kundiman[dot]net

the next thing that i really, really wanted to do after getting my own domain is to make a photoblog. i’ve had that plan since January, but it didn’t push through. one of the main reason is maintaining it. i barely have enough time to update my blog and visit other blogs, and now i would make another one? nope, ain’t gonna happen. second of all, i might not have enough pictures. if ever i’ll be making a photoblog, i think i must update it like twice a week and i don’t have a lot of pictures. i might end up posting my own pictures, and i don’t want that to happen! its a photoblog, not a photo gallery of ME! third reason, i don’t think anybody will visit my photoblog. well, maybe some will but not a lot.

soooo, i just decided to put it here in my blog. :) i’ll put up some pictures that i took using my ever-dependable digital camera.

Photoblog #1: no smoking

karmi warning: cigarette smoking is dangerous to your health. =)

musta ka naman karmi? tagal mong nawala ah.
ngek, tagal ba un? 2 days lang naman akong di nakapagonline.
matagal na rin un ha. natiis mo?
oo nga eh, natiis kong hindi magblog. himala.

so, kamusta ka naman?
teka, natanong mo na yan kanina ah.
alam mo na ang ibig kong sabihin.
hmm, hindi eh. ano ba ang kinukumusta mo sa akin? kung susumahin mo, masaya at OK naman ako ngayon.
ah, eh di mabuti. walang problema?
hmm, ngayong tinanong mo, meron.
ano?
ikaw ang problema ko. ang kulit mo eh, tanong ka ng tanong. sabi na’t ok ako.
fine. fine. nagtatanong lang naman.

*beep* *beep*

uy, may nagtext. sino yan?
sikret.
ay sus, ang arte, pasikret-sikret pa. eh parang kilala ko na kung sino yan. ngiti ka dyan.
hehe. bakit ba? eh sa masaya ako eh. masama bang ngumiti?
hindi. teka, bakit ang taray mo? meron ka noh?
wala.

uy basahin mo ung text nya.

kung makokonvert lang sa pera tong sayang dulot mo sa akin, edi nakabili na ko ng ticket papunta sayo. :) hehe, sobra pa pabalik.

ayihhii.. kaya pala di matanggal yang ngiti mo sa labi.
ang sweet nya. sobra. di ko na talaga alam kung anong sasabihin ko sa kanya. *speechless*
eh di sabihin mo kung anong sinasabi ng puso mo.
hmmm, alam naman nya.
eh di kayo na?
di ko masasabing ganon na nga. pero, special sya para sa akin.
inlove ka na naman noh? aminin mo na kasi.
basta, gusto ko syang nakakausap. napapasaya nya ako. inlove na ba ang tawag dun? siguro…
ayiihiii.. kinikilig naman ako.
kilig ka dyan.

di ka pa ba matutulog?
matutulog na nga.
ahh, eh di matulog ka na.
oo nga, kulit mo kasi kinakausap mo pa ako.
ok fine. di na kita iistorbohin.

*beep* *beep*

matulog na karmi.
oo saglit, magrereply lang ako.
ok. sabi ko nga eh.

hindi daw inlove sus.
narinig ko un!

napadpad ako sa blog ni ate noemi at nakita ko ung Love Struck Writing Contest nya. dahil sa dami nang entries ko dito sa blog na panay tungkol sa pag-ibig, naisipan kong sumali. naghalungkat ako ng aking blog at itong entry na ito ang napili ko.. :)

Dahil sa isang bote ng Coke.

crush na kita noon pa, alam ko nga alam mo na eh.. alam na nga rin ata ng buong klase, pero gentleman ka pa rin dahil kahit na tinutukso tayo sa isa’t-isa di ka nagtake advantage sa sitwasyon.. tahimik ka lang at ngingiti-ngiti kapag inaasar tayong 2.. ako pa nga ang nahihiya para sayo, kung bakit pa kasi nakita nila ung tula na ginawa ko na nandon ang pangalan mo.. ano nga ba ang nagustuhan ko sayo? hmmm.. matangkad, gwapo rin naman, mabait at mapangasar din.. nakakatuwa kang panoorin kapag nakikipagkulitan ka sa mga kaklase nating lalake.. tapos ngingiti ka pa, hay.. wala na, mahuhulog na naman ako sa kinauupuan ko..

