kundiman[dot]net

choco baby <3.

830pm. wala akong magawa. kadalasan ganitong oras, nagrereklamo na ung kapatid ko dahil sa ingay ng pagsasalita ko. di nila ako makausap ng maayos dito sa bahay dahil naka-headset ako’t di ko sila maririnig. madalas, kausap ko sya ng ganitong oras. nagkukulitan, asaran.

nakapagpalit na ako ng friendster layout at nakapagPet Society. wala na talaga akong magawa. tiningnan ko ung Yahoo Messenger list ko, offline. wala ung dilaw na smiley na may pangalan nya. wala akong makulit tuloy. hay. kung pwede lang  talaga kitang makasama.. ooopps, bawal magdrama.

nakakapanibago lang talaga. kung dati’y pagkaonline ko’y makakausap na kita, ngayon hindi na ganun. medyo di na tayo nakakapagusap ng matagal. wala nang masyadong webcam/voice confe session tuwing gabi/umaga dito bago matulog. di ka na pwedeng magpuyat, di na rin ako napupuyat. sorry nga pala kahapon ha, sana talaga di ka magsawa sa pagintindi. :)

ang haba ng post. dapat ung picture lang ng Choco Baby tas one-liner na entry eh.

haaay.

nga pala,

miss na kita.

sobra.

..why the sky is blue.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Someday We’ll Know – Karmi & Komski

is true love just once in a lifetime?
tadhana.
dumating ung point na, umayaw na ako.
ayoko nang magmahal muli.
ayoko nang masaktan.
nakakapagod na kasi eh.
pero dumating ka, nakilala kita,
ginulo mo ang buhay ko
at pananaw ko’y binago.

pinasaya mo ko.
pinatahan ako sa aking pagluha.
binigyan mo ko ng panibagong dahilan
para magmahal muli.
para maniwala sa happily ever afters.
sa tadhana.
na posible ang lahat basta gusto.
minahal mo ko sa paraang alam mo.
at un talaga ang nagustuhan ko sayo.

if i could ask God just one question.
why aren’t you here with me tonight?
bakit ang layo mo?
bakit wala ka ngayon sa tabi ko?
maraming tanong.
bakit, paano, kailan.
kayanin kaya natin?
kahit na malayo?
mahihintay nga kaya natin ang isa’t-isa
matutupad ba ang mga ipinangako?

sana. sana nga.

someday we’ll know..
pareho man tayong walang ideya.
di man natin alam
kung anung pwedeng mangyari sa hinaharap.
di man tayo sigurado.
di kita iiwan.
andito lang ako.
umaasa na ikaw na ang para sa akin.
malay mo diba?
ikaw na. :)

–

ps. duet namin ni komski ung kanta sa taas. kaya pakinggan mo, PLEASE! ^^,

Cancer (medical term: malignant neoplasm) is a class of diseases in which a group of cells display uncontrolled growth (division beyond the normal limits), invasion (intrusion on and destruction of adjacent tissues), and sometimes metastasis (spread to other locations in the body via lymph or blood). These three malignant properties of cancers differentiate them from benign tumors, which are self-limited, do not invade or metastasize. Most cancers form a tumor but some, like leukemia, do not. The branch of medicine concerned with the study, diagnosis, treatment, and prevention of cancer is oncology.

Cancer may affect people at all ages, even fetuses, but the risk for most varieties increases with age. Cancer causes about 13% of all deaths. According to the American Cancer Society, 7.6 million people died from cancer in the world during 2007. Cancers can affect all animals.

Source: http://en.wikipedia.org/wiki/Cancer

para sa National Cancer Awareness Month na pinasimulan ni IFM, (salamat ate rio sa pagimbita sa amin para gawin to. ^_^), naisipan kong magpost ng sarili kong version ng triple A’s of Cancer.

A Walk to Remember. sa tuwing nababanggit ang cancer, ung libro ni Nicholas Sparks ang naaalala ko. un din ung movie na nagpasikat kay Mandy Moore. may leukemia ung bidang babae, namatay sya in the end pero nabago naman nya ung buhay ng mga tao sa paligid nya. ang bata pa nya, ni hindi man lang nakapagcollege, pero wala eh, tinamaan sya ng sakit na un, na nung panahong un ay wala pang lunas. nakakalungkot, ilang beses ko nang nabasa ung libro at napanood ung movie, pero naiiyak pa rin ako.

