kundiman[dot]net

Matagal na mula nang huling nailabas ang nakatago naming christmas tree. Sa sobrang tagal na noon ay hindi ko na nga maalala kung kailan at ni hindi na nga ito napag-uusapan ngayon, o kahit noong mga nakarang taon. 

Siguro'y kung bubuuin ko ito ngayong pasko ay mas malaki na ako kaysa rito, kung 'di man ay kasing tangkad, kaya hindi ko na kailangang gumamit pa ng silya upang maikabit ang mga tangkay ng plastik na dahon sa kaniyang tuktok. Hindi na rin siguro ako aabutin ng limang hakbang para lang libutin ito habang ikinakabit ang makikinang na pula, berde at puting tali sa paligid nito. Hindi na rin siguro ako magpapatulong pa sa pagkakabit ng mga makukulay na bilog na ornamento't mga pulang foam na mansanas na may kagat na ng mga batang hindi marunong makinig.

At hindi ko na rin siguro kinakailangang tumingala pa, para lang makita ang maliwanag nitong bituin.

Pero kung bubuuin ko man ito'y paniguradong ang mga natitirang dahon ay sapat lang upang matakpan ang hindi hihigit sa kalahati nitong kabuuan at malamang ay hindi rin ito tatayo mag-isa dahil sa pagkakaalala ko'y wala na ang dalawa sa tatlo niyang mga paa.

Mabubuo pa kayang muling ang aming dating Christmas tree?

Madrama ba? hehe. Hindi ko na rin ieeksplika pa kung bakit hindi na kami naglalagay ng christmas tree. Itong entry ay bilang tugon sa tag ni karmi, ang kaisa-isang pinagmumulan ng mga tagged posts sa blog na ito, hehe=) keep them coming! May requirements pang iba yung tag e, pero hindi ko na nagawang sundin pa, sori.

isang paguusap:

ako: Ma, straight na 10 days ang pasok ko sa trabaho ngayong linggo. mula dec. 15-24.
nanay ko: so pasko ang day-off mo?
ako: opo, pasko lang.
nanay ko: o di para ka na ring nagsimbang gabi sa ginawa mo.
ako: oo nga noh.

sampung araw na tuloy-tuloy ang pasok ko. at least, off ako ngayong pasko, di tulad last year na mag-isa akong nagno-noche buena sa trabaho. yan ang hirap kapag sa ospital ka nagtatrabaho eh, walang holiday-holiday. sana Pasko na! ^_^

at dahil isang linggo na lang eh Pasko na, sakto ung tag sa akin ni Roselle.. i-post ko raw dito ung itsura ng Christmas Tree namin, magkwento tungkol dito at ipasa iba pang blogger. ok, ito nga pala ung Christmas Tree namin..

nyahaha, mali. ^_^ di pala yan. (ako nga pala ung bebi dyan)

ito na talaga. ^_^

ito po ang Christmas Tree sa bahay namin ngayon. yan din ung Christmas Tree namin last year. pinamana pa sa amin yang ng Lola ko mula nung pumunta kami dito sa America. isa ata kami sa mga unang naglagay ng Christmas Tree dito dahil bago pa lang mag-Thanksgiving, itinayo na ito ng tatay ko. kadalasan kasi, pagtapos ng Thanksgiving saka nila nilalagay ung Christmas Tree nila o kaya naman ilang linggo bago magPasko dahil mga totoong puno ung gamit nila.

di ako nakatulong magdecorate nitong taon dahil tulog ako. nagising na lang ako, nakatayo na ung Christmas Tree namin, akala ko nga ang haba ng tulog ko at paggising ko Pasko na agad. (hahaha. joke. :P)

theme. wala namang specific na theme ung Christmas tree namin dahil kung ano ung palamuting binili namin last year, un pa rin ung gamit namin ngayon. ung tree topper lang ata ang napalitan dahil angel un last year eh. ^_^

ipapasa ko naman ito kina komski, deng, masterbetong, kingdaddyrich at gasti. patingin naman ng mga christmas tree nyo. ^_^

—

share ko lang. nanood kasi kami ng Sunday TV Mass kahapon (TFC). sabi nung pari sa homily nya.

pari: alam ko na kung bakit nananalo si Manny Pacquiao sa mga laban nya.
pari: kasi naniniwala sya sa kasabihang. “its better to give than to receive”.

nagkatitigan lang kaming magkapatid, saka natawa. hehehe.

