Soundtrip habang naghihintay ng bus. Kausap din kita sa YM nang narinig ko ang kantang Vanilla Twilight.
‘Cause I’ll doze off safe and soundly
But I’ll miss your arms around me
Sa tuwing bibiyahe tayo, nakakatulog ako. Pero hindi ako nagalala na lalagpas ako, dahil alam kong andyan ka. Nakadantay ako sayo, hindi mo hinahayaang magising ako kahit na malubak ang dinadaanan natin. Sasakay ako ngayon ng bus, wala ka. Nakakamiss.
I’ll watch the night turn light-blue
But it’s not the same without you
Because it takes two to whisper quietly
Bulungan. Kulitan. Mukha mo’y nakalapit na sa mukha ko. Di natin kailangang sumigaw para lang marinig ang isa’t-isa. Minsan nga’y di na kailangang magsalita pa. Ngayo’y papauwi na ako sa bahay, makakausap na kita gamit ang voice chat at webcam. Ibubulong kong muli kung gaano kita kamahal.
The silence isn’t so bad
‘Til I look at my hands and feel sad
‘Cause the spaces between my fingers
Are right where yours fit perfectly
Ilang buwan lang ang nakalipas, hawak mo ang mga kamay ko. Sakto ang pakiramdam. Naglalakad, naguusap, o kahit ano pa man ang ginagawa natin, basta hawak mo ang aking mga kamay, masaya na ako. Pinaglalaruan ko ang aking singsing. Pinaiikot-ikot. Di man kita kahawak-kamay ngayon, alam kong di ka bibitiw tulad ko.
When I think of you I don’t feel so alone
I don’t feel so alone, I don’t feel so alone
Napapangiti ako sa tuwing naaalala kita. Di na ako nalulungkot masyado dahil alam kong darating din ang panahon na magkakasama din tayo.
Oh, if my voice could reach
Back through the past
I’d whisper in your ear
Oh darling, I wish you were here
Nakasakay na ako sa bus, pandalawahan ang upuan. Sana’y katabi kita ngyo’t kausap, habang kahawak kamay. Sana nga andito ka ngayon. :)
