Ala-una ng hapon, kauuwi lang namin ng bahay. Nakahiga na ako sa kama’t matutulog na sana pero automatic na kinuha ng aking kamay ang aking celphone at ang aking iPod. Tinext ko si Arvin para sabihing nakauwi na ako, sabay check na din saglit ng facebook account ko. Hanggang sa pagkakahiga ka dito sa kama, nagawa ko pang magtweet at magpost sa tumblr. At ngayon nga’y gumagawa pa ako ng blogentry.
Naalala ko tuloy ung link na shinare ni Arvin sa twitter account nya.
“Being bored is a precious thing, a state of mind we should pursue.” http://bit.ly/8WXvQH – rvn
Isinauli nung author ung bagong-bago nyang iPad dahil sa sobrang kaadikan nito, wala na syang panahon para mabore. Wala nang oras para magisip ng kung ano nga bang magagawa dahil lagi nyang dala ang kanyang iPad san man ito mapunta. Sabi pa nya sa article nya, “it’s too good”, dahil ano nga naman ang hindi magagawa ng iPad diba? Wala akong maisip.
Eto ako ngayon, ilang minuto na lang bago matulog, gumagawa pa ng entry gamit ang iPod Touch ko. Sa halip na magrelax eh nagiisip at gumagana pa rin ang utak ko. Tama nga ung author, kelangan ng oras para mapahinga ang utak at madetach sandali sa mundo. Kelangan ding matulog ng normal. Hehe.
Pramis matutulog na din ako pagkapost ko nitong entry. :)
nakakapagod din yun.