[namehere]*,
hi.. i know medyo galit ka sa akin dahil di ako nakapag-explain ng maayos kung bakit ako nagdecide ng ganon.. minahal kita. as in mahal na mahal, kaya lang di ko kayang suklian ang pagmamahal mo para sa akin.. minsan feeling ko, you don’t deserve me, na may mahahanap ka ring babae dyan na mas mamahalin ka ng higit pa sa pagmamahal na binibigay ko sayo.. nag-aalala ako baka kasi kung anong maging epekto nito sayo.. walang ibang taong involved dito at wala kang kasalanan.. nasa akin ang problema.. ako ang natakot dahil baka di ako makatupad sa mga pinangako ko sayo.. wala kasing kasiguraduhan kung anong pwedeng mangyari sa atin after 1 month, 5 months o kaya one year.. pano rin kung umalis na ako? ayokong maghintay ka ng matagal dahil gusto ko ring makakilala ka ng ibang pwedeng magmahal sayo..
mahirap din para sa akin.. ayoko talagang mawala ka pero wala akong ibang maisip kundi ang palayain ka.. siguro matagal pa ako ulit papasok sa isang relationship.. ayoko kasing makasakit ng iba.. sorry talaga.. alam ko nasaktan kita ng sobra dahil sa nangyari, i really feel guilty.. try to love someone else there, move on, katulad ng gagawin ko.. you’ll always be a special part of my life. mahal na mahal kita na ayokong umasa ka sa hindi sigurado.. unfair para sa part mo ang maghintay para sa akin na kahit ako di ko alam kung ano ang mangyayari.. im willing to wait pero di ko alam kung hanggang kailan..
minahal kita at naramdaman ko ang pagmamahal mo kahit magkalayo tayo.. hindi ko lang talaga alam kung masusuklian ko ang pagmamahal mo sa akin..
sorry talaga.. kung andito ka lang, masasabi ko talaga lahat-lahat…
– carme
======
di ko pinadala ung sulat.
now i know how he felt that day when i broke his heart. too many broken promises and i am to blame. now i felt how to leave someone behind and to be left behind. it sucks.
ang tilamsik ng tubig na mula sa paglapat
ng mga mabibigat na yapak
sa basang kalsadang inaagusan
ng papalakas na ulan
ay agad-agad ring humahalo’t
sumasabay sa landas
ng sanga-sangang daan ng paghihiwalay
sa pagsambit mo ng mga katagang “Paalam.”
at sa unti-unti mong pagtalikod sa aking harapan
ay pilit kong ngiti mo’y hanggang
sa huling sandali’y muli pang pagmasdan
ang tuloy-tuloy mong paglisan
at sunud-sunod na papalayong hakbang
ay parang isang napakagandang larawan
na aking walang magawang pinagmamasdan
habang ito’y unti-unting nabubura’t
tuluyan nang naglalaho
at nakikita ko na lang ang aking sariling
nakatitig sa iyong kawalan
ngunit kahit ilang beses ko pang
paulit-ulit na ipinta
ang isang magandang larawan
na imahe mo ang nagbibigay halaga
at kahit paulit-ulit din itong mabura,
hahawakan ko pa ring mariin itong brotsa,
iipunin ko ang natitirang pintura
at muling magsisimulang puminta
Dalawang taon na ang lumipas nang isinulat ko itong tula. At dati nung hinagilap ko lahat ng mga isinulat ko’y nalaman ko na wala pala akong kopya nito, dahil ang tanging kopya kung saan ko ito isinulat ay ibinigay ko sa kanya (pinost ko rin ito sa komski.blogista.com pero nawala naman yun at wala akong backup). Pagkalipas ng dalawang taon ay muli ko itong nabasa, dahil isinulat niya ako ng isang kopya.
Minamahal ko siya.
Happy Thanksgiving!
what is Thanksgiving? read more here..
Thanksgiving, or Thanksgiving Day, is a traditional North American holiday to give thanks at the conclusion of the harvest season. Thanksgiving is celebrated on the fourth Thursday of November in the United States and on the second Monday of October in Canada.
– http://en.wikipedia.org
sa 2 taon ko dito sa America, napansin ko na mas sine-celebrate nila ang Thanksgiving kesa sa Pasko.. nung minsang hinatid ako ng bossing ko dito sa bahay, napansin nya na may Christmas lights na kami sa labas ng bahay namin..
bossing: its not even Thanksgiving yet and you have your Christmas stuff already?
ako: we don’t celebrate Thanksgiving in the Philippines so we put up our Christmas decorations as early as September.
ginalang naman ng bossing ko ang sagot ko.. totoo naman eh..
ngayong nandito na kami sa America, nagse-celebrate na rin kami ng Thanksgiving.. kadalasan, pumupunta kami sa bahay ng tita ko dahil tumataon na birthday rin niya ng araw na un o ng linggong un.. malamang this year ganon ulit.. makakakain na ulit ako ng turkey.. masarap ba ung turkey? ayos lang, kakaiba ung lasa.. masarap naman pero mas ok pa rin ung Chickenjoy ng Jollibee.. hehehe..
Thanksgiving na naman.. its a day of giving thanks.. di man naging maganda ung mga nangyari nitong mga nakaraang araw, marami pa rin naman akong gustong ipagpasalamat…
-
salamat dahil im still alive and kicking.
-
salamat sa mga kaibigan ko both online and offline.
-
salamat sa pamilya ko.
-
salamat sa mga makukulit kong kapatid na kahit minsan eh nakakainis eh alam ko namang labs nila ako.
-
salamat sa musika.
-
salamat sa blogging.
-
salamat sa mga problemang di ko man malutas in my time, i know in His time magiging ok lahat.
-
salamat dahil may trabaho pa rin ako kahit na laging walang pera.. hehehe..
-
salamat sa mga ‘laruan’ ko – laptop, PSP at celphone..
-
salamat sa pagiging hartbroken ko, naging bukas ang isip ko sa realidad.
-
salamat (in advance) sa kung sino man ang makikilala ko in the future.. :)
-
salamat sa lahat ng blessings na nakuha ko ngayong taon.
-
at syempre, salamat sayo sa patuloy na pagbabasa ng blog ko…
Happy Thanksgiving!
ikaw, ano ung mga bagay na thankful ka? :)
Sabi ko'y aagahan ko na sa susunod para hindi na ako malate pero hindi ko naman pinlanong dumating ng isa't kalahating oras na mas maaga kaysa sa oras ng klase ko.
Tatlo kaming magkakapatid at tatlong beses sa isang linggo ay pare-pareho kaming kailangan umalis ng bahay sa 6.30-7.00 am period. Ang problema'y iisa lang ang banyo. Hmmm, hindi pala yung ang problema, kundi, matagal ang paliligo, haay. Kalahating oras ata ang itinatagal ng ate ko sa loob ng banyo, kung nagmamadali siya. Near 15 ata kami nung ditse ko, kaya paano naman yun gayong lahat kami'y tamad gumising at sabay-sabay pang babangon ng six quarter?
Kahit gaano mo kwentahin, meron at meron ding magigipit. Last week ay ako yun.
Kaya nung lunes ay gumising/ginising na lang ako ng sobrang aga at umalis, 6:00 am. Ang aga haha. Kasi naman, hindi naman pwedeng sabihan ko ang mga kapatid ko na agahan nila para wala nang gumagamit ng banyo kapag kailangan ko kaya't minabuti ko na lang na magparaya, haay. Ayun, isa't kalahating oras tuloy akong nakaupong naghintay hanggang sa magsidatingan ang mga kaklase ko at magsimula ang klase. Oo na, mas mabuting maaga kaysa late.
