Halloween na ata ang pinakaayaw kong holiday. Matatakutin kasi ako simula pa noong pagkabata. As in. Hindi rin ako fan ng mga horror film at sa tuwing manonood ako, marining ko lamang ung tunog na parang may nakakatakot na mangyayari eh, tinatakpan ko na ang mga mata ko. Basta ayoko ng kahit na anong nakakatakot at nakakakilabot.
Dalawang taon na kaming nagt-trick or treat tuwing Halloween. Kasama ko ang mga pinsan ko, nagsusuot kami ng costume at iniisa-isa ang mga bahay para makakuha ng candy. Ang saya para sa akin, dahil kahit papaano, hindi na ako masaydong natatakot kapag Halloween. Iniisip ko na lang ung mga candy na makukuha ko! hehe=)
Last year, nagkita-kita kaming magpipinsan sa bahay ng tita ko. Lahat kami’y nakacostume, maliban sa isa kong pinsan na nakaitim na long sleeves lang at maong na pantalon. Tinanong ko sya kung bakit un lang ang suot nya. Ngumiti na lamang sya at sinabi sa aking intayin ko na lang daw mamaya kung anung gagawin nya.
Maya-maya pa’y nagpicturan na kami. Biglang lumapit sa akin ang pinsan ko, tinitigan ko sya at wala nang ibang ginawa kundi ang tumingin sa camera.
Umm. sana pala hindi na lang ako nagtanong.
Ito ang aking lahok para sa ika-67 na linggo ng Litratong Pinoy na may temang Nakakakilabot. Ang litrato ay kuha last year, habang nagti-trick or treat kaming magpipinsan. Hanggang ngayo’y kainakailangan kong kumbinsihin ang sarili ko na pinsan ko lamang ang may suot ng maskara. Oo, hanggang ngayo’y medyo natatakot pa rin ako. Bisitahin ang mga nakakakilabot na lahok ng mga miyembro dito. Sana lang ay hindi ako matakot sa pagbo-bloghop.