PE natin ngayon, social dance.. maghahanap ng dance partner.. bunutan ang mangyayari.. ilang santo na ata ang natawag ko para lang maging partners tayo.. pati ata ung mga kaklase natin eh gusto na tayo ang magkapareha.. tutal, pareho kasi tayong magaling sumayaw.. malamang sa malamang eh 1.0 na ang grade natin dito.. no sweat para sa atin, tapos malay mo pa maging more than dance partners tayo…. hay, iba pala ang epekto kapag hotdog lang ang nakain kapag lunch, gutom na nga, ang dami ko pang iniisip.. pero sana nga makapartner kita.. sana.. sana…

isa-isa nang nagtawag ung teacher natin, ikaw na ang susunod.. tumigil ata ang pintig ng puso ko pati na rin ang oras.. para akong aatakihin sa kaba.. sana ako.. sana ako…

…………..

ha? ano? sino daw? bakit parang di ko ata pangalan ang nabanggit? hay, hindi nga.. dun ka pa na-partner sa pinagseselosan ko.. ayos! wala na, di ka na magiging akin.. wala nang pag-asa sa ating dalawa… dahil sa sobrang ka-depressan ko, di ko na narinig na tinawag na pala ako ng teacher natin.. may ibang dance partner rin ako.. nakakatuwa naman ung partner ko dahil maloko rin, pero di ko mapigilang hindi ka tingnan.. mukhang nage-enjoy ka rin eh.. saka bagay kayo ng partner mo…

uwian na.. halos sabay rin ung grupo mo at mga kaibigan kong lumabas ng eskwelahan.. pero wala akong ganang makipagbiruan.. di ka rin nagsasalita.. bigla ka na lang nagpaalam sa grupo mo at sa amin.. may daraanan ka pa sabi mo.. ni hindi ka nga tumingin sa akin.. lalo tuloy akong nalungkot.. nahalata iyon ng mga kaibigan ko kaya naman inalok nila akong tumabay muna sa bakery dun sa kanto.. wala akong gana pero dahil sa magiintay rin naman ako ng jeep, pumayag na rin ako..

iniisip pa rin kita.. kung bakit ganito ako ka-apektado eh hindi naman tayo.. simpleng crush lang naman kita ah.. di na ako bumili ng pagkain, di ko na rin inintindi ung mga kwento ng mga kaibigan ko.. hay, ang tange ko talaga.. crush lang un.. crush lang… lumilipad na ang isip ko nang biglang makarinig ako ng hiyawan ng mga kaibigan ko.. nakaharap kasi sila sa akin at parang mga batang kinikiliti sa kilig.. di ko alam kung ano un, kaya’t lumingon ako patalikod.. at nandun ka.. o nga pala, kasabay mo kasi ung isa kong barkada pauwi.. nakalimutan ko.. nginitian lang kita dahil di ko naman alam kung anong sasabihin ko sayo.. pati ata ikaw eh nahiya na rin.. may hawak ka at inalok mo sa akin..

gusto mo ng Coke?

at doon na nagsimula ang lahat….

…eto mahal pa din kita, kahit 8 buwan nang di kita nakikita. love you pare!
– Jan. 01, 2006 7:21:36pm

yan na siguro ung pinaka-sweet na sinabi/tinext mo sa akin.

naalala na naman kita. pero this time, wala nang galit. di na rin kita minumura. wala lang, naisip lang kita. naalala ang nakaraan, naalala lahat ng magagandang moment na magkasama tayong dalawa. marami-rami rin pala un. mga kulitan, harutan. ano na nga kaya ang nangyari sayo noh? buhay ka pa naman siguro.

Maraming salamat.
– Jan. 22, 2008 8:14am

yan ung reply mo sa akin nung tinext kita ng Happy Birthday. pormal na pormal ung text. pero salamat na rin at nagreply ka, di ko na rin kasi ine-expect na magre-reply ka pa.

gusto ko lang ding magpasalamat. sa lahat-lahat. oo nga’t sinaktan mo ako, pero natuto naman ako. madami-dami rin akong luhang naubos dahil sayo pero alam kong magiging masaya rin ako pagtagal. salamat sa pagmamahal mula noon, hanggang sa ito’y tuluyan nang mawala. natutunan kong wala talagang permanenteng bagay sa mundo at lahat ng bagay ay nagbabago lalo na ang damdamin ng tao. minsan, gusto kitang kausapin, pero iniisip ko, para san pa. madami lang kasi akong gustong linawin, gustong malaman. pero, di na rin siguro un mangyayari. there are things better left unsaid. basta salamat na lang.

expect for the worst.

yan ang paborito mong kasabihan. pero, sana lang wag naman lagi. hangad ko rin na maging masaya ka. sana nga maging masaya ka.

salamat.