kundiman[dot]net

I love Mondays!

I know, I know, your first reaction might be like “What’s wrong with you Karmi? How can you love Mondays?” Well, I do! A lot of people I know e.g. my sister hates Mondays. Why wouldn’t anybody hate it – start of school or work, traffic jam, and the “You-don’t-feel-like-getting-up” attitude. For some reason, Mondays seem like the busiest day of the week. Even Garfield hates Mondays, you don’t believe me? Just do a search on Google and you’ll be surprised on how many comic strips you’ll find. So why do I love Mondays when the World’s Famous cat hates it? Because Monday serves as my Sunday.

For somebody who works Tuesday-Saturday at 12mn, Mondays serve as my official restday. Well ok, Sundays does too, but Mondays are different. One reason would be because most Mondays I’m usually home alone. Since everybody in my house are getting ready for work or school, it means I get to have the house by myself for the whole day (well ok, half a day). I can wake up anytime I want, have breakfast already cooked because my Mom prepared it for my brothers and sister, and just relax while watching TV. Now that’s the life. I can just be online the whole day and download podcasts or songs for my iPod. I catch up with my bills and tidy up my desk while my iPod plays on shuffle. Or if I really have nothing to do, I just get a book that I’ve been wanting to read the whole week that I didn’t get to because I am busy. Simple things like munching on Chester’s Puffcorn while watching a recorded episode of last week’s 10 Things I Hate About You (The Series)  makes me love Mondays. And love DVR as well.

Today’s Monday, last day of August and before I even decided to write this blog entry, I already finished breakfast (brewed coffee + last night’s dinner) and even get to chat with my mom. I finished writing on my diary & did my daily online accounts check. And right after I finish this post, I’m planning to wake my brother up (because he’s off today) so we can go to CD Exchange and hopefully get “Eternal Sunshine of the Spotless Mind” on DVD. And of course, watch it while I’m redoing my nails.  Maybe sleep for an hour or so and then talk to my boyfriend when he gets home. Mondays definitely mean ME time.

I love Mondays! Yes I’m proud to say that. =) And because I love Mondays, it means I’m hating Tuesdays! =) haha!

Ayun, so kamusta naman? :) Isa lang tong quick update gamit ang WordPress app dito sa iPod Touch ko. Napansin ko kasi na kalahating buwan na kaming hindi nagu-update dito sa kundiman. Busy, tinatamad – ayoko na lang magdahilan pa kung bakit nga ba wala kaming update. Basta un. :)

Marami akong gustong ikwento, i-share pero di ko magawa. Ito ung mga panahong iniisip ko na sana eh anonymous blogger na lang ako – para kahit anong ilagay ko dito eh ayos lang. Para walang nakakakilala. Ang hirap kasi, alam na ng mga offline friends at kamag-anak ko itong blog. Hindi na tuloy ako makapagsulat. Ang hirap i-expalin pero parang mas madali kasi akong magopen up sa hindi ko kakilala. Nawiwirduhan nga kapatid ko sa akin, dahil bakit daw pinapabasa ko sa mga di ko kakilala ang mga problema o kaartehan ko sa buhay pero galit na galit naman ako kapag nababasa nila ung personal diary ko. Ewan. Wirdo nga.

Sa mga nagtatanong kung kamusta naman kami ni Arvin, eh ok naman kami. :) Going strong ang stronger. Strongest pa nga ata. Hehe. At syempre pareho kaming nae-excite sa nalalapit kong paguwi. :) Sa wakas! Hehe.

September na bukas. Sana makapagupdate na ako ulit regularly. Pang-8 ata na blog entry tong ginagawa ko sa buong buwan ng Agosto. 8 out of 31. Pambihira. Hehe:) September na bukas. Malapit na akong magbirthday. Isang buwan na lang. Excited hehe.

1030pm na, 1130am naman sa Pinas. Inaantok na ko :)

Nga pala, salamat ulit sa mga taong bumibisita dito sa blog at nagco-comment. :) Salamat dahil madami ata ang nai-inspire dito sa blog namin. Nakakatuwa lang na may naau-sweetan pa rin kahit papano. Hehe:)

O cya, quick update pero ang haba naman:)

Ang sama sama sama sama kong girlfriend.

