01072003

1 Comment » November 23, 2007 » 846 days ago
emo daw

[namehere]*,

hi.. i know medyo galit ka sa akin dahil di ako nakapag-explain ng maayos kung bakit ako nagdecide ng ganon.. minahal kita. as in mahal na mahal, kaya lang di ko kayang suklian ang pagmamahal mo para sa akin.. minsan feeling ko, you don’t deserve me, na may mahahanap ka ring babae dyan na mas mamahalin ka ng higit pa sa pagmamahal na binibigay ko sayo.. nag-aalala ako baka kasi kung anong maging epekto nito sayo.. walang ibang taong involved dito at wala kang kasalanan.. nasa akin ang problema.. ako ang natakot dahil baka di ako makatupad sa mga pinangako ko sayo.. wala kasing kasiguraduhan kung anong pwedeng mangyari sa atin after 1 month, 5 months o kaya one year.. pano rin kung umalis na ako? ayokong maghintay ka ng matagal dahil gusto ko ring makakilala ka ng ibang pwedeng magmahal sayo..

mahirap din para sa akin.. ayoko talagang mawala ka pero wala akong ibang maisip kundi ang palayain ka.. siguro matagal pa ako ulit papasok sa isang relationship.. ayoko kasing makasakit ng iba.. sorry talaga.. alam ko nasaktan kita ng sobra dahil sa nangyari, i really feel guilty.. try to love someone else there, move on, katulad ng gagawin ko.. you’ll always be a special part of my life. mahal na mahal kita na ayokong umasa ka sa hindi sigurado.. unfair para sa part mo ang maghintay para sa akin na kahit ako di ko alam kung ano ang mangyayari.. im willing to wait pero di ko alam kung hanggang kailan..

minahal kita at naramdaman ko ang pagmamahal mo kahit magkalayo tayo.. hindi ko lang talaga alam kung masusuklian ko ang pagmamahal mo sa akin..

sorry talaga.. kung andito ka lang, masasabi ko talaga lahat-lahat…

– carme

======

di ko pinadala ung sulat.

now i know how he felt that day when i broke his heart. too many broken promises and i am to blame. now i felt how to leave someone behind and to be left behind. it sucks.

Pangkulay ng buhok

9 Comments » November 23, 2007 » 847 days ago
Uncategorized

ang tilamsik ng tubig na mula sa paglapat
ng mga mabibigat na yapak
sa basang kalsadang inaagusan
ng papalakas na ulan
ay agad-agad ring humahalo't
sumasabay sa landas
ng sanga-sangang daan ng paghihiwalay

sa pagsambit mo ng mga katagang "Paalam."
at sa unti-unti mong pagtalikod sa aking harapan
ay pilit kong ngiti mo'y hanggang
sa huling sandali'y muli pang pagmasdan

ang tuloy-tuloy mong paglisan
at sunud-sunod na papalayong hakbang
ay parang isang napakagandang larawan
na aking walang magawang pinagmamasdan
habang ito'y unti-unting nabubura't
tuluyan nang naglalaho
at nakikita ko na lang ang aking sariling
nakatitig sa iyong kawalan

ngunit kahit ilang beses ko pang
paulit-ulit na ipinta
ang isang magandang larawan
na imahe mo ang nagbibigay halaga
at kahit paulit-ulit din itong mabura,

hahawakan ko pa ring mariin itong brotsa,
iipunin ko ang natitirang pintura
at muling magsisimulang puminta

Dalawang taon na ang lumipas nang isinulat ko itong tula. At dati nung hinagilap ko lahat ng mga isinulat ko'y nalaman ko na wala pala akong kopya nito, dahil ang tanging kopya kung saan ko ito isinulat ay ibinigay ko sa kanya (pinost ko rin ito sa komski.blogista.com pero nawala naman yun at wala akong backup). Pagkalipas ng dalawang taon ay muli ko itong nabasa, dahil isinulat niya ako ng isang kopya.

Minamahal ko siya. >

Wordpress Themes Design by NattyWP Wordpress Themes.
http://sudocode.net
Images by desEXign.