kundiman[dot]net

di ko alam kung bakit ko gagawin ‘to. pinangako ko na di ako mawawalan update kapag nagkaroon na ako ng sarili kong bahay sa WWW. wala nang hiatus. kaso, feeling ko, kailangan ko munang magpahinga.

kaya ako nagbo-blog ay dahil sa gusto ko. gusto kong magsulat kahit na madalas ay ako lang ang nakakaintindi ng isinusulat ko. ‘outlet’ ito para sa akin. kaso sa paglipas ng mga araw, minsan iniisip ko, ‘bakit pa nga ba ako nagbo-blog?’ hmmm, eh kasi kailangan? eh kasi dapat? di ko na naidadahilan na dahil sa GUSTO ko.

dati-rati, di ako nagtatatlong-isip sa kung anong ilalagay ko dito sa blog ko. wala akong pake kung may hindi matuwa sa mga nilalagay ko dito. pero bakit ngayon, nagiging maingat na ako? bakit ngayon kailangan ko nang kumunsulta sa ibang tao? nakakapagod din pala ang pagsusulat. kaya rin siguro kailangan ko munang magpahinga. mga two days, mula sa blogging.

mamimiss ko kayo. sa lahat ng mga walang sawang nagbibigay ng comments sa mga post ko.. ay tenk you! sobrang salamat! di nyo lang alam kung gaano ako kasaya sa tuwing may email akong narerecib na may nagcomment daw sa post ko. muli salamat!

thank you.

…….

i really hate goodbyes..

i’ll c u later.. ^_^

..nais kong malaman, bakit ngayon ka lang dumating..

i h8 dat paking song. tawagin mo na akong bitter, pero suriin mo nga ung lyrics nung kanta mismo? kung gusto mo, pwede ka na ring maki-sing along.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

bakit ngayon ka lang

Bakit ngayon ka lang
Bakit ngayon kung kelan ang aking puso’y meron nang laman
Sana’y nalaman ko na darating ka sa buhay ko
Di sana’y naghintay ako…

Bridge:
Ikaw sana ang aking yakap-yakap
Ang iyong kamay ang aking laging hawak
At hindi kanya…

Chorus:
Bakit ngayon ka lang dumating sa buhay ko
Pilit binubuksan ang sarado ko nang puso
Ikaw ba ay nararapat sa akin
At siya ba’y dapat ko nang limutin
Nais kong malaman bakit ngayon ka lang dumating

isipin mo na lang, may syota ka. tapos malalaman mong may ka-duet na pala syang ibang tao tapos yan pa ang kanta. anong mafe-feel mo? ang sakit nun ha. bakit ko alam? dahil na-feel ko yan.

1st yr college. 1st boifrend. 1st heartache. lahat na ata ng first naranasan ko noon. akala ko magiging masaya. akala ko ‘perfect’, pero nagkamali ako. nagbreak kami matapos ang 2 buwan. anong dahilan? di malinaw kung ano. ang hirap dahil kaklase ko pa sya. ewan ko kung nananadya sya o talagang nananadya, nagkaroon pa sya ng gf na kaklase ko rin. gudlak. bago maging sila, kami pa rin ata nung ex ko pero nagkakalabuan na kami, narining ko ung paguusap sa classroom.

ano? bakit ngayon ka lang kanta nyo?
bakit nga ba ngayon lang, pinatagal nyo pa kasi.
kumplikado pa eh.
walang kumplikado dun, basta mahal nyo ang isa’t-isa, go na!

nagwalkout ako sa klase, nagpunta sa kaibigan ko sa kabilang building at umiyak. masakit. parang nakakaloko. ung tipong, mapapaisip ka na di na ba masaya ung taong mahal mo sau kaya sya naghahanap ng iba? kaya sya nagmahal ng iba? damn. ubos ang katauhan ko.

kahapon lang, narinig ko ung kanta ulit. pero iba na ang tingin ko dito. di ko namalayang nakikisabay na pala ako sa part na kinakanta ni pops fernandez. ayoko pa rin dun sa kanta pero sa ibang dahilan na. di na dahil sa bitter ako. di na dahil sa broken hearted ako. ito ay dahil sa oo nga, bakit ngayon ka lang dumating? bakit ngayon lang kita nakilala? bakit ngayon pa kung kelan di pwede?

Ikaw ba ay nararapat sa akin
At siya ba’y dapat ko nang limutin

dapat nga ba? ewan. siguro nga hindi pa ngayon. siguro, sana, bukas o kaya next times.

handa ka namang maghintay diba? :)
maghihintay din ako.
malay natin…

komski – True (Ryan Cabrera cover) [higher quality]

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Go Extreme. Ilang mura kaya ang lalabas sa bibig ko kung tumalon ako mula sa isang eroplano at mahulog pababa sa mundo? Magpaikot-ikot sa ere at magpatambling-tambling sa mga alapaap. Sarap siguro nun, hehe. Kapag namatay na ako’t hindi ko pa ito nagagawa, o lang kahit tumalon ako mula sa langit at mahulog sa impiyerno, pwede na, makamit ko lang ‘to. Hmmm, kaya dapat talagang magawa ko ito bago ako kunin ni Lord, haha.

Buy a vowel. Noong bata pa ako ay sabik na sabik akong maging 18, para makasali na ako sa mga game show. Nakailang text na ako nitong nakaraang dalawang taon para maging studio contestant pero hindi pa ako napipili ng electronic draw nila. Talagang malas ako pagdating sa bunutan, haay. Magtetext na ako para sa Wheel of Fortune, hehe. Sana mapili.

Bake, bake, bake. Dream business ko na siguro ang magkaroon ng panaderia, bakery shop, pastry shop, o kahit na anong may kinalaman sa pagbe-bake. Small business lang sa isang rural area. Pero hindi pa talaga ako nakakapag-bake ni minsan, dahil wala naman kaming baker (corny). Meron kami dati, oven toaster, pero naaalala ko lang na niluto ko du’n ay isang piraso ng clay na hugis tao, hindi sunog, hindi rin hilaw, kundi lusaw. Mabuti na lang at hindi siya nabuhay.

Me on paperback. Gusto kong maipublish sa isang libro=) astig yun. Kahit na maisama lang ang pangalan ko, maisingit sa acknowledgements, ganun, hehe. Mabanggit ng kung sinong writer na nakakilala sa akin o ‘di kaya’y maisama ang naisulat ko mismo, mas maganda yun. Sana makaisip ako ng text kowt na sobrang malupit, haha.

One-time Third eye trial. Gusto kong makakita ng multo kahit isang beses lang sa buhay ko, este, sana isang beses lang pala sa habang panahon na ako’y nabubuhay. Ayoko nung feeling lang na parang may multo, o sigurado kang may multo pero hindi mo naman nakikita, madalas naman mangyari sa akin yun. Gusto ko yung kita talaga, hindi malik-mata, hindi anino, hindi lumilipad na pinggan o sumasaradong pinto. Face-to-face, ‘wag lang nakadikit. Huwag rin yung nanghahabol o nananakot, nangangain o nanunumpa. Gusto ko yung try-hard na multo, yung pepekein mo na lang yung takot para magkaroon naman siya ng fulfillment sa bu— hmmm.. sa kabilang-buhay.