ayoko. ayoko. simula pa lang noon ay sinasabi ko nang AYOKO.. pero noon un, iba na ngayon.. wala na akong nagawa, di na rin nakalaban. ung tipong, lumaban man ako, alam kong ako rin ang matatalo. ako rin ang bibigay..
hindi ko pinansin ang mga sintomas, hanggat sa hindi ko na nakayanan.. sakit ng ulo.. sobrang sakit ng ulo na naging dahilan sa hindi pago-online ng ilang araw.. sa halip na gumaling ako, lalo akong nagkasakit.. dahil di ako makapagonline.. *ehem* adik.. pagtapos ng halos 3 araw na di ako nagOL, sumasakit pa din ulo ko.. isa lang ang naging sagot, magpatingin na sa doktor.. takot pa naman ako sa doktor.. pero wala akong magagawa.. kelangan eh.
dumating ang araw. nasa loob ako ng kwartong ngayon ko lang napasok. may upuan sa gitna at sa tapat nito’y may isang poster ng mga letra. pinaupo ako nung doktor at nakipagkwentuhan – kung bakit daw ako andun.. ano daw bang nararamdaman ko.. muli, sinabi ko ang walang patid na pagsakit ng ulo ko.. sinimulan na nyang tingnan ang aking mga mata.. may kung anong machine ang itinapat nya dito, at inadjust ang mga lense.. tinanong kung malabo ba o malinaw.. noong mga panahong iyon, kinabahan na ako.. kelangan ko na nga atang magsalamin.. pero ayoko eh.. ayoko talaga..
natapos ang checkup. 50/50 daw.. grabe, naghihingalo lang.. sabi ng doktor, di ko naman daw kelangan ng salamin, pero mas mainam na kapag nasa trabaho ako eh magsalamin na ako.. nearsighted daw ako.. haaay, ito nga ata talaga un.. its official, magsasalamin na ako..
dumaan ang ilang buwan, di ako nakpagpasalamin dahil nga umuwi ako ng Pinas. binalak ko pang doon na magpagawa para mas mura, pero di ko na naisip pang gawin iyon.. sayang ang araw, gagala na lang ako.. hehehe..
unang araw kong bumalik sa trabaho. whoa. nanibago talaga ako.. sasaglit pa lamang akong nagtatrabaho ay hirap na akong tumingin sa mga monitors.. oh noh, ito na nga talaga.. kelangan na..
kaya ayan. di ko na kinaya, kaya nagpasalamin na ako.. nagfifiling na matalino.. hehehe.. di pa rin ako sanay (as of this writing) na may salamin.. at dahil pango ako, laging nahuhulog ung salamin ko.. :P goodluck.. hehehehe..
ako: ma, kelangan ko na ata talagang magsalamin.
ma: ayan kasi computer ka ng computer, talagang lalabo mata mo..
dad: hay naku, nahuli ko yan nung isang gabi, alas-dos na ng madaling araw, nakacomputer pa rin. tapos magrereklamo na masakit ang ulo..
ako: ….. (sabi ko nga, di na ako magsasalita eh…)
