those with diabetes… parang sablay nga. hehehe
@joiz – hehehe.. actually, di pa nga diet coke un eh.. :P sana talaga ung tubig na lang ang kinuha ko…..
..uu tol..sa South Carolina kme punta for training..2 months kme jan…sna hnde magkaproblema sa processing ng papers para tuloy na tuloy na ang kaligayahan ko..hahaha…malapit ka ba dun tol?? sna makapagkita tau…wahehe…bka sa Oct 25 ang alis nmen dito…hehehe..wish me luck! :)
naman@@@natawa naman ako nun.english espiking talaga ang cashier ha..
Hmmm… Inumin mo na para ikaw naman ang tulungan nila! Hehehehe
hehehehe natawa naman daw ako dyan :)