Magiging masaya, mapangarap, mahirap, matrabaho ang aking bakasyon– ooops, hindi pala ito magiging isang bakasyon dahil ako ay sasailalim sa isang on-the-job training. Late na kaming dumating sa may conference room, dito sa ikapitong palapag ng Net Square building, Fort Bonifacio [map]. Yang sa wikimapia ang aking pilit tinandaan bago kami unang beses pumasok sa kumpanya. At oo, naligaw kami, hehehe, konti lang naman.
Basta malapit sa may McDo.
Teka, nasan ba yung 28th Street?
Ewan, uy uy kumakaliwa tayo.
Bababa na ba? Saan ba kasi?
Oi bumukas na yung pinto, baba na tayo tara bilis!
Naniniwala pa rin ako sa bumaba-pagbukas-ng-pinto rule, dahil kahit hindi man ito ang pinakamainam na gawin, safe ka naman. Malay mo hindi na ulit bumukas yun at habambuhay na kayong nagpaikot-ikot sa paligid ng The Fort?
Ang layo. Doble ata ang layo nito sa karaniwang tinatahak ko mula sa amin papuntang iskul. Gudluck sa pagiging isang prominenteng late-comer. Alas-otso ang pasok kaya gudluck sa biyahe, lalo na sa bandang North Avenue station ng MRT. Dati rati ako’y namamangha lamang habang nakaupo sa loob ng bus at nakatanaw sa mga nagsisiksikan, naggigitgitan, at hindi makahulugang-kara– hmmm, at hindi makahulugang-butas ng karayom na dami ng tao na sasakay. Grabe.
Malay ko bang makikiisa na ako sa kabaliwang ito? Ang mangyayari’y sa kalahatian pa lang ng biyahe ay bagsak na ang katawan ko. Pero ang mainam sa lahat ng ito, naka-aircon ako buong summer, woohoo! Hehehe. Yun nga lang, gudluck pagkauwi sa bahay. Paniguradong diretso na ako kaagad sa kama para makapagpahinga, ‘tas gising na lang ng 12 ulit para makapag-online, di ba carme? Hehe.
Ah, magkano po yung magiging allowance namin?
This was the moment of truth. Pinagpalit ko yung isa pang kumpanya na tumanggap din sa akin para dito, hehe. Kaya dapat mas malaki ang sweldo:) Malaking factor din naman kasi di ba? Sino ba naman ang hindi gusto ang malaking sweldo?
Nagkangitian kami, pero mas malaki ang ngiti niya, ang HR manager ng kumpanya. Hinihintay namin ang kanyang sagot, tahimik kaming nakinig sa susunod niyang sasabhin.
… Allowance niyo? … Surprise na lang yun!:D … …
Nasurprise kami sa kanyang sagot (oh yes, the irony). Kung bakit naman sa lahat ng pwedeng itagong aspeto nitong ojt ay yung sweldo pa ang napili niya. Pwede namang:
Surprise! Actually hindi kayo magpoprogram, marketer kami ng sabon at kayo e ipapakalat namin sa makati business area para maglako ng mga pampaputi na sabon, summer pa naman kaya in na in ‘to.
Ganun, ayun, surprise talaga yun. Pero surprise ang sweldo? Sana lang masayang surprise yun:D
Baka naman iniisip mo kung anu yung tinutukoy ko na mahalagang bagay na baka hindi napupuna. Hmmm, baka lang naman, kasi kung titignan mo yung location bar sa taas, wala ka na sa tim.kundiman.net, kundi ay nasa kundiman.net ka na.
O ha, kundiman.net na ako, hehehe. Salamat sa regalo carme:D
Kaya paki-update naman yung may mga links sa akin, hehe:) Hmmm, mga lima lang naman yun alam ko, hehehe.
Update April 8, 2008 12:00 am: Sa mga naghahanap ng isang birthday post, dahil birthday ko, a pumunta lang sa entry ni carme ko:D *yakap!*
