isa lang ang hiling ko para sa birthday ko, un ay ang maging masaya.. wala na akong ibang gusto.. pero bakit ganito? 2 araw na lang bago ang aking kaarawan eh bakit lungkot-lungkutan portion na naman ako..
ganon ba kahirap maging masaya?
sabi sa akin, isipin mo lang na magiging masaya ka, eh magiging masaya ka nga.. pero pano kung kahit anong gawin mong isip at pilit na maging masaya eh di mo pa rin magawa.. para bang may pumipigil na maging masaya ka dahil alam mo na sa bandang huli eh di rin naman magiging happy ending..
tama ba naman ito? alam ko maraming bagay na ang ibinigay sa akin, kaya wala na akong karapatang malungkot.. pero dumarating talaga ata ang araw na parang di ka pa rin masaya.. na parang may kulang pa rin.. na wala ka na lang ibang magagawa kundi ang makinig sa malulungkot na kanta para mailabas mo ang iyong nararamdaman.. ayoko ng ganitong pakiramdam.. nakakainis.. nakakatamad…
oo, malungkot ako at di ito nakakatuwa.. wala akong malapitan.. dahil ung mismong mga taong kailangan ko ay sila rin ang dahilan kung bakit ako malungkot..
2 araw na lang birthday ko na.. pwede pa naman sigurong maging masaya kahit ung mismong araw ng birthday ko na.. sana.. sana lang talaga…
