kundiman[dot]net

[Update: Pwede ka na ulit tumawag (October 11, 2009)]

Matagal-tagal na rin kaming magkarelasyon ni karmi (hehehe, magkarelasyon) na batid naman ng lahat na isang long-distance relationship ang meron kami. Nasa ‘Pinas ako, nasa Amerika naman siya, na kung susukatin ay lagpas walong libo’t apat na raang milya ang layo ng mga bahay namin.

pano mo nalaman? :P ang layo. grabe. hehe
mineasure ko sa google maps :P
geek. :P
lalagay ko sa post ko
ganon kalayo pero sa tuwing kausap kita, parang andyan ka lang. pwedeng makasama. mayakap. :P
wag ka nga magdrama :P
:P bat ba

Grabe, puro kami belat :P At nabanggit na rin lang ni karmi na kapag nakakausap ko siya’y parang andun lang ako, yun ay dahil marami namang magagamit talaga online para magawa iyon. At dahil na rin hindi naman talaga kami nasa harap ng PC lagi, lalo na kung nasa work kuno si karmi, ililista ko ang mga pwedeng gamitin para tumawag sa cellphone mula sa isang PC.

Gamit ang mga ito ay natatawagan ko na ang baby ko para gisingin siya sa umaga sa kanila, o kung bitin ang pag-uusap namin dahil aalis sila ng bahay, o kadalasan ay tuwing nasa work siya:D kung saan bawal ang YM.

Read the rest of this entry »

down ba blog baby?

naging regular na tanong na yan kapag magkausap kami ni arvin. halos, araw-araw ata eh nagdo-down ung blog, at may specific time pa nga ata. kung bakit, eh di ko alam. kung tatanungin ko naman ung host ko, wala naman silang matinong maisasagot. wala na ngang dumadalaw masyado dito sa blog, magda-down pa. kamusta naman un?

kaya naman, naisipan ko nang lumipat ng host. mas reliable naman ata ito. :) sana.

kaso, madugo rin pala ang paglilipat. nameservers, DNS, EPP. mga bagong salita na ngayon ko lang na-encounter at nalaman. di pala ganon kadaling maglipat. :| madami kang dapat isaalang-alang. ung files, database, at syempre, ung pagpopoint ng domain mo sa bagong host. katatapos ko lang makipagchat sa dati kong host at sinabi nilang nailipat na daw ung nameservers. sana nga. :)

at dahil mejo ayaw kong maniwala sa host ko, ito ay isang trial post mula dito sa temporary web address namin. sana lumabas sya sa kundiman. :D

oo nga pala..
ano? sige ituloy mo.
..hindi nga pala tayo.
eh baby, tayo na nga diba?

naging LSS ko rin nitong mga nakaraang araw ang Migraine ng Moonstar88. kaya naman, nirecord ko ito. at syempre, ipo-post ko dito sa blog. ika nga ni Arvin, “Warning: You’ve been warned.” dadagdagan ko pa ng “Play at your own risk.”

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

may gusto akong line dun eh.
alin?
“ung tipong ang sagot, ay di rin isang tanong.”
maganda nga.
saka first time ko kasing marinig yan sa isang kanta.

maganda nga ung kanta. unang dalawang linya pa lang, parang alam mo na kung san patungkol ung kanta. “oo nga pala, hindi nga pala tayo”. naisip ko rin yan noon, nung panahong nainlove ako sa lalakeng di ko naman alam kung ano ba ako sa buhay nya. parang oooppss, reality check, hindi kayo ha. malabo, sobrang labo. kasi naman, kung makikinig ako sa instincts ko, eh sinasabi nitong mahal din nya ako. pero kung utak ko ang gagamitin, alam kong di pwedeng maging kami dahil wala syang gusto sa akin. nakakahilo. nakakalito. saktong-sakto ung kanta ng moonstar.

ilang beses ko ring tinangkang tanungin ung lalake kung ano ba ako sa kanya. kung friends, eh di friends na lang, hindi ung parang kami na hindi naman talaga. nangyari siguro once, kaibigan ko nung college. sabi ko sa kanya na nahihirapan na ako sa setup namin, nalilito ako kung girlfriend ba nya ako talaga o girl friend lang. natulala sya, di malaman ang sasabihin. nagsorry sya, di raw nya sinasadyang maguluhan ako. mahal daw nya ako kasi ayos daw akong kasama, kumportable daw sya. that’s it. walang chuva-choo choo. walang spark, ako lang pala ang nakaramdam nun. masakit tanggapin ang katotohanan, pero at least di na ako nagiisip ng kung anu-ano. after nun, naging friends na lang talaga kami. hanggang ngayon friends pa rin naman kami nung mokong.

oo nga pala
hindi nga pala tayo
hanggang dito na lang ako
nangangarap na mapasayo

sapul ang lyrics.

alam kong madaming nakarelate sa kantang yan ng Moonstar88. dahil at some point, naranasan natin ang magmahal at malito. at minsan ding sumagi sa isip mo ang tanong na…

aasa ba ko sayo?

Pumapatak ang oras, umiikot ang mundo, unti-unting nauubos ang bawat segundo. Walang kapagurang nagsisitakbo, naghahabulan ang mga kamay ng relo. Nag-uunahan, nagkukumaripas, pabilis ng pabilis, naiiwan na ako.

Pumapatak ang oras, umiikot ang mundo, panahon ay lumilipas at lahat ng bagay dito ay isa-isa nang nagbabago. Darating. Mananatali. Ngunit lahat ng mga ito’y mawawala, at sa di inaasahang panahon ay tuluyang maglalaho.

Pumapatak ang oras, umiikot ang mundo. Kahit gaano man kahigpit ang pagkakakapit mo, unti-unting dudulas, magpupumiglas, at kakawala sa pagkakahawak, pagkakatali, pagkakabigkis mo.

Ituring mo ang oras bilang ginto.

Ito ang aking lahok para sa ika-25 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Ginintuan. Ang litrato ay kinuhanan kanina, habang hawak ang aking relong kulay ginto ang mga kamay. Bisitahin ang iba pang nagkukuminang na mga lahok ng iba pang mga miyembro dito.