Awareness. para sa akin, ito talaga ang kailangan natin. awareness sa sakit na cancer. magbasa, makinig, makialam. sa ganitong klase ng sakit o sa kahit na anong sakit, dapat ay alam natin ang background, at ang mga pwedeng lunas. maswerte na nga tayo ngayon dahil meron na tayong google at yahoo na isang click mo lang ay andyan na agad ung impormasyon na gusto mo.

Action. mapa-artista man o ordinaryong tao, alam ko may magagawa tayong part para maikalat ang impormasyon ukol sa Cancer. andyan ung mga shows para mangalap ng donation, mga walkathon, food drive, at kung anu-ano pa.

aking ishe-share ang isang video na ginawa noong Sept. 5, 2008, kung saan nagsama-sama ang mga singers para mangalap ng donasyon para sa mga Cancer patients. Just Stand Up! un ang sabi ng kanta.

If the mind keeps thinking you’ve had enough
But the heart keeps telling you don’t give up
Who are we to be..questioning, wondering what is what
Don’t give up…THROUGH IT ALL, JUST STAND UP!

http://www.vimeo.com/2908328
Just Stand Up!

bilang blogger, sana sa tulong ng post na ito, ay maipalaganap namin ang kaalaman ukol sa Cancer. :)

blogger ka rin ba? sali ka na, pwede ka pang magpost ng kanta, video, tula o kaya ay essay tungkol sa Cancer ngayong linggo. :)

Ang buhay, parang pagtatayo ng website. Hindi sa lahat ng browser, maayos tignan ang iyong mga pahina. Minsan kulang sa plug-ins, luma ang version o kaya magkaiba lang talaga kayo ng vendor. Dahil sa mga pagkakaibang ito, naiiba ang itsura ng iyong site sa tingin ng ibang mga surfers. May maganda, may pangit, may hindi maintindihan, merong magulo.

Ikaw?
Nakikita mo ba ako nang maayos?

June 13th, 2004. Aces.tabulas.com ang naging server ko nung nagsignup ako sa tabulas. Yun ang araw na ako ay naging isang opisyal na blogger. Tabulas lang kasi ang alam kong blogging engine dati, malay kong meron pa palang iba, hehehe:P Ate ko ang nagkwento sa akin tungkol sa blogging, pero hindi siya blogger, kundi yung isang student assistant (SA) nila sa admissions office ng UST. Nagprint pa nga siya ng dalawang entry nung SA nila at pinabasa sa akin, tungkol sa tander cats ata at mga boylets.

tabulas.com/~cornyscience ang URL ko nun. Cornyscience, kasi naman, hayskul palang kasi e batikan na ako sa pagiging corny.

Puro buhay kolehiyo ang mga pinagpopost ko nung una. Karamihan, tungkol sa Math subjects ko na napakahirap o tungkol sa mga crushes ko, haha. Oo, either tungkol sa bagsak kong math exam o, kung paano ko nalaman yung buong pangalan ng crush ko na nagsimula sa numerong 54333. At ilang mga Maala-ala mo kaya entries tungkol sa mga crush ko nung hayskul.

Nagblog ako dahil gusto kong isulat ang mga nangyayari sa buhay ko, dahil hindi naman kayang alalahanin ito lahat ng utak ng tao. Ayus din siguro kasi kung matanda ka na e mababasa mo ang mga nangyayari dati nung bata ka pa. Kaya nga kapag nagkaanak ako e gagawan ko siya ng blog para kapag matanda na siya e makikita niya. Read the rest of this entry »

hindi, libre ko na.

sabi ko sayo nung muli tayong nagkita. sumang-ayon ka na lamang sa sinabi ko, na nakakapagtaka dahil di ka naman dating ganun. madalas ikaw ang nanlilibre sa akin, madalas ikaw ang bahala. pero this time, simpleng ‘ok’ lang ang naisagot mo. binuksan mo ang pintuan ng Dencios para sa akin. gentleman ka pa rin syempre. nilapitan tayo nung waiter, sabi mo, table for 2. sumunod tayo sa kanya at dinala sa upuan na nasa bandang gitna. doon ka umupo sa tapat ko, na dati rati’y magkatabi tayo. iba na nga pala ngayon. iba na.

Read the rest of this entry »