sumakit na ang ulo ko kakalaro ng Babysitting mania. bwisit na mga bata yan, napakagulo, di ko tuloy matapos ung level 25. at dahil ayoko nang maglaro, naisipan kong gumawa na lang ng blogentry. oh diba, sobrang random, namiss ko rin kasing magpost.
unang-una, gusto kong magsorry sa lahat ng mga dumadalaw at nagco-comment dito sa kundiman. sorry dahil di ako nakakadalaw sa mga blog nyo. :( may mga bagay na kinatatamaran ko na ngayon at aminado akong isa na ang pagbo-blog. actually, di na pala bago un. naalala ko tuloy ung panahon na as in naging buhay ko ang blogging. maya’t-maya ang entry, umaabot ng double digits ang comments at laging puno ang shoutmix. masipag din kasi akong magbloghop noon. pero ngayon, wala na. ni ung mga taong nasa blogroll namin, hindi ko na nadadalaw. sorry. super sorry talaga. di nyo naman siguro ako masisisi na dahil sa mga nangyari eh manahimik muna. masyado kong minahal ang pagbo-blog pero anong nangyari. sa sobrang pagmamahal ko sa pagbo-blog, ito rin ung nakasakit sa akin. lahat nga naman ng sobra ay masama.
noon ko pa naisipang tumigil sa pagbo-blog. pinigilan ako ni arvin. at ngayon, sya naman tong tinatamad. :P ang hirap nito, dalawa na nga kaming author nitong kundiman, pareho pa kaming tamad. tsk. pano na yan diba? kawawang kundiman.
may sakit nga pala sya ngayon, at sa mga susunod na araw ay magiging busy na rin sya. ewan ko lang kung makakapagupdate pa sya dito. pero siguro naman. pwedeng mas marami na syang maikukwento. :)
pangalawa, salamat sa mga dumadalaw pa rin dito. sa 31 subscribers ng blog namin at sa mga nagse-search sa world wide web tungkol sa kung anu-anong keywords na napupunta dito. dahil sa inyo, hindi nawawalan ng bisita ang blog namin, sana lang may mapulot kayong kapaki-pakinabang dito. :) salamat sa mga nagco-comment, sa mga dumadaan pero di nagiiwan ng comment. sa mga E[kwento]MO participants dati, salamat sa pagdalaw dito. :D basta salamat. ayoko nang magnamedrop, basta sa mga regular dito sa kundiman, pramis dadalawin ko mga blog nyo kapag ok ok na pakiramdam ko. :) ah oo, parang magkakasakit na rin ako. ewan kung nahawa ako kay arvin. :P
hmm.. sabi ko, masama ang loob ko sa blogging. actually, sa mga blogger pala ako mejo nagagaraan. hehe. basta ingat na lang sa mga taong pagkakatiwalaan. naging note to self ko na yan. :)
720am na, petiks na naman, pwedeng habaan ko pa tong post, pero wala na naman akong masabi. sumasakit na rin ung mata ko. pasaway kasi, bibili-bili ng salamin, di naman gagamitin. tsk.
*commercial, pumasok kasi si bossing*
david: 4 more days!
carme: before what?
david: *just staring at me*
carme: oh yah, Twilight.
david: so are you going to see it?
carme: maybe. my sister wants to. so, we might.
david: you should. and then read the book after.
carme: i dont know. we’ll see
sa biyernes na ung Twilight. binasa ko ung libro hanggang Chapter 8, pero di ko nagustuhan. tapos ngayon, gustong mapanood ng kapatid ko. nagustuhan ko naman ung soundtrack, so siguro nga maganda ung movie. ewan.
paguwi ko ng bahay, matutulog na ako kaagad. malamang, malamig eh. masarap matulog nun.
kung hindi man kami makapagupdate ng ilang araw, pasensya ha. babawi kami. so parang hiatus post pala ito. hmmm, ganon na nga siguro.
kung hindi man. kundiman.
