Isang talang naging higit na makinang pa kaysa sa ibang mga bituin. Talang sa kadiliman ng gabi’y kanyang ngiti’y agad-agad na mapapansin at ang binibigay niyang liwanag sa aki’y ‘di lubos kailanman nakayanang pangarapin.
Ikaw ang aking tanging talang pilit hahanap-hanapin sa karagatan ng langit na nag-uumapaw sa ibang bituin. Liwanag mo’y hangin sa kalaliman ng gabing madilim na kung mawawala’y tuluyan akong lulunurin.
Ikaw ang talang para sa akin lang magniningning. Pagmamasdan ka’t ‘pagkat ‘di pa kaya ng mga kamay kong ika’y aking abutin. Ngunit ang makita ang liwanag mong angkin ay sapat na hanggang sa tahanan mong langit ay ika’y aking tagpuin.
Ramdam ko sa liwanag mo ang init ng yakap mo sa akin. Malayo man ika’y di mawawaglit sa tanaw ko’t oras-oras iisipin sapagkat ikaw aking tala, ang talang habambuhay kong aangkinin.
Ayan, ikokonek ko na sa Pasko ang tula, hehehe:P
Isa sa mga karaniwang palamuti tuwing Pasko ay ang parol. Isang hugis bituin na gawa sa kawayan at papel o iba pang klaseng materyales na sumisimbolo sa Bituin ng Jerusalem na nagningning sa lugar kung saan ipinanganak ang ating Panginoong Hesukristo.
May sarili akong version ng bituin na yan, si karmi:D hehehe, kasi nga di ba, Christmas season last year ako nagsimulang magkagusto sa knaya, hehehe. Yiheee:P Tipong noon siya nagsimulang magliwanag sa buhay ko, ang aking tala.
At meron din akong sariling version ng Parol! Eto o, kinanta ko yung sa Silent Sanctuary, hehehe:D Love you baby!
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ayan, ito na ang pangalawang araw sa blog version namin ni karmi sa Countdown to Christmas kuno na blog entries:D Na walang maisip na title!
