kundiman[dot]net

Alas-onse na ng umaga. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin natatapos ung Self-evaluation ko para sa trabaho. Kanina pa akong alas-otso ng umaga gumagamit nitong laptop pero dahil reyna ata ako ng procrastination eh wala pa rin akong naisusulat man lang. Ok, hindi naman totally wala, may nailagay naman akong tatlong sentences na ewan ko kung madaragdagan pa. Hay. Hindi kasi ako sanay na narerecognize ang trabaho. Basta ako nagtatrabaho, malay ko ba kung above and beyond na pala ung ginagawa ko. Hehe. Ayoko talaga nang ine-evaluate ko ang sarili ko. As in.

Noong Sept. 6 pa ang deadline nitong self-eval ko, anung petsa na ngayon, 14 na. Walong araw nang late, kaya kelangan ko nang maipasa bukas pagpasok ko. Anung magagawa ko kung isa lamang akong ordinaryong empleyado? Siguro nga’y may nagawa naman ako para sa ikabubuti ng department namin, pero hindi ko na maalala. Buti na lang at may na-train na naman akong operator, under sya nung “Qualifies as a leader, mentor and/or coach in the profession”, point na kagad un.

Maliban sa wala na akong maisip maisulat sa self-eval ko, madami ring distractions kaya di ako makapagisip. At syempre, sisisihin ko na naman ang facebook. Haha. Kasi naman eh, nasa bookmarks ko na ung site, kaya isang click na lang, ayan na, login na ako. Tas andyan pa ung TweetDeck na maya’t-maya eh tumutunog kapag may dumarating na bagong tweet. Tas may YM pa. Inisip ko na ngang i-off muna ung internet connection nitong laptop habang may ginagawa ako, para walang istorbo. Pero di ko rin nagawa. Haha.

Nanood ako ng tv kanina habang kumakain, pahinga muna, Keep on Dancing ang palabas, guest ang Whattamen – Dominic Ochoa, Marvin Agustin at Rico Yan. Bigla kong namiss si Rico Yan. Pagtapos ng show, bumalik ako sa pagiisip at pagtangkang magsulat. Wala na talaga. Kung bakit ba kasi nawala ko ung kopya ko ng Self-eval ko last year, para may guide man lang. O para ma-reword ko na lang ung nilagay ko dun.

Nagpapatugtog ako ng iPod ko nang narinig ko ang Nobody. At dahil bibong bata ako, di ko napigilang hindi magsayaw. Kelangan ko rin ng break sa pagiisip. Vinideohan ko ang sarili ko, pero napagdesisyunan ko nang hindi ipost dito dahil kahihiyan na naman. Haha. Matapos magsayaw, balik laptop ulit. Isip na naman.

Bakit ba kasi kelangan i-evaluate ang sarili? Hindi ba pupwedeng ung supervisor na lang ang mag-grade sayo? Ganun na lang dapat eh. Oh well.

Self-eval. Uulitin ko, ayoko talagang ine-evaluate ang sarili ko eh. Kaso kelangan kong matapos to ngayon, dahil dito nakasalalay ang pagtaas ng sweldo ko. At hopefully eh matapos ko na after kong gawin tong blog entry. Hehe. =)