(joke un. kung di mo ma-gets, tanong mo sa akin.  kung na-gets mo naman, eh di na-gets mo.. :D)

Merry Christmas to you! ^_^

Read the rest of this entry »

Nakahiram ako ng isa pang pc sa aking pinsan/kapitbahay, na ginawa atang warehouse nung kompanyang pinagtatrabahuhan niya. Buti nga meron dahil pinoproblema ko talaga ang isa pang computer bukod nung sa akin, dahil kailangan. Hindi kasi pwedeng gumamit ng dalawang bluetooth dongles sa iisang pc lang.

Hindi ko alam kung bakit ganun. Siguro kasi ay naisip nila na bakit ka nga naman ba gagamit ng dalawang dongle ng sabay? e kitang up to seven devices naman ang kayang suportahan ng isa, nang sabay-sabay. Pero bakit hindi? Paano kung kailangan mo ng higit pa sa pito? (mouse, keyboard, phone, speakers, webcam, headset, monitor, etc.)

At paano naman kung kailangan mong magbluetooth programmming?

Paano naman itetest ang program kung saan gagawin mong iconnect ang dalawang bluetooth devices? Kung network programming ito ay madali lang magset-up ng multiple servers and clients sa iisang pc, haay. Sinearch ko na sa net kung anong magandang solusyon pero wala rin. I searched for emulators, virtual machines, hacks, patches, everything.. pero wala. Kailangan talaga ng ibang machine.

E wala naman akong laptop kaya nanghiram na lang ako ng pc. Ang gawi ko tuloy ay magcocode sa pc ko at icocompile ang program, 'tas ililipat ko sa kabilang pc yung class files (yes, it's in java), 'tas run the server on one pc and the client on the other. Code-test-debug cycle, haay.

May bluetooth ang phone ko pero hindi ko naman magamit dahil ng sa pang-asar na digital signing. Mukha tuloy ako ngayong hardcore programmer dahil nagwowork ako sa dalawang pc nang sabay, hehe.

>> sino first kiss mo?
** parents.

ngek.

nakaugalian ko nang basahin ung mga diary ko kapag wala akong magawa. tinitingnan ko kung anong nangyari ng ganitong araw 2 years ago. trip down to memory lane ang drama. may taon na parang ayoko nang maulit, meron namang ok sa alright. Disyembre na. ano nga bang nangyari ng buwang ito? hmmm.. madami-dami rin. pero may iisang pangyayari na di ko talaga akalaing nagawa ko noon.

naaalala ko pa ung araw na un.. na parang kahapon lang nangyari.. naks.. :P

Dec. 16, 2002. 5 years ago.

malapit nang matapos ang klase. karamihan eh nagki-christmas party na lang kaya pumapasok. alam ko badtrip ako nun sa boyprend ko, kasi naman di man lang magparamdam. dumaan ang araw ng ayos lang naman. hapon na nun eh, di ko alam kung bakit ako tumambay sa room nyo. siguro dahil ayaw ko pang umuwi, kaya sumama ako dun sa barkada ko na may kaibigan din sa section nyo. andun ka, nakikigulo sa games nyo. as always, ikaw ung pinakamaingay kaya di pwedeng di ka mapapansin. nakita mo akong andun kaya kumaway ka sa akin at ngumiti. kaibigan naman kita, pinsan mo nga ung barkada ko nung highschool eh kaya barkada na rin ang turing ko sayo.

Read the rest of this entry »

I think it's going to be a lonely school christmas for me. Haay, gusto ko sanang makapamasyal sa miyerkules pero wala naman akong makakasama.

Sa miyerkules na kasi ang parang culminating activity ng Pasko 2007 sa aming iskul, na ang nagmamarka ay ang Lantern Parade around the academic oval.

Maraming booths na may kung anu-anong mga itinitinda, kaliwa't kanan ang mga kainan, at kada-dalawampung hakbang ay may babba shawarma. Matao, masaya, pero ako, nag-iisa.

Sanay naman akong ganun, pero masaya sana kung may kasama. Siguro sa ibang pagkakataon na lang, malay natin, baka may next year pa.