Kunwari, may boyfriend o girlfriend ka. Diba dapat alam mo ang lahat ng tungkol sa kanya? Well, ok sige, hindi naman lahat, pero dapat alam mo ung basics tungkol sa kanya — address, birthday, cellphone number, paboritong kulay, crush, paboritong pagkain at syempre pangalan. Alam ko ang sagot dyan — Bulacan, 04/08, 09198xx-xx-xx, green o blue, Toni Gonzaga, adobong manok. Pangalan, oo, alam ko ang pangalan nya. Arvin Castro. Pero alam ko ba ang middle name ni Arvin? Oo. Pero nakalimutan ko.

Ang sama sama sama sama kong girlfriend.

Sinabi na sa akin ni Arvin ung middle name nya dati. Hindi ko dapat makalimutan un eh. Dapat automatic na alam ko ang sagot kapag tinanong ako. Katulad kanina, dapat sinagot ko kaagad un nung tinanong nya ako. Pero para di nya mahalatang hindi ko alam, tinanong ko sya kung alam nya middle name ko. Di ko na dapat ginawa un, napahiya pa tuloy ako. Parang kinarma ako. Nasagot nya kaagad, habang ako’y, gino-google na ang sagot. Anakng. Nakalimutan ko talaga.

Hanapin mo na lang ung UPCAT Results ng 2004. Malay mo andun pa un.

Yan na lamang ang nasabi nya sa akin bago sya magbabay dahil matutulog na daw sya. Ang sama talaga sa pakiramdam. Pano ko nagawang makalimutan un? :( Badtrip. Hehe. Kaya naman, nagresearch ako. At hindi ako tumigil hangga’t di ko nalalaman ang sagot. Sa dami ng Arvin Castro sa mundo, pano ko nga ba malalamang si Arvin nga un..

Handa na akong sumuko, ayoko namang manghula na lang ng middle name, dahil parang mas masama ata un, nang biglang may nakita ako sa search na ginawa ko. ORTEGA. Ortega nga ba? Parang, oo. Kaya sinearch ko ulit sa google ung buong pangalan (para sigurado). At ito ang unang post na lumabas sa search.

Ang sama sama sama sama kong girlfriend. (repeat until fade.)

Kinailangan ko pang i-search sa google para lang malaman ang middle name ng boyfriend ko. Sorry naman. Tama nga ata si Arvin, na tumatanda na nga talaga ako. Hehe. Promise, di ko na kakalimutan middle name nya! :D Hmm, baka may makalimutan na naman ako. Paguwi ko nga ulit ng Pinas, bibili ako ng Autograph book at pagsusulatin ko sya dun. =) Hehe.

Lesson:
When your memory fails, Google it.

Sinundo ako ng nanay at mga kapatid ko sa trabaho, Martes ng umaga. Pagkagaling sa trabaho’y dumiretso kami sa Lola ko. Tumambay saglit at pagtapos ay sinabi kong pumunta kami ng mall. Maga-alas dyes pa lang ng umaga nun. Sakto, kami ang magbubukas ng mall.

Dumating kami doon ng limang minuto pasado ala-dyes. Gutom na ako. Kaya bago pa man maglibot, eh dumiretso na kami sa foodcourt. Bukas na ang foodcourt, un nga lang, wala pang lutong pagkain dun sa gusto naming kainan. Chinese food ang trip namin ngayon. Kaya naman, kahit na bukas na ang ibang foodchains, eh hinintay talaga namin ung Chinese resto na gusto namin. Anung ginawa namin habang naghihintay? Nanood ng TV at nagpictorial.

Hindi naman masyadong halatang gutom ano? hehe.

Halos magiisang oras na rin siguro bago kami nakakain. Worth it naman ang paghihintay dahil, bagong luto, mainit-init pa ang pagkain. Susubo na dapat ako, nang maalala ko ang LP theme ngayong linggo. Tanghalian. Sakto. =)

Orange Chicken with Fried Rice.

Ito ang aking lahok para sa ika-70 na linggo ng Litratong Pinoy na may temang Tanghalian. Ang litrato ay kinuhanan gamit ang aking celphone. Alamin kung anung kinakain ng iba pang miyembro kapag tanghalian dito.