Halos isang buwan ko ring hindi nagamit ang direct messaging ng twitter. Actually, halos isang buwan ata akong hindi naging full-time online, hehehe. At ewan ko na lang sa mga mabgbabasa nito kung hindi pa niya alam kung bakit, e kitang isang bagay lang ata ang binlog ko sa sa buwang ito.

Hinahanap yung LP mo ah.
Hiniwalay ko e, para naman makonsensya akong magpost ng iba.
E puro naman tungkol sa akin ngayon.
Hehe, nahalata mo rin?

Pramis, next time iba naman ang ibablog ko:D E kasi naman, ang tagal din nating hinintay na magkasama tayo. Kahit maiksi, sobrang mahalaga naman, at kitang minsan lang ako magblog e, kapag gusto ko talaga. At gusto ko talaga, hehehe. Masaya kasi at tsaka para naman kiligin yung mga nagbabasa tulad ni yods, hehehe.

At ngayong nasa amerika ka na, hmmm, hindi ka pa rin naman masyadong nalalayo. Andito ka naman sa puso ko e:D hehe, joke. Tignan mo kaya yung lugar kung nasan ako halos oras-oras?

Ewan ko na lang talaga kung makalimutan pa kita. E pagkauwi ko’y ngiti mo ang una kong makikita:) Saya. I miss you, sobra, pero hindi ako nalulungkot. Nasasapawan lang ang lungkot ng sayang dinulot mo sa akin, whoa, tagalog na tagalog, hehehe. Inaantay ko pa rin yung post mo ah:D Pag yan maigsi, bahala ka, hehehe.

Hindi na ako magugulat kung paminsan-minsa’y titigil na lang ako’t mapapatitig sa ating litrato’t mapapangiti ng sobra. Mukhang tange? E ano naman di ba? Hehe.