Isa sa disadvantage na nasa isang long distance relationship, maliban sa hindi mo makasama ang taong mahal mo, eh ung hindi mo sya makasama sa litrato. At kung katulad kita na naiinggit sa tuwing makakakita ng couples na magyakap sa litrato tapos ay iisipin mo na sana ganun din kayo, pero malayo kaya hindi pwede, eh normal lang yan. Believe me, sobrang hirap. Kaya naman sa tuwing umuuwi ako ng Pilipinas, todo as in todo kaming magpicturan ni Arvin. Tig-isa pa kami ng camera na dala minsan, para kung malowbatt ung isa, may spare. Dapat laging handa.
Dahil alam ko na wala nang patutunguhan ang pagkainggit, naisipan namin ni Arvin na gumawa na lang ng alternative. Alternative na paraan para kahit papaano ay magkasama pa din kami sa litrato. At dito na nagsimula ang pags-screenshot namin kapag naguusap kami na may webcam.
Mula YM, GTalk, Skype at ngayon nga’y ooVoo, nasubukan na ata namin lahat. Birthday, Valentines, Pasko at New Year o kahit na ung normal na araw lang, basta feel namin na maglitrato, click lang. Sabay pa kaming magbibilang bago i-screenshot. O diba, parang magkasama lang. Hehe. Ang gusto ko namang subukan eh ung video mismo. Para pwede kaming gumawa ng music video.
Bawat screenshot ay may sariling kwento. Mga napagusapan, napanood na pelikula, o kung ano man ang okasyon. Masaya ako’t may ganito kaming mga sandali ni Arvin. Kahit na malayo kami sa isa’t-isa, pakiramdam ko’y andyan lang sya.
Ang Bridge the Gap series ay pagtatalakay sa mga paraang ginagawa namin ni Arvin para mapunan ang layo sa pagitan naming dalawa. Sundan ang serye na ito upang makakuha ng mga tips at ideya sa mga pwedeng gawin upang mabasawasan ang hirap ng pagkakawalay sa minamahal.
Astig hehe:D Oo, katulad mo rin ako na namimiss ang minamahal pag may nakikitang sweet na couples, hehe:* Hmmm, video… panu kaya yun ano, hehe. Tipong asa webcam tas yung end ng video e magkasama na:D
At yes naman, bridge the gap series, hehe:)
hi karmi, i missed your posts :)