kundiman[dot]net

Bakasyon ngayon dito sa San Antonio ang pinsan ko galing Pinas. Kaya naman halos isang linggo akong nag-off sa trabaho para lang makasama at maipasyal sya. Hindi naman kami madalas lumabas dito – mall, sine at kain sa labas lang ang ginagawa namin ng mga kapatid ko. Kaya naman, nagkaroon na kami ng chance para malibot ang San Antonio. In short, naging turista na rin kami.

Sa  loob ng isang linggo, nakapagmall na kami, nakakain sa mga restaurant at nakapagSea World pa. Isang linggo pa lang un, tumaba na naman ako kakakain. Hehe. At kung friend kita sa facebook, malamang sa malamang na-flood na ang iyong Live Feed ng pictures mula sa mga gala namin. =)

May narealize lang ako sa stay ng pinsan ko dito. Anakng. Bumabalik ako sa pagkabata! Haha. Ewan ko ba, mas naa-appreciate ko ngayon ung mga nakikita ko. O siguro dahil nga di rin kasi ako lumalabas masyado ng bahay kaya bago para sa akin lahat ng nakikita ko. Buong linggo din kasi akong ilang oras lang nagkakapag-online, kumpara noon na halos buong araw akong nakatitig lang sa harap ng laptop ko. Ang saya rin palang lumabas ng bahay paminsan-minsan. =) Hehe.

Hello Kitty!

Sesame Street Christmas Show.

Picture kasama ang paborito kong cartoon character mula pagkabata. 4D Experience ng The Polar Express. Live Christmas Show ng Sesame Street. Kumain ng cotton candy at Funnel cake. Pinanood magbackflip si Shamu. Hay, kung bata lang siguro ako ulit, talagang pupunta ako sa harap ng stage para lang makita up-close si Big Bird. Hindi ako sumakay ng rollercoaster dahil takot ako. Siguro next times susubukan ko naman un.

Medyo naluha ako dun sa The Polar Express. Napaisip kasi tuloy ako. Bakit nga ba kailangang mawala ang pagkainosente natin habang tayo’y tumatanda? Hindi na tayo naniniwala kay Santa, sa miracles, at hindi na tayo mababaw na madaling mapangiti at maka-appreciate ng mga bagay. Kaya siguro nagkaroon ng theme parks, para kahit matatanda na tayo, may lugar pa rin para maibalik natin ung pagkaisip-bata natin. =)

At the end of the day, masaya naman. Un nga lang sumakit ang paa ko. Hehe.

Yan, ang bungad sa akin sa Computer Science department nang ipakita ko ang readmission slip ko galing Eng’g admin, November 11 Wednesday. Tapos na kasi ang enrollment week. Nag-umpisa na nga ang klase. Readmission from AWOL. AWOL ng dalawang sem. Buti nga tinatanggap pa ang mga katulad ko sa unibersidad, hehehe.

At ngayon, after ko magbayad kanina sa Cashier’s Office ay opisyal na ang pagiging estudyante ko, yipee! Eto ang ID ko, counter-signed na yan, hehehe.

Gudluck na lang sa akin ngayong sem, sana tuloy-tuloy na ‘to hanggang sa makatapos ako:D (pero hindi pa yun sa March)

Tatlong buwan, isang linggo
bago pa man ang layo’y muling magtagpo
at ang puwang sa gitna ng iyo at ako
ay muli pa sanang maglaho.

Tatlong buwan, isang linggo
ang nalalabing panahon bago
ang mahal kita at mahal mo ako
ay masasambit ng ating mga puso.

Tatlong buwan, isang linggo
o mahigit walumpung milyong segundo
na nabawasan na ng isang libo
sa pagsusulat ko sa tulang ito.
At kung mula ngayon hanggang Marso
ay tula lang para sa iyo ang gagawin ko,
halos walumpung libo’ng aking mabubuo.

Asahan mong maghihintay ako
ng tatlong buwan, isang linggo.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Minsan, nahuhuli ko ang sariling nakangiti
Malayo ang tingin
Malalim ang isip
Kailangang magkita muli

Muli kong pinakinggan ang kantang sinend mo sa akin. Nai-save ko na sa iPod ko, at paulit-ulit kong pinapatugtog. Pang-apat na beses na ata habang sinusulat ko ang entry ko ngayon. Di naman halatang gustong-gusto ko ung kanta mo ano? Sabi ko nga sayo diba, pwede mo nang palitan si Yael ng Spongecola. Hehe.

Namiss ko talaga ung mga pagkanta mo dati. Mga ilang kanta na rin ang nadedicate mo sa akin. At masasabi kong isa ito sa magiging paborito ko. Una pa rin syempre ung Tuyo nang Damdamin. Hehe. Kapag kasi pinapakinggan ko ang kanta, parang andito ka lang sa tabi ko, parang ang lapit mo lang. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil nakikita ko ang iyong mukha habang kinakanta ito sa harap ko.

Nasaan ka na?
Malayo ka pa ba?
Kay tagal ng iyong pagbabalik

Lagpas isang taon na rin tayong di nagkikita. Ang tagal na ano? Kaya naman pareho tayong kabado at excited sa muli nating pagkikita. Ilang buwan na lang ang bibilangin, magkakasama na naman tayo kahit saglit lang. Isang buwan. Sa loob ng isang buwan, pilit na pupunan natin ng masasayang ala-ala para makabawi sa panahong di tayo magkasama. Excited na ako. Sobra.

Inaaliw ang sarili sa musika
Nananabik ang makapiling ka

Habang di pa kita nakakasama, papakinggan ko na lamang muna ang iyong kanta. Hahayaang yakapin ako ng iyong tinig, at sasabayan pa kita. Alam kong darating din ang panahon na di na natin kailangang maghintay ng matagal, at makakapiling din kita. =)