kundiman[dot]net

note: para sa LP ngayong linggo, ako (karmi) po muna ang gumawa ng entry. :)

picturan mo ko. gusto ko ung madrama ha. ung pang-friendster.
o sige.

*click*

o ayan, madrama yan ha.
oo nga. hmm, punta tayong san francisco diba?
oo.
so, anong body of water to?
pacific ocean.
ha? pacific ocean?
oo. bakit?
syet, tubig galing Pinas.

Aug. last year, pinuntahan ko ang aking kaibigan na nasa Sacramento para magbakasyon. i needed the break, sobrang OT kasi sa trabaho kaya naisipan kong magleave ng anim na araw. sabi nya sa akin, magd-drive daw kami papuntang San Francisco. lalo akong natuwa dahil gustong-gusto kong makapunta doon. nagdrive kami sa Highway 1. sa kahabaan nito’y madaming beach kang madaraanan. mga ilan din ung tinigilan namin para magpictorial kaming dalawa.

may namiss ka ano?
ako? wala noh.
sus, wala daw. senti-sentihan ka na naman..

habang tinitingnan ko ang larawan na kinunan ng aking kaibigan, di ko mapigilang magdrama. Pacific Ocean ito. itong malaking karagatang ito ang nasa pagitan ko at ng Pinas. Pacific Ocean ang pagitan naming dalawa. malayo, malalim. hindi pwedeng languyin lalo na’t di naman ako marunong lumangoy. wala akong ibang magawa kundi ang tanawin ang kalawakan nito. parang gusto kong sumigaw, at baka sakaling marinig ang aking tinig sa kabilang parte ng mundo.

pero bakit kelangang nasa kanlurang parte ka ng lugar na kinaroroonan ko ngayon? bakit nga ba ang layo mo?

tubig ito galing Pilipinas.
ilang beses mo nang inulit yan.
oo nga, pero kasi parang so near, yet so far.
emo. ang drama mo talaga.

Ito ay ang aking entry para sa ika-17 na linggo ng Litratong Pinoy na may kategoryang Sa gawing Kanluran. Ang litrato ay kinunan last August, 2007. Bago ko ginawa itong entry ay paulit-ulit kong tinanong ang aking kapatid na babae kung nasa kanluran ba ng Amerika ang Pacific Ocean at Pilipinas na rin. Oo daw, nagkaroon pa tuloy kami ng maikling balik-aral sa HEKASI.

13 na katao na ang kasali sa first-ever Official Litratong Pinoy EB! Swerte ba iyon o malas? Well, para hindi na natin pag-isipan pa yun e edi sumali ka na para madagdagan:D Ang iba pang mga detalye ay narito. (Plug by komski:)

Isang tradisyonal na awit ng pag-ibig ng mga Filipino. Karaniwang ipinapahayag sa awit na ito ang matapat na pag-ibig ng isang manliligaw na handang magsakripisyo at maghirap para sa kanyang minamahal.

- Kundiman, WikiFilipino

Ang bigat naman nun, pero hindi naman yan ang una naming naisip sa domain name na napagkasunduan namin, kundi ang kanta ng silent sanctuary na pareho naming gusto.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Para kang asukal, singtamis mong magmahal. Para kang pintura, buhay ko ikaw ang nagpinta. Para kang unan, pinapainit mo ang aking tiyan. Para kang kumot na yumayakap sa tuwing ako’y nalulungkot.

Kaya’t ‘wag magtataka kung bakit ayaw kitang mawala.

Kung hindi man tayo hanggang dulo ‘wag mong kalimutan. Nandito lang ako, laging umaalalay. Hindi ako lalayo dahil ang tanging panalangin ko ay ikaw.

- Silent Sanctuary, Kundiman

Isang araw din naming pinag-isipan, fourteen(unavailable), karmski (jologs at corny), bakitngayonkalangdumating (ang haba, parang teleserye), bloghouse (huh??)…

kundiman.
kundiman… hmmmm. i like the song. hehehe.
hehehe. tas kakantahin natin. hehehe.
hala. hehehe. aun pwede .net
o?
oo, bilhin ko na? para mailagay ko na bago ako umalis. :)
oo nga.
ok lang sa akin. hehehe. kundiman.net
:)
pwede.
ayus.

Kaya ayan. Lumipat na naman kami, kasi naman, wirdu ang karmi.at.komski.net. Madalas ‘di maaccess sa Pilipinas, minsan sa Amerika hinde, minsan pareho. Wirdu na nga, mahaba pa. Ang hirap i-type di ba? Pa-update na lang po ulit ng mga links:D Promise, kapag nagkaproblema pa ito, magbebreak na kami ni karmi, hehehehe, joke.

baka hindi ka na makapagblog kasi lagi ka busy sa akin, hehehe.

lagi kong sinasabi na di ako makapagsulat kapag masaya ako.
mas nakakapagsulat ako kapag emo, kapag malungkot.
mas lumalabas ung nararamdaman ko, nagkakasense ung isinusulat.
eh ngayon, masaya ako. kinikilig pa.
kaya wala ako sa hulog magsulat.

…..
na-blanko na naman.
wala, wala talaga akong maisulat. :P

pero marami akong gustong sabihin sayo.
gusto kong sabihin kung pano mo ako napapasaya lagi.
kung pano mo ako napapatawa sa mga korny mong banat.
na nakakaaliw kang asarin.
na naiinis ako kapag may pambara ka sa mga pangaasar ko.
gusto kong magpasalamat sa pagtyatyaga sa ugali ko. :P

gusto kong malaman mo na mahal kita.
na kahit magkalayo tayo, ramdam pa rin kita.
na nais kong maulit ung panahong kasama kita..
na miss na miss na miss na kita. (sobra)

gustong-gusto kong sabihin sayo na pareho tayo ng gustong mangyari.
ang magkasama na tayo sa wakas.
ung hindi na tayo maghihiwalay, hindi na malalayo sa isa’t-isa.

dami kong gustong sabihin sayo, kaso blanko eh. :)

wala na naman bang sense ung post ko?
parang ung last na isinulat ko lang ah..
eh, sino pa bang dahilan kundi ikaw lang.
ikaw naman lagi eh..
ikaw kasi. :)

komski – Could it be any harder?

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.