kundiman[dot]net

..na parang kahapon lamang ng sila’y nagsimulang magkakilala at magka-ibigan. nangakong magmamahalan at di maghihiwalay sa kabila ng mga problemang maaari nilang maranasan sa hinaharap. naging matatag ang pagsasamahan at naging matalik na magkaibigan sa paglipas ng panahon. naging saksi kami ng mga kapatid ko sa pagmamahalang walang hanggan at wagas. :)

dalawampu’t limang taon. mapakahaba na kung tutuusin, quarter of a century na. pero ito pa lang ang simula pa ng mas mahabang samahan for better or for worse. :)

ito po ang pampitong Pasko post sa pakulo namin ni Arvin. hindi related sa Pasko ang post ko ngayon, pero nirequest ko talaga kay komski na ako ang magpost ngayong araw, para sa pagce-celebrate ng 25th Wedding Anniversary  ng mga magulang ko. :) siomai, ang tanda ko na talaga.. :P hehehe.

Kaya wala akong nakaraan kung saan susulat ako sa kanya ng mga gusto ko matanggap tuwiong Pasko. At hindi na rin ako nagwoworry kung naging naughty or nice ako all-year round, hehehe.

Korny nga siguro nung bata ako dahil kasama ako kapag binibili yung regalo ko pero babalutin pa rin para sa araw ng Pasko bubuksan:P Ang naaalala ko lang na may tipong Santa rumor e dahil ang kwento sa amin ng mga isang kalaro namin dati e may naghulog ng regalo sa bubungan nila na parang stick ng kwitis lang. Wala daw kasi silang tsimineya.

Na panigurado naman e inihagis lang ng tatay niya mula sa labas. Hindi ko naman natanong kung buo pa yung robot na nakuha niya. Siguro.

Ikaw ba? Pinaniwala ka ba ng mga magulang mo kay Sant nung bata ka pa? Kung oo, naniwala ka ba at hanggang kailan? Kung hinde, apir!

sana ngayong pasko.. gusto ko ung version ni Lea Salonga. una kong narinig yan nung pinatugtog ng pinsan ko ung album ni Lea at sinabayan nya ito. 2004 un eh. malungkot ung kanta pero dahil sa boses ni Lea, nagustuhan ko ito.

ay maalala mo pa rin ako.. kasama ko ang dalawa ko pang katrabaho, nagkaroon kami ng videoke session. nakita ko ung kanta, kaya naman un ang pinili kong kantahin. ramdam na ramdam ko ung kanta kahit na di ko pa naman nararanasang iwan ng minamahal kapag Pasko. after nung videoke session namin, di na ako tinantanan ng pangaasar ng mga kaibigan ko. March pa lang kasi, Christmas song na agad ang kinanta ko. :P

hinahanap-hanap pag-ibig mo.. Pasko 2005. unang Pasko dito sa Amerika. malayo ako sa mga kaibigan at minamahal. ayokong pakinggan ung kanta, alam kong malulungkot ako. pero wala akong magawa, lagi ko itong naririnig sa tuwing nanonood ako ng variety shows sa TFC o GMA Pinoy TV. at di rin nakatulong na meron akong mp3 nung kanta sa computer namin.

at kahit wala ka na, nangangarap at umaasa pa rin ako.. Pasko 2007. last year na ata ung pinakamalungkot kong Pasko. palagi pa rin akong hinahabol ng aking nakaraan. di ako madaling makalimot, at oo, umasa pa rin ako na magkaka-ayos kaming dalawa. na bago pa man magPasko ay magiging maayos kaming muli.

muling makita ka, at makasama ka.. pasko rin last year nang mapakinggan ko ung version nina Yeng Constantino at Jayr Siaboc. sakto duet na, may minus-one pa. kaya naman dali-dali kong kinausap si komski para mairecord namin ung kanta, pumayag naman sya. sinend ko sa kanya ung part ko dun sa kanta, pero natapos ang Pasko, di namin nairecord ung kanta. may sakit kasi sya nung mga panahong iyon. nangako syang irerecord na lang namin ung kanta next year.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Sana Ngayong Pasko – komski & karmi

sa araw ng pasko.. Pasko 2008. natuloy ang pangako, nairecord namin ang kanta. ni hindi ko inisip na maipopost ko itong kanta ngayon na patungkol kay komski, na sana nga ngayong Pasko ay makasama ko sya. kasama sa mga christmas party, mamili ng regalo o kaya’y magsimbang gabi. haaay, bat kasi long distance na nga, online realtionship pa.  di ko tuloy sya mayakap o kaya mabatukan kapag inaasar nya ako. :P pero kahit na magkalayo kami ngayong pasko, masaya pa rin naman ako. :) masayang naghihintay ng Paskong sa wakas ay makakasama ko na rin sya. :)

ito ang panglimang Pasko-post namin ni komski. pakinggan mo ung audio file ha, salamat. ^_^

Wala akong makitang info tungkol sa kanila sa Wikipedia. Wala namang kahalintulad na tradisyon ang mga tao sa Mexico kung saan ang tawag sa exchange gifts ay Amigo Secreto or Amigo oculto na ang ibig sabihin ay Secret Friend.

Tuwalya, panyo, picture frames at angel figurines; parang salit-salit lang ata silang natatanggap at ibinibigay ko kada christmas party namin nung elementary at highschool. Hmmm, may isang na-stuck sa utak ko na binigay sa akin nuong elem na nung binuksan ko sa classroom namin ay itinago ko kagad sa bag ko matapos kong masilip na gawa ito sa isang makapal at malambot na tela. Tuwalya naisip ko, pero nang buksan na ng nanay ko pagdating sa bahay ay nagulat ako na ang natanggap ko pala ay isang light yellow na sweater.

Ang nagbigay sa akin nun ay si Strawberry Bulatao. Ang alam ko ay galing ang angkan nila sa Baguio, siguro dahil sa pangalan niya. Hindi ko ata sinuot yung bigay niya kasi hindi ako mahilig sa dilaw.

Oo, naalala ko pa ang pangalan niya dahil yan ang gamit nilang panukso sa kanya dati.

Hindi rin naman ako ung partikular na taong matutuwa ka kapag nalaman mong nabunot kita. Naaalala kong nuong sophomore year namin ay ang setup na ginawa sa exchange gifts e yung hindi mo talaga malalaman kung sino ang nagbigay dahil iiwanan sa isang lugar ang mga regalo ‘tas tsaka ipapamigay, tipong botohan sa Survivor. Hinde, kahit vice-mayor ako e hindi ako ang pasimuno nun.

Pagdating ng Enero e narinig kong sinabi nung nabunot ko na binalot niya ulit yung bigay kong pabango na hindi rin ako ang bumili at ibinigay na lang niya sa iba. At least, dahil sa akin e nakatipid siya ‘di ba?

Binigyan ko ng pambatang wallet yung kaibigan ko nung nabunot ko siya nung first year kami. At kung ako rin naman e hindi ako matutuwa kung ganun ang matanggap ko. Nakipagtalo pa nga ako sa nanay ko dahil alam kong pangit ipambigay yun, hehehe. Pero wala naman akong ibibigay na iba siyempre:P

Pero tumama naman ako isang beses ng bigyan ko ang kaklase ko ng tatlong maliit na throw-pillows. Natuwa siya kasi sakto, Hello Kitty yung design na hindi ko naman sinadya. Kinuha ko lang naman yun sa tinda ng lola ko, hehehe.

Ito ang Ika-apat na post namin para sa serye pampasko na ito namin ni karmi baby ko na wala pa ring title, hehe. Sana next year meron na:)