Kung tatanungin ako kung ano ang paboritong laruan ko, Hello Kitty ang agad-agad na isasagot ko. Kwento kasi ng nanay ko, mula daw pagkabata, meron na akong manika na Hello Kitty. Hindi daw ako makatulog hanggat hindi ko yakap ang manika ko. Kahit na daw natanggal na ung pulang ribbon, hinahanap-hanap ko daw ito at umiiyak ako kapag di ko makita. Literal na naadik ako kay Hello Kitty nung bata pa lang ako. Hehe.
Mga twenty years na ang lumipas, hindi pa rin nawawala ang pagkahilig ko sa Hello Kitty. Mula lunchbox, relos, keychain at cellphone charm, Hello Kitty. Hindi na bago sa akin na papasok ako ng trabaho na dala ang lunchbox ko’t suot ang Hello Kitty na relos. Minsan na din akong nasabihan na kamukha ko na daw si Hello Kitty. Hehe.
Sayang nga lang at hindi pa ako nakakabili ng stuff toy. Ang gusto ko kasi eh ung katulad nung Hello Kitty na meron ako noon, pero masyado nang modern si HK, paiba-iba na itsura nya. Pero baka sa susunod na sweldo, bumili na ako. ^^,
Ito ay ang aking entry para sa ika-133 na linggo ng Litratong Pinoy na may temang Paboritong Laruan. Katulad nga ng sabi ni Arvin, baka di magtagal eh mafeature na din ako sa Rated K dahil sa Hello Kitty collection ko. Well, onti pa yan, bibili pa ako ng mas madami pa. :D
